ಉತ್ಥಾನ - ಸದಭಿರುಚಿಯ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆ

ಉತ್ಥಾನ - ಸದಭಿರುಚಿಯ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆ

  • ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಅಪರಿಚಿತವಾಗಿದ್ದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಲಸೆಹೋಗುವ ನಿರ್ಧಾರ ತಳೆಯುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ಲೇಶದ ಸನ್ನಿವೇಶವೇ ಆಗಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ತನ್ನ ಲಕ್ಷ್ಯದ ಬಗೆಗೆ ಮನೋದಾರ್ಢ್ಯ ಇದ್ದುದರಿಂದಲೂ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಎಂದೂ ಹಿಂದೆಗೆಯುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಇರದಿದ್ದುದರಿಂದಲೂ ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಈ ಬಗೆಯ ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು ಮೀರಲು ಶಕ್ತಳಾದಳು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಸ್ವಂತ ಸುಖದ ಅಪೇಕ್ಷೆಗಳಿಂದ ಆಕೆ ಮುಕ್ತಳಾಗಿದ್ದುದರಿಂದಲೂ ತ್ಯಾಗಜೀವನದಿಂದ ಮಾತ್ರ ತನಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ದೊರೆಯಬಲ್ಲದೆಂಬ ಮಾನಸಿಕತೆ ಹರಳುಗಟ್ಟಿದ್ದುದರಿಂದಲೂ ಆಕೆ ಇಂತಹ ಸವಾಲನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಸಿದ್ಧಳಾಗಿರಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಆಕೆ ತನ್ನ ನಿರ್ಣಯವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಮತ್ತಷ್ಟು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಪುನರ್ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಬಗೆಬಗೆಯಾಗಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದರು. ಭಾರತದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗೆಗೆ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಚಿತ್ರಣ ನೀಡಿ ಆಕೆಯಲ್ಲಿ ಜುಗುಪ್ಸೆಯನ್ನೂ ಗಾಬರಿಯನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದ್ದವರಿಗೂ ಕಡಮೆಯಿಲ್ಲ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಆಕೆಯ ಅಂತರಂಗದಾರ್ಢ್ಯದ್ದೇ ಮೇಲುಗೈಯಾಯಿತು.

    ಒಮ್ಮೆ ಆಕೆಯ ನಿಶ್ಚಯದ ಮನವರಿಕೆಯಾದೊಡನೆ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಆಕೆಯ ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳು ಕ್ಲೇಶಮಯವಾಗದಿರುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಯತ್ನಿಸತೊಡಗಿದರು.

    ಪೌರುಷೋಪಾಸನೆ
    ಹಡಗಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಒಂದು ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ನಿವೇದಿತಾರವರಿಗೆ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿತ್ತು: “ಬೇರೆಬೇರೆಯವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಈಗಿನ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಏಕೈಕ ಪರಿಹಾರವೆಂದರೆ ಪೌರುಷೋಪಾಸನೆ. ನಾನು ಮಾನವತೆಗೆ ನೀಡಬಹುದಾಗಿರುವ ಸಂದೇಶವೆಂದರೆ ಇದೇ.”

    ಈ ಜಾಡಿನ ಚಿಂತನೆಗೆ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಇತಿಹಾಸದ ಸಮರ್ಥನೆಯನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಹಿಂದೂಧರ್ಮದ ಬಿಳಲೇ ಆಗಿದ್ದ ಬೌದ್ಧಮತವು ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾಗಿದ್ದ ಕಾಲ ಒಂದಿತ್ತು. ಅನಂತರ ವಿಕೃತಿಗಳು ತಲೆದೋರಿ ಸಂನ್ಯಾಸಿಪರಂಪರೆ ಹರಡಿತು. ವಿಚಾರಶೂನ್ಯ ಅಹಿಂಸಾನುಸರಣೆಯು ಹಿಂದೂಧರ್ಮ, ಬೌದ್ಧಮತ – ಎರಡನ್ನೂ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿತು. ಈ ನಿಸ್ಪತ್ತ್ವತೆಯು ಶತಮಾನಗಳುದ್ದಕ್ಕೂ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಈಗ ಪೌರುಷಪರತೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ – ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು ಸ್ವಾಮಿಜೀ. ಈ ಪ್ರಸ್ಥಾನವನ್ನೇ ನಿವೇದಿತಾರವರು ಪ್ರಚುರಗೊಳಿಸಿದ ’ಆಕ್ರಾಮಕ ಹಿಂದೂಧರ್ಮ’ (’ಅಗ್ರೆಸಿವ್ ಹಿಂಡೂಯಿಸ್ಮ್’) ಎಂಬ ನುಡಿಗಟ್ಟು ಸಂಕೇತಿಸಿದುದು.

    ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸರಳವಾಗಿ ಕಂಡರೂ ಪೌರುಷೋಪಾಸನೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ನಡೆಯುವಂತಹದಲ್ಲ. ಪೌರುಷವಂತರಾಗಬೇಕಾದರೆ ಸಮಾಜವು ಮೊದಲು ಸುಸಂಘಟಿತವಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

    ಸಮಾಜವು ದಾರ್ಢ್ಯವಂತವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಮಾತನ್ನು ಅನ್ಯ ನಾಯಕರೂ ಹಲವೊಮ್ಮೆ ಆಡುತ್ತಿದ್ದುದುಂಟು. ಆದರೆ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಪೌರುಷವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದುದು ಇತಿಹಾಸಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಜೊತೆಗೆ ದಾರ್ಶನಿಕವಾಗಿ, ಉಪನಿ?ತ್ತುಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ.

    *  * * * * *

    ಸವಾಲುಗಳ ಸರಣಿ
    ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಒಂದು ಕುಲುಮೆಗೆ ಹೋಲಿಸಬಹುದು. ಒಂದುಕಡೆ ತಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅವಶ್ಯವಿದ್ದ ಅಸ್ತಿಭಾರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ಹೊಣೆ, ಇನ್ನೊಂದುಕಡೆ ತಮ್ಮ ಸಹಚರ-ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳ ದೃಕ್‌ಪಥವನ್ನು ವಿಸ್ತಾರಗೊಳಿಸಿ ಕೇವಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪ್ರಾಕಾರದಿಂದ ಹೊರತಂದು ಸಾಮಾಜಿಕೀಕರಣಗೊಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯ, ಮತ್ತೊಂದುಕಡೆ ತಮ್ಮ ಲಕ್ಷ್ಯಸಾಧನೆಗೆ ಆ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಒಂದಷ್ಟು ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ (ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನ ಸಮಾಜ ಮೊದಲಾದ) ಸಂಘಟನೆಗಳವರಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಿರುಕುಳಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆ; – ಇಂತಹ ಹಲವಾರು ಸವಾಲುಗಳು ಎದುರಿಗೆ ಇದ್ದವು. ಅಚಲ ಮನೋದಾರ್ಢ್ಯ ಮತ್ತು ತಾವು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಿದ್ದ ದಿಗ್ವಿಜಯ – ಈ ಅಮೂರ್ತ ಬಂಡವಾಳದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಹಲವು ದೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಅನನ್ಯವೆನ್ನಬೇಕಾದ ದಿಗಂತವ್ಯಾಪಿ ಅಧ್ಯಾತ್ಮಸೌಧವನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು.
    ಎಲ್ಲವೂ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಆಗಿದ್ದ ದಿನಗಳು ಅವು. ಆರಂಭದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಶಿ?ರಿಗೆ ಗುರುಮಹಾರಾಜರ ಗರ್ಭಗೃಹಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ ಸರಿಯೇ? – ಎಂಬಂತಹವೂ ಕ್ಲಿಷ್ಟ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಆಗಿದ್ದವು! ಸ್ವಾಮಿಜೀ ತಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಬಲದ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ದಾಟಬೇಕಾಯಿತು.

    ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಮಠವನ್ನು ಆರಂಭಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೃಢಗೊಳಿಸಬೇಕಾದುದು ಆದ್ಯತೆಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಿತ್ತು. ಸಹಚರರನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಜೀ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಶ್ರುತಿಗೊಳಿಸಿದರು.

    ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡಗೆರೆ ಎಳೆದ ಬೀರಬಲನಂತೆ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ತಮ್ಮ ಆದರ್ಶದ ಭವ್ಯತೆಯ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಮುಂದೊಡ್ಡಿ ಸಹಚರರ ಪರಿಮಿತಿಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿದರು. ಜೊತೆಜೊತೆಗೇ ಅವರಿಗೆ ಕಠಿಣ ಪ್ರಶಿಕ್ಷಣವನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತ ಹೋದರು.

    ೧೮೯೮ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಕಾಲದ ಹಿಂದೆ ಸ್ಥಾಪನೆಗೊಂಡಿದ್ದ ಮಠಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಚುರತೆಯನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಗುರುಮಹಾರಾಜರ ಜಯಂತಿಯನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಒಂದು ಸಂಭ್ರಮಪೂರ್ಣ ಗ್ರಾಮೀಣ ಉತ್ಸವದಂತೆ ಏರ್ಪಡಿಸಿದರು. ವಿಧವಿಧ ಅಲಂಕರಣಗಳು, ದೀಪಗುಚ್ಛಗಳು, ಸಾಮೂಹಿಕ ಗಾಯನ, ಸಮೃದ್ಧ ಪ್ರಸಾದವಿತರಣೆ, ಸುಗಂಧಪರಿಮಳದ ಆವರಣ; – ಆ ಸಂಭ್ರಮೋತ್ಸಾಹ ಇಡೀ ಜನತೆಯನ್ನು ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅದರ ಆಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರಿಗೆ ಕೆಲವು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಆಶಯಗಳೂ ಇದ್ದವು. ಹಲವು ಹೊಸ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ವೀಕೃತಿ ದೊರೆಯಲಿ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಲಕ್ಷ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ತಮ್ಮ ನಿಕಟವರ್ತಿಗಳ ಸ್ವಭಾವಸಹಜ ಮಡಿವಂತಿಕೆಯ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಲಂಘಿಸುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ಆಶಯ ಆಗಿತ್ತು.

    ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಸರ
    ಮುಖ್ಯ ಸಂಗತಿಯೊಂದನ್ನು ನೆನಪಿಡಬೇಕು. ಆನಂತರದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣ ಮಠವು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಬೆಂಬಲಿಗರನ್ನೂ ಅನುಯಾಯಿಗಳನ್ನೂ ಆಕರ್ಷಿಸಿತಾದರೂ, ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಆರಂಭಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ತೀವ್ರ ಕೊರತೆ ಇದ್ದಿತು. ಈ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಜೀ ನಿಭಾಯಿಸಲು ಶಕ್ತರಾದದ್ದು ಅವರು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಿದ್ದ ದಿಗ್ವಿಜಯದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಿಂದ ಮಾತ್ರ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿವೇದಿತಾರವರ ಆರಂಭದ ದಿನಗಳು ಸರಳವೇನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಾಧನೆಯ ನೆನಪು ಹಸಿರಾಗಿರುವಾಗಲೇ ಮುಂದಿನ ಬೃಹದ್ ಯೋಜನೆಗೆ ದೃಢವಾದ ಅಸ್ತಿಭಾರವನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಜೀ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆದ್ಯತೆಯ ವಿ?ಯವೆಂದರೆ ಸಹ-ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳಿಗೆ ಕನಿಷ‍್ಟ ಜೀವನಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನಾದರೂ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು. ಒಂದು ಸುವ್ಯವಸ್ಥ ’ಆಶ್ರಮ’ವನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರ ನಿಕಟವಲಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಇಡೀ ದೇಶದಲ್ಲಿಯೇ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಅನುತ್ಸಾಹಕರ ವಾತಾವರಣ ಇದ್ದಿತು. ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳ ಜೀವಿಕೆಗೆ ಪೋ?ಣೆ ನೀಡುವ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಬಲ್ಲವರು ತೀರಾ ವಿರಳವಾಗಿದ್ದರು.

    ಈ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ನೆನೆಯುವಾಗ ನಿವೇದಿತಾರವರು ಬಾಹ್ಯ ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ ತಾವು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅವಿಚಲವಾಗಿ ಕ್ರಮಿಸಿದುದರ ಸಾಹಸವಂತಿಕೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚದಿರಲಾಗದು.

    ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರಾದರೋ ತಮ್ಮ ತಪೋಬಲದಿಂದ ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಸಾಗಿದ್ದರು.

    ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸುವುದೇ ದು?ರವೆನಿಸಿದ್ದರೂ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ತಮ್ಮ ಹಲವರು ಸಹಚರರನ್ನು ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿಯೆ ಕ್ಷಾಮಪರಿಹಾರಕಾರ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಿ ಕಳಿಸಿದುದು ಅವರ ಸಂಕಲ್ಪದಾರ್ಢ್ಯದ ದ್ಯೋತಕ.

    * * * * *

    ಹಿಂದೆ ಸೂಚಿಸಿದಂತೆ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳ ಮನೋದಾರ್ಢ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೆಮತ್ತೆ ಒರೆಗೆ ಹಚ್ಚಿ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆಯೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಜೀ ತಮ್ಮ ಶಿ?ಯಾಗಿ ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಿದುದು.

    ಬಗೆಬಗೆಯ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಗಳ ನಡುವೆ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರ ಆಸರೆ ತನಗೆ ಸದಾ ಇರುತ್ತದೆಂಬ ಭರವಸೆ. ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಆಕೆಗೆ ಬರೆದಿದ್ದ ಒಂದು ಪತ್ರ ಸ್ವಾರಸ್ಯಕರ: “ಆನೆಯ ದಂತವು ಒಮ್ಮೆ ಹೊರಕ್ಕೆ ಹೊಮ್ಮಿತೆಂದರೆ ಅದು ಮುಂದೆಂದೂ ಒಳಕ್ಕೆ ಸೇದಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.” ತಾತ್ಪರ್ಯವೆಂದರೆ ಎಂತಹ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ತನ್ನ ಬೆಂಗಾವಲಿಗೆ ಇರುತ್ತಿದ್ದರೆಂಬುದು.
    ’ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿ’

    ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಕಾಲಿರಿಸಿ ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದಿದ್ದವು. ಗುರುಮಹಾರಾಜರ ಜಯಂತ್ಯುತ್ಸವವಾದ ತಿಂಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ದೀಕ್ಷಾವಿಧಿಯನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಲಾಯಿತು (೨೫ ಮಾರ್ಚ್ ೧೮೯೮). ಈಗ ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ರಾಮಕೃ? ಮಠದ ಅಧಿಕೃತ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಣಿಯಾದಂತಾಯಿತು. ಆಕೆಗೆ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ’ನಿವೇದಿತಾ’ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನಿತ್ತುದು ಆ ವಿಧಿಯೊಡನೆಯೇ. ತಾತ್ತ್ವಿಕವಾಗಿ ಆ ವೇಳೆಗೇ ಸೇವೆಗೆ ನಿವೇದನೆಗೊಂಡಿದ್ದ ಅನುಯಾಯಿಗೆ ಈ ಹೆಸರು ಅನ್ವರ್ಥವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದಿತು.

    ನಿವೇದಿತಾಳ ಪಾಲಿಗೆ ಅದೊಂದು ಧನ್ಯತೆಯ ಕ್ಷಣವೆನಿಸಿದುದು ಸಹಜ. ಅದರ ಜೊತೆಗೇ “ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರ ನಿರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನಾನು ಪೂರೈಸಬಲ್ಲೆನೆ?” ಎಂದು ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿನ ಆತಂಕವೂ ಇರದಿರಲಿಲ್ಲ.

    ಅದೊಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ತಿರುವಿನ ಸಂದರ್ಭವೆಂದು ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರಿಗೂ ಅನಿಸಿತು. ಅವರು ಭಾವೋದ್ವಿಗ್ನರಾಗಿ ತಾವು ಗುರಮಹಾರಾಜರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಗೀತಗಳನ್ನು ತಲ್ಲೀನತೆಯಿಂದ ಹಾಡತೊಡಗಿದರು.

    ಅಲ್ಪಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿವೇದಿತಾರವರ ಪ್ರತಿಭೆಯು ಹೆಚ್ಚುಹೆಚ್ಚು ಜನರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರಲೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಹಲವೆಡೆ ಆಕೆಯ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸತೊಡಗಿದರು.

    ಅನತಿಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತೆ ಶಾರದಾದೇವಿಯವರ ವಾತ್ಸಲ್ಯಪೂರ್ಣ ಆಶೀರ್ವಾದವೂ ದೊರೆತದ್ದು ಅವಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸವನ್ನೂ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ತುಂಬಿತು.

    ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರೊಡನೆ ನಡೆದ ಹಿಮಾಲಯಪರ್ಯಟನದಲ್ಲಿ ಆಗಿನ ಬ್ರಿಟಿ? ಪ್ರಭುತ್ವದ ಬಿಗಿಮುಷ್ಟಿಯ ಅನುಭವವೂ ಆಗದಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ ವಿಶಾಲ ಜಮೀನನ್ನು ಕಾಶ್ಮೀರ ಮಹಾರಾಜನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬಯಸಿದ್ದ. ಅದಕ್ಕೂ ಬ್ರಿಟಿ? ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಅನುಮತಿ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.
    ಇಂತಹ ಹಲವು ಅನುಭವಗಳು ನಿವೇದಿತಾರವರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಘರ್ಷವು ಹೆಚ್ಚು ತೀಕ್ಷ್ಣಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದುದರ ಆವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ಮನಗಾಣಿಸಿದವು.

    ಅಮೆರಿಕ ಪ್ರವಾಸ
    ಅನಾರೋಗ್ಯ, ಹಣದ ಕೊರತೆ ಮತ್ತಿತರ ಕ್ಲೇಶಗಳ ನಡುವೆಯೇ ೧೮೯೯-೧೯೦೦ರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರ ಅಮೆರಿಕ ಮರುಪ್ರವಾಸ ನಡೆಯಬೇಕಾಯಿತು. ಈ ಬಾರಿ ಅವರ ಸಂಗಡ ಇದ್ದವರು ಸ್ವಾಮಿ ತುರೀಯಾನಂದ ಮತ್ತು ನಿವೇದಿತಾ. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹಡಗಿನ ಪ್ರಯಾಣ ಸುದೀರ್ಘವೇ ಆಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಭಾರತದ ಇತಿಹಾಸ, ಸದ್ಯಃಸ್ಥಿತಿ ಮೊದಲಾದ ಹಲವಾರು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಸ್ವಾಮಿಜೀ ನಿವೇದಿತಾರವರಿಗೆ ಬೋಧನೆ ನೀಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಆ ಪ್ರವಾಸದ ರೋಚಕ- ಪ್ರಬೋಧಕ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ನಿವೇದಿತಾರವರು ‘The Master As I Saw Him’ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ದಾಖಲೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
    ನಿವೇದಿತಾರವರು ವಿದೇಶಪ್ರವಾಸದ ನಂತರ ಮದ್ರಾಸು ರೇವಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಇಳಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಭವ್ಯಸ್ವಾಗತ ಕಾದಿತ್ತು. ಆ ಸ್ವಾಗತ ಸಮಾರಂಭವಾದರೋ ವಿದೇಶೀ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳಿಗೆ ಕೋರಿದ ಔಪಚಾರಿಕ ಸ್ವಾಗತವಾಗಿರದೆ ಹಿಂದೂಧರ್ಮದೊಡನೆ ತಾದಾತ್ಮ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದುದರ ಮತ್ತು ಉಚ್ಚ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಧರ್ಮದ ಶ್ರೇಷ‍್ಠತೆಯನ್ನು ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವಿಚಾರಪೂರ್ಣ ಶ್ರದ್ಧಾವಂತಿಕೆಯ ಮೂರ್ತರೂಪ ಅವರಾಗಿದ್ದರೆಂಬುದರ ಮನವರಿಕೆಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದಿತು. ಪುನರಾಗಮನದ ನಂತರದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅಭಿನಂದನೆಗೆ ಉತ್ತರರೂಪವಾಗಿ ನಿವೇದಿತಾ ಮಾಡಿದ ಭಾ?ಣದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ ವಾರಸಿಕೆ ಇರುವ ಭಾರತವು ವಿದೇಶಗಳತ್ತ ಮುಖಮಾಡಬೇಕಾದ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಸುತರಾಂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನಿವೇದಿತಾ ಉತ್‌ಸ್ಫೂರ್ತರಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದುದು ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಸುದ್ದಿಯಾಯಿತು.

    ಆ ವೇಳೆಗೇ ನಿವೇದಿತಾ ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ಗಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆಂಬುದನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಒಡನೆಯೇ ಗುರುತಿಸಿದರು. ಹಿಂದೆ ಆವೇಶದಿಂದ ಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದ ಭಾವನೆಗಳು ಈಗ ಅಂತರ್ಮಥನದ ಮೂಸೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿ?ರಗೊಂಡು ಹೊಮ್ಮತೊಡಗಿದ್ದವು.

    * * * *

    ಠಾಕೂರ್ ಪರಿವಾರದ ಸಂಗಡಿಕೆ
    ೧೮೯೯ರ ದಿನಗಳಿಂದಲೇ ನಿವೇದಿತಾರವರಿಗೆ ದೇವೇಂದ್ರನಾಥ ಠಾಕೂರ್ ಮನೆಮಂದಿಯ ಪರಿಚಯವಾಗಿತ್ತು. ಬರುಬರುತ್ತ ಅವರ ಹೊಕ್ಕುಬಳಕೆ ಗಾಢವಾಗುತ್ತ ಸಾಗಿತ್ತು. ಠಾಕೂರರ ಮನೆಗೆ ನಿವೇದಿತಾ ಸತತವಾಗಿ ಭೇಟಿಕೊಡುವ ರೂಢಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಅದಕ್ಕೂ ಹಿಂದೆಯೇ ೧೮೯೭ರಲ್ಲಿ ಲೋಕಮಾನ್ಯ ತಿಲಕರ ವಿರುದ್ಧ ಬ್ರಿಟಿ? ಸರ್ಕಾರವು ರಾಜದ್ರೋಹದ ಮೊಕದ್ದಮೆ ಹೂಡಿದ್ದುದು, ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಠಾಕೂರರು ಅದಕ್ಕೆ ಬಹಿರಂಗ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಿದ್ದುದು – ಇವೇ ಮೊದಲಾದ ಸಂಗತಿಗಳು ರವೀಂದ್ರನಾಥರ ಬಗೆಗೆ ನಿವೇದಿತಾರವರ ಅಭಿಮಾನವನ್ನು ಉತ್ಕಟಗೊಳಿಸಿದ್ದವು. ತನ್ನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾಪರ ಮಾನಸಿಕತೆಗೆ ಹಾರ್ದಿಕವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ರವೀಂದ್ರನಾಥರಲ್ಲಿ ನಿವೇದಿತಾ ಗುರುತಿಸಿದ್ದರು. ರವೀಂದ್ರನಾಥರಿಗೂ ಆಗಿಂದಾಗ ನಿವೇದಿತಾರವರ ವಸತಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರೊಡನೆ ದೇಶಸ್ಥಿತಿ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಕಲೆಗಳು ಮೊದಲಾದ ನಾಲ್ಕಾರು ವಿ?ಯಗಳ ಬಗೆಗೆ ಗಂಟೆಗಳಗಟ್ಟಲೆ ಸಂವಾದವನ್ನು ನಡೆಸುವ ರೂಢಿ ಬೆಳೆದಿತ್ತು.

    ರವೀಂದ್ರನಾಥ ಠಾಕೂರರ ’ಗೋರಾ’ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ನಿವೇದಿತಾರವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೂ ಚಿಂತನೆಗಳೂ ಠಾಕೂರರ ಮೇಲೆ ದಟ್ಟವಾದ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದ್ದುದರ ಸಂಕೇತಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಕಾದಂಬರಿಯ ನಾಯಕ ಗೋರಾ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿಯೆ ನಿವೇದಿತಾರವರ ಮಾನಸಿಕತೆಯ ಸಾದೃಶ್ಯವು ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಕಾದಂಬರಿಯ ವಿ?ಯವನ್ನು ಕುರಿತು ಠಾಕೂರರು ನಿವೇದಿತಾರೊಡನೆ ಅನೇಕ ಸಲ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದುದು ತಿಳಿದಿದೆ. ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಬಗೆಗೆ ಗೋರಾ ಮಾತನಾಡುವಲ್ಲಿ ತೋರುವ ಆವೇಶವು ನಿವೇದಿತಾರವರ ಮನೋಭಂಗಿಯ ಪಡಿನೆಳಲೆಂದೇ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸತ್ಯದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಅವಶ್ಯವಾದ ಚಿಂತನೆಯ? ಭಾರತದ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿಯೆ ಲಭ್ಯವಿದೆಯೆಂದೂ ಕ್ರೈಸ್ತಾದಿ ಮತಗಳನ್ನು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಕಟಾಕ್ಷಿಸಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿ ಸುತರಾಂ ಇಲ್ಲವೆಂದೂ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿ ಗೋರಾ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಭಾರತೀಯ ಪರಂಪರೆಯ ಬಗೆಗೆ ಯಾರೂ ಅತ್ಯಲ್ಪ ಅವಹೇಳನಕರ ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನೂ ಗೋರಾ ಸಹಿಸದೆ ಸಿಡಿದೇಳುತ್ತಾನೆ.

    ಸಾಮಾಜಿಕ ಸುಧಾರಣೆಯ ಹಿಂದೆಬಿದ್ದು ದೇಶೀಯರು ತಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಶಿಥಿಲಗೊಳಿಸುವ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲವೆಂದೂ ಸಮಾಜವು ಬಲಿಷ್ಠಗೊಂಡಂತೆ ಸುಧಾರಣೆಗಳು ತಾವಾಗಿ ಆಗುತ್ತವೆ ಎಂದೂ ಗೋರಾ ಸಾರುತ್ತಾನೆ.

    ಒಂದು ಕಾಕತಾಳೀಯವೆಂದರೆ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲಿನ ಗೋರಾ ಕೂಡಾ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಐರ್ಲೆಂಡಿನವನು.

    (ಸಶೇಷ)

    ಕಡಲಾಚೆಯಿಂದ ಕರ್ಮಭೂಮಿಗೆ

  • ಇದೀಗ ಭಾರತದ ಕ್ರೀಡಾಪ್ರತಿಭೆಗಳು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ/ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿರುವುದು ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇನ್ನು ರಾಜ್ಯ, ಜಿಲ್ಲೆ, ತಾಲ್ಲೂಕು, ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಅಗಣಿತ ಕ್ರೀಡಾಪ್ರತಿಭೆಗಳಿವೆ. ಆಗಾಗ ಅವರೆಲ್ಲ ಸುದ್ದಿ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಸೂಕ್ತ ತರಬೇತಿ, ಅಗತ್ಯ ಸವಲತ್ತು, ಅವಕಾಶ ಒದಗಿಸಿದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಕ್ರೀಡಾಕ್ಷಿತಿಜ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಭಾರತದತ್ತ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯೇನಿಲ್ಲ.

     

    ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹೇಳಿಕೆ ಸದಾ ಕಾಲಕ್ಕೂ ವಿಚಾರಾರ್ಹ: ‘You will be nearer to heaven through football than through the study of the Bhagavad-Gita’ (Lectures from Colombo to Almora, chapter: The work before us). ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಿಂತ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಆಡಿದರೆ ನೀವು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಬಹುದೆಂಬುದು ಇದರರ್ಥ. ಆದರೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ಅಧ್ಯಯನ ವ್ಯರ್ಥ, ಬದಲಿಗೆ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಆಡಿ ಎಂದು ಇದರರ್ಥವಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ವಿ?ಯವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಸಶಕ್ತರಿರಬೇಕು, ದೃಢಕಾಯರಾಗಿರಬೇಕು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಂತಹ ಗಹನ ವಿ?ಯವನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯ. ಹಾಗಾಗಿ ಮೊದಲು ಶಕ್ತಿವಂತರಾಗಿರಿ. ಶಕ್ತಿವಂತರಾಗಲು ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಆಡಿ ಎಂಬುದು ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರ ಈ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಾತಿನ ಹಿಂದಿನ ಆಶಯವಾಗಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ಅದೇ ಉಪನ್ಯಾಸದ ಮುಂದುವರಿದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಜಿ, Strength is Life, Weakness is Death (ಶಕ್ತಿಯೇ ಜೀವನ, ದೌರ್ಬಲ್ಯವೇ ಸಾವು) ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ (Worship the Strength – ಬಲಮುಪಾಸ್ವ) ಎಂದೂ ಸಾರಿದ್ದಾರೆ. ವಿವೇಕಾನಂದರು ಜನಿಸಿದ ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಲ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಗಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಆಟ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿತ್ತು. ಬಂಗಾಲಿಗಳು ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಆಟದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರಾಗಿದ್ದರು. ಇದರ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಮೇಲಿನ ತಮ್ಮ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿರಬಹುದು.

    ಮೊದಲು ಶಕ್ತಿವಂತರಾಗಿ, ದೃಢಕಾಯರಾಗಿ; ಅನಂತರ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ, ಧಾರ್ಮಿಕ, ವೈಚಾರಿಕ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿ?ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ ಎಂಬ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಬೋಧನೆಯನ್ನು ಭಾರತೀಯರು ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಕೃತಿಗಿಳಿಸಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಭಾರತ ಇಂದು ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಕೂಟಗಳಲ್ಲಿ ಪದಕ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನ ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಿತ್ತೇನೋ.

    ಇತಿಹಾಸ
    ಭಾರತ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಕೂಟದಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದು ೧೯೦೦ರಲ್ಲಿ (ಪ್ಯಾರಿಸ್). ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಸ್ಪರ್ಧಿ ಮಾತ್ರ ಒಬ್ಬರೇ. ಆ ಸ್ಪರ್ಧಿಯೇ ನಾರ್ಮನ್ ಪ್ರಿಚರ್ಡ್. ತಮಾ?ಯೆಂದರೆ ಏಕೈಕ ಸ್ಪರ್ಧಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದರೂ ಆತ ಪುರು?ರ ೨೦೦ ಮೀಟರ್ ಓಟದ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ೨ ಬೆಳ್ಳಿ ಪದಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸಿ ಎಲ್ಲರ ಹುಬ್ಬೇರುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ೧೯೨೦ರಿಂದ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ಗೆ ಭಾರತದಿಂದ ವಿವಿಧ ಆಟೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ತಂಡವನ್ನು ಕಳಿಸುವ ಪರಿಪಾಟಿ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ೧೯೨೮ರಿಂದ ೧೯೫೨ರವರೆಗೆ ನಡೆದ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಕೂಟಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸತತವಾಗಿ ಹಾಕಿ ಆಟದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಗಳಿಸಿದ್ದು ಒಂದು ಸ್ಮರಣೀಯ ಅಧ್ಯಾಯ. ಆ ಬಳಿಕವೂ ಹಾಕಿ ಆಟದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಇಲ್ಲವೇ ಬೆಳ್ಳಿ ಅಥವಾ ಕಂಚಿನ ಪದಕ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ೧೯೮೦ರ ಮಾಸ್ಕೋ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಹಾಕಿಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಪಡೆದಿದ್ದೇ ಕೊನೆಯ ಬಾರಿ. ಅನಂತರ ಹಾಕಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇದುವರೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಕೂಟಗಳಲ್ಲಿ ಪದಕ ಬರದೇ ಇರಲು ಕಾರಣ ಮುಖ್ಯ. ಹಾಕಿ ಆಟದ ಬದಲಾದ ರೀತಿ, ನಿಯಮಗಳು, ಉಳಿದ ದೇಶಗಳು ಹಾಕಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರಾದದ್ದು, ಬದಲಾದ ಆಟದ ಶೈಲಿಗೆ ಭಾರತ ಅ?ಗಿ ಒಗ್ಗಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದುದು.

    ಆದರೆ ಟೆನಿಸ್, ಶೂಟಿಂಗ್, ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್, ರೆಸ್ಲಿಂಗ್, ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ೧೯೯೬ರಿಂದ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಪದಕ ಗಳಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ೧೯೯೬ರ ಅಟ್ಲಾಂಟಾ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಲಿಯಾಂಡರ್ ಪೇಸ್‌ಗೆ ಟೆನಿಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಂಚಿನ ಪದಕ; ೨೦೦೦ದ ಸಿಡ್ನಿ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕರ್ಣಂ ಮಲ್ಲೇಶ್ವರಿಗೆ ವೆಯಿಟ್ ಲಿಫ್ಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಂಚು; ೨೦೦೪ರ ಅಥೆನ್ಸ್ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಶೂಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವರ್ಧನ ಸಿಂಗ್ ರಾಠೋಡ್‌ಗೆ ಬೆಳ್ಳಿ; ೨೦೦೮ರ ಬೀಜಿಂಗ್ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಶೂಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಅಭಿನವ ಬಿಂದ್ರಾಗೆ ಚಿನ್ನ, ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿಜೇಂದರ್ ಸಿಂಗ್‌ಗೆ ಕಂಚು; ೨೦೧೨ರ ಲಂಡನ್ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಶೂಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿಜಯಕುಮಾರ್‌ಗೆ ಬೆಳ್ಳಿ, ರೆಸ್ಲಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಸುನೀಲ್ ಕುಮಾರ್‌ಗೆ ಬೆಳ್ಳಿ, ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೈನಾ ನೆಹ್ವಾಲ್‌ಗೆ ಕಂಚು, ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಮೇರಿಕೋಮ್‌ಗೆ ಕಂಚು, ೧೦ ಎಂ. ಏರ್ ರೈಫಲ್ ಶೂಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಗಗನ್ ನಾರಂಗ್‌ಗೆ ಕಂಚು ಹಾಗೂ ಪುರು?ರ ೬೦ ಕೆ.ಜಿ. ಫ್ರೀಸ್ಟೈಲ್ ರೆಸ್ಲಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಯೋಗೇಶ್ವರ ದತ್‌ಗೆ ಕಂಚು; ೨೦೧೬ರ ರಿಯೋ ಡಿ ಜನೈರೋ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪಿ.ವಿ. ಸಿಂಧುಗೆ ಬೆಳ್ಳಿ ಹಾಗೂ ಮಹಿಳೆಯರ ೫೮ ಕೆ.ಜಿ. ಫ್ರೀಸ್ಟೈಲ್ ರೆಸ್ಲಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿ ಮಲಿಕ್‌ಗೆ ಕಂಚು – ಹೀಗೆ ಭಾರತ ಇದುವರೆಗೆ ೯ ಚಿನ್ನ, ೭ ಬೆಳ್ಳಿ ಹಾಗೂ ೧೨ ಕಂಚು ಸೇರಿದಂತೆ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ೨೮ ಪದಕಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಮುಡಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಈ ಪೈಕಿ ಹಾಕಿಯಲ್ಲೇ ೧೧ ಪದಕ ಗಳಿಸಿದ್ದು ಗಮನಾರ್ಹ.

                                        ಛಲಭರಿತ ಆಟಗಾರ್ತಿ – ಅನಿತಾ ಪಾಲ್ ದೊರೈ
    ’ಎ’ ಗ್ರೇಡ್ ಎಲೀಟ್ ಬಾಸ್ಕೆಟ್‌ಬಾಲ್‌ನ ಕ್ರಮಾಂಕ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ರ ನಾಲ್ಕರೊಳಗೆ ಸ್ಥಾನಗಳಿಸಿದ ದೇಶದ ಮೊದಲ ಆಟಗಾರ್ತಿ – ಅನಿತಾ ಪಾಲ್ ದೊರೈ. ಫಿಬಾ ಏಷ್ಯಾ ೩ ಆನ್ ೩ ಕೂಟದಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದುಕೊಟ್ಟ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಅನಿತಾ ಪಾಲ್ ದೊರೈ ಅವರದ್ದು. ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಬಾಸ್ಕೆಟ್‌ಬಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದ ಇವರು ಸಬ್‌ಜೂನಿಯರ್, ಜೂನಿಯರ್ ಮತ್ತು ಯೂತ್ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಸೈ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆ ಬಳಿಕ ಸತತ ೧೬ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ೨೦೧೫ರಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಾ ಬದುಕಿಗೆ ನಿವೃತ್ತಿ ಹೇಳುವ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದರೂ ಭಾರತ ಬಾಸ್ಕೆಟ್‌ಬಾಲ್ ತಂಡ ’ಎ’ ಡಿವಿಜನ್‌ನಿಂದ ’ಬಿ’ ಡಿವಿ?ನ್‌ಗೆ ಹಿಂಬಡ್ತಿ ಹೊಂದಿದ ಕಾರಣ ತಮ್ಮ ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟು ಆಟದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದರು.
    ೨೦೧೨ರಲ್ಲಿ ಏಷ್ಯನ್ ಬೀಚ್ ಬಾಸ್ಕೆಟ್‌ಬಾಲ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಚಿನ್ನದ ಪದಕವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಗೆಲವಿನ ದಾರಿಯನ್ನು ತೆರೆದುಕೊಂಡರು. ಚೊಚ್ಚಲ ಮಗುವಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದ ಒಂದೇ ತಿಂಗಳಿನಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಆರಂಭಿಸಿ ಎಲ್ಲರ ಹುಬ್ಬೇರುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಸಾಧನೆ ಇವರದ್ದು. ಹೆರಿಗೆಯಾದ ಬಳಿಕ ವೈದ್ಯರ ಸಲಹೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮನೆಯವರ ಸಹಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಅಭ್ಯಾಸ ಶುರುಮಾಡಿದರು. ಆರು ತಿಂಗಳ ಬಾಣಂತಿಯಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಮತ್ತೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಆಡುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಜೀವನಕ್ಕೆ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ತಿರುವನ್ನು ನೀಡಿದರು. ತಮ್ಮ ೩೨ರ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯೂ ಛಲವನ್ನು ಬಿಡದೆ ಆಡುತ್ತಿರುವ ಇವರು – ಭಾರತ ತಂಡವನ್ನು ಮತ್ತೆ ’ಎ’ ಡಿವಿಜನ್‌ಗೆ ಬಡ್ತಿ ತಂದುಕೊಡದೆ ನಿವೃತ್ತಿ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ – ಎನ್ನು ದಿಟ್ಟ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತಳೆದಿದ್ದಾರೆ.

     ಭಾರತವೇಕೆ ಹೀಗೆ?
    ಭಾರತದಂತಹ ೧೨೫ ಕೋಟಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯಿರುವ ಬೃಹತ್ ದೇಶ ಇದುವರೆಗೆ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿರುವ ಪದಕಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಇಷ್ಟೇನಾ ಎಂದು ಹಲವರಿಗೆ ನಿರಾಶೆಯಾಗಬಹುದು. ಬರ್ಮುಡಾ, ಡಿಜಿಚೌಟಿ, ಎರಿಟ್ರಿಯಾ, ಗಯಾನಾ, ಇರಾಕ್, ಐವರಿ ಕೋಸ್ಟ್, ಮಾರಿ?ಸ್, ಪರಗ್ವೆ, ಸೆನೆಗಲ್, ಸೂಡಾನ್, ಟೋಗೋ, ಟೋಂಗಾ, ಯುಎಇ ಮೊದಲಾದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಏನೇನೂ ಸರಿಸಾಟಿಯಾಗದ ದೇಶಗಳು ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಕೂಟದಲ್ಲಿ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಆಟದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕಗಳನ್ನು ಕೊಳ್ಳೆಹೊಡೆದಿರುವಾಗ ಭಾರತವೇಕೆ ಹೀಗೆ? – ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏಳುವುದು ಸಹಜವೇ.

    ಕ್ರೀಡಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೀಗ ಮಿಂಚು
    ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಭಾರತ ಕ್ರೀಡಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಳಪೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಬಡ್ಡಿ, ಕ್ರಿಕೆಟ್, ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್, ಸ್ನೂಕರ್, ಚೆಸ್, ಟೆನಿಸ್, ಶೂಟಿಂಗ್, ರೆಸ್ಲಿಂಗ್ ಮಂತಾದ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತವೀಗ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸತೊಡಗಿದೆ. ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಕ್ರೀಡಾಳುಗಳ? ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿ ಹಲವು ದಾಖಲೆಗಳನ್ನೂ ಬರೆದಿದೆ. ಜಡ್ಡುಗಟ್ಟಿ ಹೋಗಿದ್ದ ಕ್ರೀಡಾಪ್ರಾಧಿಕಾರಗಳಿಗೆ, ವಿವಿಧ ಕ್ರೀಡಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ೨೦೧೪ರಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಬಳಿಕ ನವಚೈತನ್ಯ ಸ್ಫುರಿಸತೊಡಗಿದೆ. ಮುರುಟಿ ಮೂಲೆಪಾಲಾಗಬೇಕಿದ್ದ ಹಲವು ಕ್ರೀಡಾಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಅವಕಾಶ ದೊರೆತು, ಅವರು ಭಾರತೀಯ ಕ್ರೀಡಾ ಕ್ಷಿತಿಜದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಹರಿಸತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ.

    ನಮ್ಮದಲ್ಲದ, ವಿದೇಶೀ ಆಟವಾಗಿರುವ ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಈಗ ಭಾರತದ್ದೇ ಪಾರುಪತ್ಯ. ಟೆಸ್ಟ್, ಏಕದಿನ ಪಂದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಂ.೧ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಿರುವ ಭಾರತ ಟ್ವೆಂಟಿ-೨೦ ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ನಲ್ಲೂ ನಂ.೧ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆಹಾಕಿದೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ, ವೆಸ್ಟ್‌ಇಂಡೀಸ್, ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ತಂಡಗಳು ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಲಿ?, ಸೋಲಿಸಲಾಗದ ತಂಡಗಳೆಂಬ ಖ್ಯಾತಿ ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಆದರೀಗ ಆ ತಂಡಗಳೆಲ್ಲ ಭಾರತದೆದುರು ಮಂಡಿಯೂರಿವೆ. ಈಚೆಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡ ಏಕದಿನ, ಟ್ವೆಂಟಿ-೨೦ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಂದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಲಿ? ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ಭಾರತದೆದುರು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗಿದೆ. ಭಾರತದ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಈಗಿರುವುದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅನನುಭವಿ, ಆದರೆ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಆಟಗಾರರು. ಕುಲ್‌ದೀಪ್ ಯಾದವ್, ಯಜುವೇಂದ್ರ ಜಾಹಲ್‌ರ ಸ್ಪಿನ್ ಮೋಡಿಗೆ ವಾರ್ನರ್ ಪಿಂಚ್, ಮ್ಯಾಕ್ಸ್‌ವೆಲ್‌ರಂತಹ ಆಸೀಸ್‌ನ ಬಲಿ? ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ಗಳು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಐಪಿಎಲ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಸರಣಿಯಿಂದಾಗಿ ಈಗ ಸಮರ್ಥ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗರ ದಂಡೇ ತಯಾರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಪ್ರತಿಬಾರಿ ತಂಡಕ್ಕೆ ಆಯ್ಕೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯವಾಗ ದೊಡ್ಡ ಪೈಪೋಟಿಯೇ ಏರ್ಪಟ್ಟು ಆಯ್ಕೆಗಾರರಿಗೆ ಯಾರನ್ನು ಆರಿಸಬೇಕೆಂಬ ತಲೆನೋವು ಬಾಧಿಸತೊಡಗಿದೆ! ಟೆಸ್ಟ್, ಏಕದಿನ, ಟ್ವೆಂಟಿ-೨೦ – ಹೀಗೆ ಮೂರು ಪ್ರಕಾರದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡಗಳಿಗೆ ಹೊಸಬರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ಬಳಿಕವೂ ಇನ್ನು ಮೂರ‍್ನಾಲ್ಕು ತಂಡಗಳಾಗುವಷ್ಟು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರಿಯ ಮಟ್ಟದ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗರು ಅವಕಾಶಗಳಿಗಾಗಿ ಬಾಗಿಲು ಕಾಯುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ!

    ೨೦೧೬ರ ವರ್ಷ ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಸುವರ್ಣಾಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದಿಡುವಂತಹದು. ವರ್ಷದ ಐಸಿಸಿ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗ ಹಾಗೂ ಐಸಿಸಿ ಟೆಸ್ಟ್ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗರೆಂದು ಆಯ್ಕೆಯಾದ ಆಟಗಾರ ರವಿಚಂದ್ರನ್ ಅಶ್ವಿನ್ ಎಂಬ ಸ್ಪಿನ್ ಮಾಂತ್ರಿಕ. ನಂ.೧ ಬೌಲರ್ ಎಂಬ ಪಟ್ಟವೂ ಅಶ್ವಿನ್ ಪಾಲಾಯಿತು. ಅದೇ ವ? ನಂ.೨ ಬೌಲರ್ ಪಟ್ಟವು ರವೀಂದ್ರ ಜಡೇಜಾಗೆ ದೊರಕಿತು. ೧೯೭೦ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ತಂಡದ ಬಿಷನ್‌ಸಿಂಗ್ ಬೇಡಿ ಹಾಗೂ ಬಿ.ಎಸ್. ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಜಾಗತಿಕಮಟ್ಟದ ನಂ.೧ ಮತ್ತು ನಂ.೨ ಬೌಲರ್ ಆಗಿ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿದ್ದರು. ಕರುಣ್ ನಾಯರ್ ತಾನಾಡಿದ ೩ನೇ ಟೆಸ್ಟ್ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸ್‌ನಲ್ಲೇ ಅಜೇಯ ೩೦೩ ರನ್ ಸಿಡಿಸಿ ಲೆನ್ ಹಟನ್ ದಾಖಲೆ ಅಳಿಸಿಹಾಕಿದರು. ಕರುಣ್ ನಾಯರ್ ಇಂತಹ ದಾಖಲೆ ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದು ಚೆನ್ನೈನಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ವಿರುದ್ಧದ ನಾಲ್ಕನೇ ಟೆಸ್ಟ್ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ. ಅದೇ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ೭ ವಿಕೆಟ್‌ಗೆ ೭೫೯ ರನ್ ಸೇರಿಸಿ ಇನ್ನೊಂದು ದಾಖಲೆ ಬರೆಯಿತು.
    ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್, ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್, ಶ್ರೀಲಂಕಾ, ಆಸ್ಟೇಲಿಯಾ ತಂಡಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಭಾರತ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸರಣಿಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದು, ’ಸೋಲಿಲ್ಲದ ಸರದಾರ’ ಎಂಬ ಬಿರುದು ಗಳಿಸಿರುವುದು ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಂಗತಿ.

    ಮಹಿಳಾ ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ನ ಹೊಸಶಕೆ
    ಪುರುಷರ ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ನಷ್ಟು ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳಾ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡವೂ ಈಗ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಸಂಚಲನ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವುದು ಹೊಸ ಬೆಳವಣಿಗೆ. ೨೦೧೬ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೪ರಂದು ನಡೆದ ಮಹಿಳೆಯರ ಏ? ಕಪ್ ಫೈನಲ್ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಬರೆದದ್ದು ಗೆಲವಿನ ದಾಖಲೆ. ಹರ್ಮನ್‌ಕೌರ್ ನೇತೃತ್ವದ ಭಾರತ ವನಿತೆಯರ ತಂಡ ಫೈನಲ್ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ೧೭ ರನ್ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ತಂಡವನ್ನು ಮಣಿಸಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಮಲ್ಲಿಗೆಯನ್ನು ಮುಡಿಗೇರಿಸಿತ್ತು.

    ಅನಂತರ ೨೦೧೭ರ ಜುಲೈನಲ್ಲಿ ಲಂಡನ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಐಸಿಸಿ ಮಹಿಳಾ ಏಕದಿನ ವಿಶ್ವಕಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಸತತ ೪ ಪಂದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಗೆಲವು ಸಾಧಿಸಿ ಫೈನಲ್ ತಲಪಿದ್ದು ಒಂದು ಅಮೋಘ ಸಾಧನೆ. ಫೈನಲ್ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲೂ ಗೆಲವು ಸನಿಹದಲ್ಲೇ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಒತ್ತಡವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲಾಗದೆ ಸೋತು ಕೇವಲ ೯ ರನ್‌ಗಳಿಂದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಂಚಿತರಾಗಬೇಕಾಯಿತು.

    ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೂದಲೆಳೆಯ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಂಚಿತರಾದರೂ ಅವರ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೊಂಡಾಡದವರೇ ಇಲ್ಲ. ಗೆದ್ದಿದ್ದು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ತಂಡವಾದರೂ ಎಲ್ಲರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಹರಿದದ್ದು ಮಾತ್ರ ಭಾರತೀಯರ ವನಿತೆಯರತ್ತ. ಹಾಲಿ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾವನ್ನು ಸೆಮಿಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಸದೆಬಡಿದ ಬಳಿಕ ಇಡೀ ಭಾರತವೇ ಮಹಿಳಾ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗರನ್ನು ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ ದಿಟ್ಟಿಸಿತ್ತು.

    ತಮಗಿದ್ದ ಹಲವಾರು ಕೊರತೆಗಳ ಹೊರತಾಗಿಯೂ ಭಾರತೀಯ ವನಿತೆಯರು ನೀಡಿದ ನಿರ್ವಹಣೆ ಸಾಮಾನ್ಯದ್ದಲ್ಲ. ಪುರು? ಕ್ರಿಕೆಟಿಗರಿಗೆ ನೀಡುವಷ್ಟೇ ಆದ್ಯತೆ, ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಮಹಿಳೆಯರಿಗೂ ನೀಡಿರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ದೇಶೀಯವಾಗಿಯೂ ಅವರಿಗೆ ಹಲವಾರು ಟೂರ್ನಿಗಳನ್ನಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ಐಪಿಎಲ್ ಮಾದರಿಯ ಸರಣಿ ಏರ್ಪಡಿಸಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಅವರೂ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದುದು ನಿಸ್ಸಂಶಯ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವನಿತಾ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗರು ತೋರಿದ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಸಾಧನೆ ಸ್ಮರಣೀಯ. ಮಿಥಾಲಿ ರಾಜ್ (ನಾಯಕಿ) ೬೦೦೦ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ರನ್ ಗಳಿಸಿದ್ದು, ಜೂಲನ್ ಗೋಸ್ವಾಮಿ ೩೫ರ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಬೌಲಿಂಗ್ ಮಾಡಿದ್ದು, ಹರ್ಮನ್‌ಪ್ರೀತ್ ಕೌರ್ ಅವರ ಸ್ಫೋಟಕ ೧೭೧ ರನ್‌ಗಳ ಇನ್ನಿಂಗ್ಸ್, ಕರ್ನಾಟಕದ ವೇದಾ ಕೃ?ಮೂರ್ತಿ ಮತ್ತು ರಾಜೇಶ್ವರಿ ಗಾಯಕ್‌ವಾಡ್ ಬ್ಯಾಟಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಬೌಲಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ತೋರಿದ ಸಾಧನೆ ಶ್ಲಾಘನೀಯ. ಒಟ್ಟಾರೆ ಹೊಸ ಶಕೆಯತ್ತ ಭಾರತದ ಮಹಿಳಾ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ದಾಪುಗಾಲು ಹಾಕಿರುವುದು ನಿಜ. ತಂಡದ ಸಾಧನೆಗೆ ಪ್ರಧಾನಿ ನರೆಂದ್ರ ಮೋದಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಗಣ್ಯಾತಿಗಣ್ಯರೆಲ್ಲ ಅಭಿನಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಿರುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ನಿದರ್ಶನ.

    ಕಿರಿಯರ ಪಾರಮ್ಯ
    ಹಿರಿಯರ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡ ಪಾರಮ್ಯ ಮೆರೆದಂತೆ ಕಿರಿಯರ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ತಂಡವೂ ಅದೇ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸಿರುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ಗಮನಾರ್ಹ ಅಂಶ. ಕೊಲಂಬೋದಲ್ಲಿ ೨೦೧೬ರಲ್ಲಿ ಸತತ ಮೂರನೇ ಬಾರಿಗೆ ಕಿರಿಯರ ತಂಡ ಏ? ಚಾಂಪಿಯನ್ ಪಟ್ಟ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಹ್ಯಾಟ್ರಿಕ್ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದೆ. ಈ ಹಿಂದೆ, ೨೦೧೨ರಲ್ಲಿ ಮಲೇ?ದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯ ಚೊಚ್ಚಲ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಿರಿಯರ ತಂಡ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆದ್ದಿತ್ತು. ೨೦೧೪ರಲ್ಲಿ ಯುಎಇಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ದ್ವಿತೀಯ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಆಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತ್ತು. ಕೊಲಂಬೋದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹಂತದಲ್ಲಿ ಪಂದ್ಯ ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಪರ ವಾಲಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಾಯಕ ಅಭಿಷೇಕ್ ಶರ್ಮಾ ಅವರ ಅಮೋಘ ಬೌಲಿಂಗ್ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಶ್ರೀಲಂಕಾ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಬೇಕಾಯಿತು. ಕಿರಿಯರ ತಂಡದಲ್ಲಿರುವ ಹಿಮಾಂಶು ರಾಣಾ, ಶುಭಮನ್ ಗಿಲ್ ಮೊದಲಾದ ಯುವಪ್ರತಿಭೆಗಳು ಭವಿಷ್ಯದ ಟೀಂ ಇಂಡಿಯಾದ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಆಟಗಾರರಾಗಬಲ್ಲರು.

    ಹಾಕಿ – ಮತ್ತೆ ಭಾರತದ ಪ್ರಭುತ್ವ
    ೨೦೧೬ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹಾಕಿ ಕಿರಿಯರ ವಿಶ್ವಕಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತ ೧೫ ವ?ಗಳ ಬಳಿಕ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಆಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ್ದು ಹಾಕಿ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಅತಿದೊಡ್ಡ ಸಂತಸದ ಸನ್ನಿವೇಶ. ಇಂತಹದೊಂದು ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸಲು ೧೫ ವರ್ಷಗಳ ದೀರ್ಘಾವಧಿ ಬೇಕಿತ್ತೇ ಎಂದು ಕುಹಕವಾಡುವವರು ಇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಂತಹದ್ದೊಂದು ಸಾಧನೆ ಕೊನೆಗೂ ಕಿರಿಯರ ಹಾಕಿ ತಂಡದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ ಮಹತ್ತ್ವದ್ದು. ಈ ಟೂರ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಒಂದೇ ಒಂದು ಪಂದ್ಯವನ್ನೂ ಸೋಲಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ಲಸ್ ಪಾಯಿಂಟ್.

    ರಿಯೋ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಪದಕ ತಂದುಕೊಡುವ ನೆಚ್ಚಿನ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಕೂಡ ಒಂದಾಗಿತ್ತು. ಬ್ರೆಜಿಲ್‌ಗೆ ತೆರಳುವ ಮುನ್ನ ಲಂಡನ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಟ್ರೋಫಿ ಟೂರ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಬೆಳ್ಳಿ ಗೆದ್ದಿದ್ದ ಪಿ.ಆರ್. ಶ್ರೀಜೇಶ್ ಸಾರಥ್ಯದ ಭಾರತ ಹಾಕಿ ತಂಡ ಪದಕದ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸಿದ್ದು ಸಹಜ. ಪ್ರಚಂಡ ಫಾರ್ಮ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ಭಾರತ ತಂಡದ ವಿಶ್ವಾಸ ಕೂಡ ಮೇರೆ ಮೀರಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮೊದಮೊದಲು ಯೋಜನಾಬದ್ಧ ಆಟವಾಡಿದ ಭಾರತ ನಾಕೌಟ್ ಹಂತಕ್ಕೆ ಏರಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬೆಲ್ಜಿಯಂ ಎದುರು ೧-೩ ಅಂತರದ ಗೋಲುಗಳ ಸೋಲನನ್ನುಭವಿಸಿದ್ದು ಭಾರತೀಯರನ್ನು ನಿರಾಶೆಗೆ ತಳ್ಳಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ೩೬ ವ?ಗಳ ನಂತರ ಭಾರತ ಹಾಕಿಯಲ್ಲಿ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಪದಕ ಗೆಲ್ಲುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅವಕಾಶ ಅದಾಗಿತ್ತು.

    ಆದರೇನು, ಹಿರಿಯರ ಹಾಕಿ ತಂಡ ಸಾಧಿಸಲಾಗದ್ದನ್ನು ಕಿರಿಯರ ಹಾಕಿ ತಂಡ ಸಾಧಿಸಿದೆ. ೨೧ ವ?ದೊಳಗಿನ ಕಿರಿಯರ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸುತ್ತಿನ ಸೆಣಸಾಟದಲ್ಲಿ ಕಿರಿಯರ ತಂಡ ಮತ್ತೆ ಎದುರಿಸಿದ್ದು ಅದೇ ಬೆಲ್ಜಿಯಂ ತಂಡವನ್ನು. ಆದರೆ ಹರ್ಜೀತ್‌ಸಿಂಗ್ ಸಾರಥ್ಯದ ಕಿರಿಯರ ಹಾಕಿ ತಂಡ ೨-೧ ಗೋಲುಗಳಿಂದ ಬೆಲ್ಜಿಯಂ ತಂಡವನ್ನು ಮಣಿಸಿ ಚರಿತ್ರೆ ಬರೆಯಿತು. ೨೦೦೧ರ ನಂತರ ಎರಡನೆಯ ಬಾರಿಗೆ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಕಿರೀಟ ಮುಡಿಗೇರಿಸಿತು.

    ಕಳೆದ ೧೫ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಹಾಕಿ ತಂಡದ ಕಳಪೆ ಸಾಧನೆ ಬಗ್ಗೆ ಟೀಕೆ ಮಾಡದವರೇ ಇಲ್ಲವೇನೋ. ತಂಡಕ್ಕೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ನಿಂದಿಸಿದವರೇ ಅಧಿಕ. ತರಬೇತುದಾರ, ಮಾಜಿ ಆಟಗಾರ ಹರೇಂದರ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರನ್ನು ’ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಡದ ಆಟಗಾರ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಹಾಕಿಗೆ ಪದಕ ತಂದುಕೊಡುವ ತಂಡವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಆತನಿಂದ ಸಾಧ್ಯವೇ?’ ಎಂದು ಹಲವರು ಟೀಕಿಸಿದ್ದರು. ಹರೇಂದರ್ ಸಿಂಗ್ ಮಾತ್ರ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ’ನಾನು ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಡದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಒಲಿಂಪಿಯನ್ನರನ್ನು ತಯಾರುಮಾಡಿಯೇ ತೀರುತ್ತೇನೆ’ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಅವರು ಕೊನೆಗೂ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರು. ಗುರ್ಜಂತ್‌ಸಿಂಗ್, ಹರ್ಜಿತ್, ಮನ್ದೀಪ್‌ಸಿಂಗ್‌ರಂತಹ ಸಶಕ್ತ ಯುವಪಡೆಯೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆಲ್ಲುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು ಕಡಮೆ ಸಾಧನೆಯೇನೂ ಅಲ್ಲ.

    ವಿಶ್ವಕಪ್ ಗೆದ್ದ ತಂಡದ ಸಾರಥ್ಯ ವಹಿಸಿದ್ದ ಹರ್ಜೀತ್‌ಸಿಂಗ್ ಸೇರಿದಂತೆ ತಂಡದಲ್ಲಿದ್ದ ೭ ಮಂದಿ ಆಟಗಾರರು ಬಡಚಾಲಕರ ಮಕ್ಕಳೆಂದರೆ ನಿಮಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಬಹುದು. ಕಡುಬಡತನದ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲೇ ಈ ಯುವ ಆಟಗಾರರು ಅರಳಿದರು. ವಿಶ್ವಚಾಂಪಿಯನ್ನರಾಗುವ?ರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದರು. ಭಾರತ ಹಾಕಿಯ ಭವ್ಯ ಭವಿ?ದ ರೂವಾರಿಗಳಾದರು. ಬಲಿ? ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾವನ್ನು ಸೆಮಿಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಈ ತಂಡ ಪೆನಾಲ್ಟಿ ಶೂಟೌಟ್‌ನಲ್ಲಿ ೪-೨ರ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಮಣಿಸಿದ್ದು ಸಣ್ಣ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ. ’ಈ ಹುಡುಗರ ಚುರುಕುತನ, ಪಾದರಸದಂತಹ ಚಲನೆ, ವಿಸ್ಮಯಕಾರಿ ಬಿರುಸಿನ ಆಟ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಕ್ಷಮತೆ ನನ್ನನ್ನು ಚಕಿತಗೊಳಿಸಿದೆ’ ಎಂದು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ತಂಡದ ತರಬೇತುದಾರ ಜಾನ್ ಬ್ಲೆಬಿ ನಮ್ಮ ತಂಡದ ಬಗ್ಗೆ ಉದ್ಗರಿಸಿದ್ದರು. ಅ?ರಮಟ್ಟಿಗೆ ನಮ್ಮ ತಂಡ ದೃಢವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ತೆರೆಮರೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಕ? ಹಿರಿಯರು, ತಜ್ಞರು ಶ್ರಮಪಟ್ಟಿದ್ದರೆಂಬುದು ಉಲ್ಲೇಖಾರ್ಹ. ಅಂತೂ ಭಾರತ ಹಾಕಿ ತನ್ನ ಗತವೈಭವದ ದಿನಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಾಣುವಂತಾಗಿದೆ.

    ಸಜ್ಜಾಗುತಿದೆ ಭಾರತ ತಂಡ
    ವಿಶ್ವಕಪ್‌ನಂತಹ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಟೂರ್ನಿಗೆ ಸಜ್ಜಾಗಲು ಭಾರತ ತಂಡ ಒಂದು ವ? ಮೊದಲೇ ಅಭ್ಯಾಸ ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಭಾರತ ಕ್ರೀಡಾ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಫಿಟ್‌ನೆಸ್, ಕೌಶಲಾಭಿವೃದ್ಧಿ, ತಂಡದಲ್ಲಿ ಸಮತೋಲನ ಸಾಧಿಸುವ ಬಗೆ – ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ವಿ?ಯಗಳತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಿದೆ.

    ‘ಬೌಲ್ಡರಿಂಗ್ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್’ಗೆ ಬಿರುಸಿನ ತಯಾರಿ
    ಮುಂದಿನ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ಗೆ ’ಬೌಲ್ಡರಿಂಗ್’ ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಪದಕ ಗೆಲ್ಲುವ ಕನಸುಹೊತ್ತು ಭಾರತ ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದೆ. ಸಂತಸದ ವಿ?ಯವೆಂದರೆ, ಈ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕವು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿದೆ. ೨೦೧೭ರ ಆಗಸ್ಟ್ ಕೊನೆಯ ವಾರದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಜನರಲ್ ತಿಮ್ಮಯ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾಹಸ ಅಕಾಡೆಮಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ’ಬೆಂಗಳೂರು ಬೌಲ್ಡರಿಂಗ್ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್’ನಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರದ ಗೋಡೆಯ ಶಿಖರವನ್ನು ನೋಡನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಏರುವ ಮೂಲಕ ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳು ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ಬೌಲ್ಡರಿಂಗ್ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂಚೂಣಿ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬರಬಹುದೆಂಬ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದರು.
    ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರವೀಣ್, ವತ್ಸಲಾ, ಶಾಂತಿರಾಣಿ ಮೊದಲಾದವರು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಬೌಲ್ಡರಿಂಗ್ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶಿ? ಸ್ಥಾನಗಳಿಸಿಕೊಟ್ಟವರು. ಈ ಪೈಕಿ ಅರ್ಚನಾ ಬಿ.ಎಸ್. ಅವರು ೧೯೯೯ರಿಂದ ೨೦೦೬ರವರೆಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಮತ್ತು ೨೦೦೪ರಲ್ಲಿ ಏ?ಕಪ್ ಕೂಡ ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ವಿಶ್ವಕಪ್‌ನಲ್ಲಿಯೂ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತವು ವಿಶ್ವಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಮೆರೆಯಲು ಇವರು ಭರವಸೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ, “ದೇಶದ ಬೌಲ್ಡರಿಂಗ್ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ಉತ್ತಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ತೋರುವ ವಿಶ್ವಾಸವಿದೆ. ಟೋಕಿಯೋದಲ್ಲಿ ಮುಂದೆ ನಡೆಯಲಿರುವ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪದಕ ಗೆಲ್ಲುವುದು ಕಠಿಣವಾದರೂ, ೨೦೨೪ರಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಪದಕ ಖಚಿತ” – ಎನ್ನುವ ಮೂಲಕ ಕ್ರೀಡೆಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಂಬಲ ಹಾಗೂ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ತೋರುತ್ತಿರುವ ಉತ್ಸಾಹದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಖಚಿತ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

    ಗೋಲ್ ಕೀಪರ್ ಶ್ರೀಜೇಶ್, ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಆಟಗಾರರಾದ ಸುನೀಲ್, ಆಕಾಶ್‌ದೀಪ್‌ಸಿಂಗ್, ರಮಣ್‌ದೀಪ್ ಸಿಂಗ್, ನಿಕಿನ್ ತಮ್ಮಯ್ಯ, ಸರ್ದಾರ್ ಸಿಂಗ್, ಎಸ್.ಕೆ. ಉತ್ತಪ್ಪ, ದಾನಿಶ್ ಮಜ್ತಬಾ, ಡಿಫೆಂಡರ್ಸ್ ಕೊತಾಜಿತ್ ಸಿಂಗ್, ರೂಪಿಂದರ್ ಪಾಲ್ ಸಿಂಗ್ ಇರುವ ಈಗಿನ ತಂಡ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಮುಖ ಟೂರ್ನಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಹತ್ತ್ವದ ಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಣ್ಣಸಣ್ಣ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಭಾರತ ತಂಡ ದೊಡ್ಡ ಬೆಲೆ ತೆರುವಂತಾಗಿದೆ.

    ಎಲ್ಲ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಮತೋಲನ ಸಾಧಿಸದ ಕಾರಣ ನಮ್ಮವರು ಪದೇಪದೇ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಕೈಚೆಲ್ಲುವಂತಾಗಿದೆ.

    ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಸೋಲಿನಿಂದಲೂ ಪಾಠ ಕಲಿತು ಹೊಸ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಭಾರತ ತಂಡ ಈಗ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಿರುವುದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಬೆಳವಣಿಗೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ವಿಡಿಯೋ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ, ತಪ್ಪುಗಳ ಕುರಿತು ಮೈದಾನದಲ್ಲೇ ಪಾಠ, ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ವಿಧಾನ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟು ಕಠಿಣ ಅಭ್ಯಾಸ ನಡೆಸುತ್ತಿದೆ. ವಿಶ್ವಕಪ್ ಆರಂಭವಾಗಲು ಇನ್ನೂ ಒಂದು ವ? ಬಾಕಿ ಇರುವಾಗಲೇ ಅಭ್ಯಾಸ ಆರಂಭಿಸಿರುವ ತಂಡ ದೇಶಕ್ಕೆ ಎರಡನೇ ಟ್ರೋಫಿ ತಂದುಕೊಡಲಿ ಎಂಬುದು ಹಾಕಿ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಸದಾಶಯ.

    ಕಳೆಗಟ್ಟಿದ ಕಬಡ್ಡಿ
    ಭಾರತದಲ್ಲೀಗ ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ಗಿಂತಲೂ ಜನಪ್ರಿಯ ಆಟವೆಂದರೆ ಕಬಡ್ಡಿ. ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟದ ಗುಂಗಿನ ನಡುವೆ ಅಪ್ಪಟ ದೇಸೀ ಕ್ರೀಡೆಯಾಗಿರುವ ಕಬಡ್ಡಿ ಸೋತು ಸೊರಗಿಹೋಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಬಡ್ಡಿ ಆಡುವ ಪಡ್ಡೆಹುಡುಗರು ಈ ಆಟವನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರಾದರೂ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಮಾನ್ಯತೆ ಅ?ಗಿ ದೊರಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಬಡ್ಡಿ ಕೂಡ ಇ? ಜೋರಾಗಿ ಸದ್ದು ಮಾಡಬಲ್ಲದು ಎಂದು ಯಾರೂ ಊಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಸಲಿಗೆ ಕಬಡ್ಡಿ ಆಟಕ್ಕೂ ಒಂದು ಲೀಗ್ ಬರಬಹುದು ಎಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಕೂಡ ಕಬಡ್ಡಿ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಮನದಲ್ಲಿ ಸುಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.

    ಆದರೀಗ ಕಬಡ್ಡಿಗೆ ಶುಕ್ರದೆಸೆ! ೨೦೧೪ರಿಂದ ಈ ಆಟಕ್ಕೆ ಒದಗಿದೆ ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಯೋಗ! ೨೦೧೪ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭಗೊಂಡ ’ಪ್ರೊ ಕಬಡ್ಡಿ ಲೀಗ್’ ಪಂದ್ಯಾವಳಿ ಕಬಡ್ಡಿ ಆಟಗಾರರ ಪಾಲಿಗೆ ಅದೃ?ದ ಅಕ್ಷಯಪಾತ್ರೆ ಆಗಿದೆ. ಪ್ರೊ ಕಬಡ್ಡಿ ಲೀಗ್‌ನ ಮೊದಲ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ೮ ತಂಡಗಳು ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದವು. ಸ್ಟಾರ್ ಸ್ಪೋರ್ಟ್ಸ್ ವಾಹಿನಿ ಈ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯ ನೇರ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡಿತ್ತು. ಆಗ ಈ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ ಬರೋಬ್ಬರಿ ೪೩೫ ದಶಲಕ್ಷ. ಫೈನಲ್ ಪಂದ್ಯವನ್ನು ವೀಕ್ಷಿಸಿದವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ ೮೬.೪ ದಶಲಕ್ಷಕ್ಕೇರಿತ್ತು. ಸ್ಟಾರ್ ಸ್ಪೋರ್ಟ್ಸ್ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ನಿತಿನ್ ಕುಕ್ರೇಜಾ ಅವರು ಆಗ ’೨೦೧೪ರ ಪ್ರೊ ಕಬಡ್ಡಿ ಪಂದ್ಯಾವಳಿ ವೀಕ್ಷಕರ ಸಂಖ್ಯೆ ಯಾವುದೇ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಟೂರ್ನಿಗಿಂತಲೂ ಕಡಮೆ ಇರಲಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಉದ್ಗರಿಸಿದ್ದರು. ಅವರ ಈ ಉದ್ಗಾರದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಐಪಿಎಲ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಪಂದ್ಯಾವಳಿ ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ವೀಕ್ಷಕರ ಸಂಖ್ಯೆ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದು ಪ್ರೊ ಕಬಡ್ಡಿಗೇ.

    ಇದೀಗ ದೇಶದ ನಾನಾ ಕಡೆಯ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೊ ಕಬಡ್ಡಿಯ ೫ನೇ ಆವೃತ್ತಿಯ ಪಂದ್ಯಗಳು ಮುಕ್ತಾಯದ ಹಂತದಲ್ಲಿದ್ದು, ಈ ಬಾರಿ ಭಾಗವಹಿಸಿರುವ ತಂಡಗಳು ೧೨. ಕಬಡ್ಡಿ ಇದೀಗ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮ ತಂದಿದೆ. ಕಬಡ್ಡಿ ಟೂರ್ನಿಗಳಿಗೆ ಹೈವೋಲ್ಟೇಜ್ ಒದಗಿದೆ. ರಾತ್ರಿ ೮ರಿಂದ ೧೦ ಗಂಟೆವರೆಗೆ ಎಲ್ಲ ಮನೆಯ ಟಿವಿಗಳಿಂದ ಕೇಳಿಬರುವುದು ಅದೇ ಮುಗಿಯದ ಧಾರಾವಾಹಿಯ ಹಳಸಲು ಡೈಲಾಗ್‌ಗಳಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಅಬ್ಬರದ, ’ಲೇಪಂಗಾ’, ’ಕಬಡ್ಡಿ ಕಬಡ್ಡಿ’ ಎನ್ನುವ ಕಬಡ್ಡಿ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಗಳ ದೃಶ್ಯಗಳು.

    ಯುವಪೀಳಿಗೆಯ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸಚಿನ್, ದ್ರಾವಿಡ್, ಧೋನಿ, ಕೊಹ್ಲಿ, ಶಿಖರ್ ಧವನ್, ರೋಹಿತ್ ಶರ್ಮ ಮೊದಲಾದ ಕ್ರಿಕೆಟಿಗರ ಹೆಸರೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೀಗ ಇದೇ ಯುವಪೀಳಿಗೆಯ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿರುವ ಹೆಸರುಗಳು ನಿತಿನ್ ತೋಮಾರ್, ರೋಹಿತ್ ಮಂಜಿತ್ ಚಿಲ್ಲರ್, ಸೆಲ್ವಮಣಿ, ಜೀವ್‌ಕುಮಾರ್, ಜಸ್ವೀರ್ ಸಿಂಗ್, ಕೌಶಿಲಿಂಗ್ ಅಕ್ಕೆ, ಅಜಯ್ ಠಾಕೂರ್, ಜೋಗಿಂದರ್ ನರ್ವಾಲ್, ಪ್ರಶಾಂತ್ ದೇವಾಡಿಗ ಇತ್ಯಾದಿ. ಎಲ್ಲರ ಬಾಯಲ್ಲೂ ಫೋರ್, ಸಿಕ್ಸ್ ಬದಲು ರೈಡ್, ಅಟ್ಯಾಕ್, ಟ್ಯಾಕಲ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಶಬ್ದಗಳು ಮಾರ್ದನಿಸತೊಡಗಿರುವುದು ಪ್ರೊ ಲೀಗ್ ಕಬಡ್ಡಿಯ ಚಮತ್ಕಾರ!
    ಪ್ರೊ ಕಬಡ್ಡಿ ಲೀಗ್‌ಗೆ ವೇದಿಕೆ ಒದಗಿಸಿದ್ದು ಮಾ?ಲ್ ಸ್ಪೋರ್ಟ್ಸ್ ಪ್ರೈ.ಲಿ. ಸಂಸ್ಥೆ. ಸಂಸ್ಥೆಯ ಪಾಲುದಾರರಾದ ರವಿಕೃ?ನ್ ಲೂಥ್ರಾ, ವಿ?ಕುಮಾರ್, ಚಿಮನ್‌ಲಾಲ್ ಗರ್ಗ್, ನೋಶಿರ್ ರುಸ್ತುಂ ದಸ್ತೂರ್ ಹಾಗೂ ಚಾರುಚಂದ್ರ ಶರ್ಮ ಅವರೇ ಪ್ರೊ ಕಬಡ್ಡಿ ಲೀಗ್‌ನ ಪ್ರಮುಖ ರೂವಾರಿಗಳು. ಈ ದೇಸೀ ಕ್ರೀಡೆಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದೆ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟ ಮಹನೀಯರಿವರು.

    ಪ್ರೊ ಕಬಡ್ಡಿ ಪಂದ್ಯಗಳು ಕಬಡ್ಡಿ ಪಟುಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ಈಗ ಜೀವಾಮೃತ ಇದ್ದಂತೆ. ಪ್ರೊ ಕಬಡ್ಡಿ ಲೀಗ್‌ನಿಂದಾಗಿ ಕಬಡ್ಡಿಗೆ ವೃತ್ತಿಪರ ಕ್ರೀಡೆ ಎಂಬ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆಯೂ ಸಂದಿದೆ. ಕಬಡ್ಡಿ ಆಡಿಯೂ ಕುಟುಂಬವನ್ನೂ, ಮನೆಯನ್ನೂ ಮುನ್ನಡೆಸಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅದು ಆರ್ಥಿಕ ಭದ್ರತೆ ಒದಗಿಸಿದೆ.

    ಕಬಡ್ಡಿಯನ್ನು ೧೯೯೦ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ೧೧ನೇ ಬೀಜಿಂಗ್ ಏ?ನ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿಯಮಿತ ಆಟವನ್ನಾಗಿ ಸೇರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಭಾರತ ತಂಡ ಕಬಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಗೆದ್ದಿತ್ತು. ಅನಂತರ ಇದುವರೆಗೆ ನಡೆದ ಎಲ್ಲ ಏ?ನ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಭಾರತ ತಂಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿಲ್ಲ.

    ೨೦೦೪ರಿಂದ ಇದುವರೆಗೆ ನಡೆದ ಕಬಡ್ಡಿ ವಿಶ್ವಕಪ್‌ನಲ್ಲೂ ಭಾರತ ಸತತವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದೆ. ಇರಾನ್, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಕೆನಡಾ ತಂಡಗಳು ಫೈನಲ್ ಸುತ್ತಿಗೇರಿದ್ದರೂ ಭಾರತವನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಅವಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಎಸ್‌ಎಎಫ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಲ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಚಿನ್ನ ಕೈತಪ್ಪಿದೆ. ಉಳಿದಂತೆ ೭ ಬಾರಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿದೆ.
    ಪ್ರೊ ಕಬಡ್ಡಿ ಲೀಗ್ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇನ್ನ? ಹೊಸ ಪ್ರತಿಭೆಗಳ ಉದಯವಾಗಿದೆ. ಜಪಾನ್, ಮಲೇ?, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಇರಾನ್, ಕೊರಿಯಾ ಮೊದಲಾದ ತಂಡಗಳು ಪೈಪೋಟಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸದ್ಯಕ್ಕಂತೂ ಭಾರತವೇ ಕಬಡ್ಡಿಯ ಕಿಂಗ್.

    ಮಹಿಳೆಯರ ಕಬಡ್ಡಿಯಲ್ಲೂ ಭಾರತದ್ದೇ ಪಾರಮ್ಯ. ೨೦೧೨, ೨೦೧೩ ಎರಡು ಬಾರಿ ನಡೆದ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲೂ ಭಾರತದ ವನಿತೆಯರದ್ದೇ ಮೇಲುಗೈ.

    ಒಟ್ಟಾರೆ ಕಬಡ್ಡಿಗೀಗ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಖದರ್. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಬಡ್ಡಿ ಎಂದರೆ ಅಭಿಮಾನ.

    ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಹೊಳಪು
    ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಬಗೆಗೆ ಯುವಕ-ಯುವತಿಯರಲ್ಲಿ ಈಗೀಗ ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡತೊಡಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ರಿಯೋ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪಿ.ವಿ. ಸಿಂಧು ಎಂಬ ಹೈದರಾಬಾದ್‌ನ ಆಟಗಾರ್ತಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಪದಕ ಗಳಿಸಿದ್ದು. ಚಿನ್ನವನ್ನೇ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದಳೇನೋ ಆಕೆ. ಆದರೆ ಅದೃ? ಆಗ ಅವಳ ಕಡೆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಚಿನ್ನ ಗೆದ್ದ ಸ್ಪೇನ್‌ನ ಕರೋನಾ ಮರೀನ್‌ಳ ಹೆಮ್ಮೆ ಹೆಚ್ಚು ದಿನ ಉಳಿಯಲು ಸಿಂಧು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಏಳು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಚಿನ್ನ ಗೆಲ್ಲುವ ತನ್ನ ಕನಸನ್ನು ಛಿದ್ರಗೊಳಿಸಿದ್ದ ಆಕೆಯನ್ನು ಸಿಂಧು ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಇಂಡಿಯಾ ಓಪನ್ ಸೀರೀಸ್ ಟೂರ್ನಿಯಲ್ಲಿ ನೇರ ಸೆಟ್‌ಗಳಿಂದ ಸೋಲಿಸಿ ಇತಿಹಾಸ ಬರೆದಳು.
    ಇಂಡಿಯಾ ಓಪನ್ ಸೀರೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಘಟಾನುಘಟಿ ಆಟಗಾರರದ್ದೇ ಪಾರುಪತ್ಯ. ಭಾರತದವರೇ ಆದ ಸೈನಾ ನೆಹ್ವಾಲ್, ಚೀನಾದ ಸಂಗ್ ಜಿ ಹ್ಯನ್, ಸ್ಪೇನ್‌ನ ಕರೋಲಿನಾ ಮುಂತಾದವರೆಲ್ಲ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಇವರೆಲ್ಲ ವಿಶ್ವರ‍್ಯಾಂಕಿಂಗ್‌ನ ಮೊದಲ ೧೦ರೊಳಗಿನ ಖ್ಯಾತ ಆಟಗಾರ್ತಿಯರು. ಅಂಥವರನ್ನೆಲ್ಲ ಸದೆಬಡಿದ ಕೀರ್ತಿ ಸಿಂಧು ಎಂಬ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಜಗತ್ತಿನ ರಾಣಿಯದು.
    ಸದ್ಯ ೫ನೇ ರ‍್ಯಾಂಕಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ಸಿಂಧು ಈ ಮಹೋನ್ನತ ಗೆಲವಿನಿಂದಾಗಿ ತನ್ನ ಜೀವನಶ್ರೇ? ೨ನೇ ರ‍್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಇದಾದ ಬಳಿಕ ಸಿಂಧು ಮಲೇ? ಓಪನ್ ಸರಣಿಯಲ್ಲೂ ಗೆಲವನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಈ ವ? ಜರಗಿದ ಸೈಯದ್ ಮೋದಿ ಗ್ರಾಂಡ್ ಪ್ರೀಯಲ್ಲೂ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಿಂಧು ಪಾಲಾಗಿತ್ತು.

    ೨೭ರ ಹರೆಯದ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಆಟಗಾರ್ತಿ ಸೈನಾ ನೆಹ್ವಾಲ್ ಕೂಡ ಒಮ್ಮೆ ವಿಶ್ವಕ್ರಮಾಂಕ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಿದ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಚೈನಾ, ಥಾಯ್ಲೆಂಡ್, ದಕ್ಷಿಣ ಕೋರಿಯಾ, ಜರ್ಮನಿ, ಮಲೇಶಿಯಾ ಮುಂತಾದ ದೇಶಗಳ ಪ್ರಭಲ ಎದುರಾಳಿಗಳನ್ನು ಸದೆಬಡಿದು ನಂಬರ್ ಒನ್ ಆಟಗಾರ್ತಿಯಾಗಿ ಮೆರೆದಿದ್ದು ಕಡಮೆ ಸಾಧನೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ರ‍್ಯಾಂಕಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಈ ಹಿಂದೆ ಭಾರತದ ಪ್ರಕಾಶ್ ಪಡುಕೋಣೆ ನಂ. ೧ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಮಹಿಳಾ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಈ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ಪಟು ಎಂಬ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು ಸೈನಾಳದ್ದು.

    ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಇನ್ನೊಂದು ತಾರೆಯೆಂದರೆ ಕಿಡಂಬಿ ಶ್ರೀಕಾಂತ್. ೨೦೧೧ರ ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ನ ಮಿಕ್ಸೆಡ್ ಡಬಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿ ಪದಕ ಮತ್ತು ಡಬಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಂಚುಪದಕ. ಪುಣೆಯಲ್ಲಿ ಜರುಗಿದ ಆಲ್ ಇಂಡಿಯಾ ಜೂನಿಯರ್ ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಶನಲ್ ಬ್ಯಾಂಡ್ಮಿಂಟನ್ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನ ಸಿಂಗಲ್ಸ್ ಮತ್ತು ಡಬಲ್ಸ್ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗೆಲವು. ೨೦೧೨ರ ಮಾಲ್ದೀವ್ಸ್ ಇಂಟರ್‌ನ್ಯಾಶನಲ್ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಪುರು?ರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತ. ೨೦೧೩ರ ಥೈಲ್ಯಾಂಡ್ ಓಪನ್ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಪ್ರೀಯ ಪುರು?ರ ಸಿಂಗಲ್ಸ್ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ…. ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಬ್ಯಾಂಡ್ಮಿಂಟನ್ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ, ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಹಲವು ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಗೆಲವಿ ದಾಖಲೆ ಬರೆದು ಭರವಸೆ ಮೂಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಪಾದಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಇದ್ದಿದ್ದು ಜಾಗತಿಕಮಟ್ಟದ ೨೪೦ನೇ ರ‍್ಯಾಂಕಿಂಗ್. ಈಗ ೨೯ನೇ ರ‍್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ಪೀಠದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ವಿರಾಜಮಾನ.

    ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯ ಗೋಪಿಚಂದ್
    ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಾದ ಪಿ.ವಿ. ಸಿಂಧು, ಸೈನಾ ನೆಹ್ವಾಲ್, ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಕಿಡಂಬಿ, ಪಾರುಪಲ್ಲಿ ಕಶ್ಯಪ್ ಮೊದಲಾದವರನ್ನೆಲ್ಲ ಈ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಸಿದ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯ ಪುಲ್ಲೆಲ ಗೋಪಿಚಂದ್ ಎಂಬ ಒಂದುಕಾಲದ ಭಾರತದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಆಟಗಾರ. ಇದೀಗ ಆತ ಭಾರತದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ತರಬೇತುದಾರ. ಹೈದರಾಬಾದ್‌ನಲ್ಲಿ ಗೋಪಿಚಂದ್ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಅಕಾಡೆಮಿ ತೆರೆಯಲು ಆತ ಪಟ್ಟ ಕ? ಅಷ್ಟಿ?ಲ್ಲ. ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಸ್ಥಾಪನೆಗಾಗಿ ತನ್ನ ವಾಸದ ಮನೆಯನ್ನೇ ಮೂರುಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳಿಗೆ ಒತ್ತೆಯಿಟ್ಟ ತ್ಯಾಗಜೀವಿ ಗೋಪಿಚಂದ್. ಗೋಪಿಚಂದ್ ಅಕಾಡೆಮಿಯಲ್ಲಿ ಆಟಗಾರರಿಗೆ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಸೌಲಭ್ಯ, ತರಬೇತಿ ಒದಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ೨೦೦೮ರಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ೨೦ ಮಂದಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭವಾದ ಈ ಅಕಾಡೆಮಿಯಲ್ಲಿ ಈಗ ೨೦೦ಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಮಂದಿ ಆಟಗಾರರು ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಯೊನಾಥಾನ್ ದಸುಕಿಯಂತಹ ಮಾಜಿ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಕಲಿ ಇಲ್ಲಿ ತರಬೇತುದಾರರಾಗಿರುವುದು ಆಟಗಾರರ ಪಾಲಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಆಶಾಕಿರಣ. ಕಳೆದ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಿಂದ ಗ್ರೇಟರ್ ನೊಯ್ಡಾದಲ್ಲಿರುವ ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್ ಅಕಾಡೆಮಿ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲೂ ಗೋಪಿಚಂದ್ ಆಟಗಾರರಿಗೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲು ಮುಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ.


     

    ಫುಟ್‌ಬಾಲ್: ಭರವಸೆಯ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು
    ೧೯೫೦-೬೦ರ ಕಾಲಘಟ್ಟ ಭಾರತೀಯ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್‌ನ ಸುವರ್ಣ ಕ್ಷಣಗಳಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ೨ ಬಾರಿ ಏ?ನ್ ಗೇಮ್ಸ್(೧೯೫೧, ೧೯೬೨)ನಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಗಳಿಸಿದ ಹೆಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ತಂಡದ್ದು.
    ೧೯೬೨ರ ಒಂದು ಕುತೂಹಲಕರ ವಿದ್ಯಮಾನ. ಜಕಾರ್ತಾದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲಿರುವ ಏ?ನ್ ಗೇಮ್ಸ್‌ಗೆ ನಮ್ಮ ತಂಡ ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೂ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಹಸಿರು ನಿಶಾನೆ ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ’ನಮ್ಮ ತಂಡ ಸೋತು ಬರಲು ಸರ್ಕಾರ ಹಣ ಪೋಲು ಮಾಡಬೇಕೆ?’ ಎಂದು ಕೇಂದ್ರ ಕ್ರೀಡಾಸಚಿವರು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಡಿದ್ದರು. ಕೊನೆಗೆ ವಾಗ್ವಾದ ನಡೆದು, ಸರ್ಕಾರ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿತು. ದುರದೃ?ವಶಾತ್ ಟೂರ್ನಿಯ ಎ ಗುಂಪಿನ ಮೊದಲ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲೇ ಭಾರತಕ್ಕೆ ದಕ್ಷಿಣ ಕೋರಿಯಾ ತಂಡದೆದುರು ೦-೨ ಗೋಲುಗಳ ಸೋಲು. ಸರ್ಕಾರದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಗಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅನಂತರದ ಎಲ್ಲ ಪಂದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಗೆದ್ದಿದ್ದಲ್ಲದೆ ಫೈನಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ದ. ಕೋರಿಯಾ ತಂಡವನ್ನು ೨-೧ರಿಂದ ಸೋಲಿಸಿ ಚಿನ್ನದ ಪದಕ ಗಳಿಸಿದ್ದು ಭಾರತ ತಂಡದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿತ್ತು. ಆ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಆಡಿದವರಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅರುಮೈ ನಾಯಗಂ ಕೂಡ ಒಬ್ಬರು.
    ಆದರೆ ೧೯೭೦ರಿಂದ ೨೦೦೦ ಇಸವಿಯವರೆಗೆ ಭಾರತೀಯ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್‌ಗೆ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಮಂಕು ಆವರಿಸಿತ್ತು. ೨೦೦೦ದ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಚೇತರಿಕೆ ಕಂಡಿತು. ೨೦೦೨ರ ಫೀಫಾ ವಿಶ್ವಕಪ್‌ಗೆ ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆದು ಮೊದಲ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲೆ ಯುಎಇಯನ್ನು ೧-೦ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಸಿ, ಯೆಮೆನ್ ವಿರುದ್ಧ ೧-೧ ಡ್ರಾ ಸಾಧಿಸಿತ್ತು. ೨೦೦೮ರಲ್ಲಿ ಎಎಫ್‌ಸಿ ಚಾಲೆಂಜ್ ಕಪ್‌ಗೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕಿತು. ೨೦೦೫, ೨೦೧೧ ಮತ್ತು ೨೦೧೫ರಲ್ಲಿ – ಹೀಗೆ ೩ ಬಾರಿ ಸ್ಯಾಫ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಪಟ್ಟ ಭಾರತದ್ದೇ. ಅಲ್ಲದೆ ೨೦೦೭, ೨೦೦೯ ಮತ್ತು ೨೦೧೨ರಲ್ಲಿ ನೆಹ್ರೂ ಕಪ್‌ನಲ್ಲೂ ಜಯದ ದಾಖಲೆ. ಈಚೆಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಂಡರ್ – ೧೭ ವಿಶ್ವಕಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ವೀರೋಚಿತ ಸೋಲು.

    ಭಾರತ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್‌ಗೆ ಹೊಸ ಮೆರುಗು
    ಫಿಫಾ ೧೭ ವರ್ಷದೊಳಗಿನವರ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಫುಟ್ ಬಾಲ್ ಪಂದ್ಯ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇದೀಗ ಸಂಪನ್ನಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಪಂದ್ಯಕೂಟವು ಫುಟ್ ಬಾಲ್ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಭವ್ಯಭವಿಷ್ಯದ ಮುನ್ನುಡಿಯನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇದರ ಕುರಿತಾಗಿ ವಿಶ್ವಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಟಗಾರರು ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ:
    ಭಾರತದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಮಹಾಕೂಟ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ. ದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳಿಗೂ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಪ್ರೀತಿ ಚಿಗುರೊಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್‌ಗೆ ಹೊಸ ಮೆರುಗು ಸಿಗಲಿದೆ.
    – ಹೆನ್ರಿ ಮೆನೆಜೆಸ್, ಹಿರಿಯ ಗೋಲ್‌ಕೀಪರ್

    ಫಿಫಾ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದಿದೆ. ಭಾರತ ಈ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಲು ಕೂಟ ಅನುವಾಗಿದೆ.
    – ಐ.ಎಂ. ವಿಜಯನ್ , ಹಿರಿಯ ಆಟಗಾರ

    ಭಾರತದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಕಪ್ ಮಹಾಕೂಟ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ. ದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳಿಗೂ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಕಂಪು ಪಸರಿಸಲು ಇದು ನೆರವಾಗಲಿದೆ.
    – ಎಸ್. ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದ, ಅರ್ಜುನ ಪುರಸ್ಕೃತ ಆಟಗಾರ (ಹಿರಿಯ ಗೋಲ್ ಕೀಪರ್)

    ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್‌ಗೆ ಜನರು ಮಾರುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಐ.ಎಸ್.ಎಲ್. (ಇಂಡಿಯನ್ ಸೂಪರ್ ಲೀಗ್) ಆರಂಭವಾದ ನಂತರ ಅತ್ಯಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಪ್ರೇಮ ಇಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ.
    – ರಾಬರ್ಟ್ ಪಿಯರ್ಸ್ ಮತ್ತು ರಾನಿ ಜಾನ್ಸೆನ್ (ಪ್ರೀಮಿಯರ್ ಲೀಗ್ ಆಯೋಜಕರು)

    ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಏನೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ. ಅಂಡರ್ -೧೭ ವಿಶ್ವಕಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಗೋಲ್ ಕೀಪರ್ ಧೀರಜ್ ಸಿಂಗ್‌ರ ಅಮೋಘ ಆಟ, ಚೊಚ್ಚಲ ಗೋಲು ಬಾರಿಸಿದ ಜಿಕ್ಸನ್ ಸಿಂಗ್, ಕರ್ನಾಟಕದ ಸಂಜೀವ್ ಸ್ಟಾಲಿನ್, ನಾಯಕ ಅಮರೇಶ್ – ಇವರೆಲ್ಲ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ.
    ಸ್ಟೀಫನ್ ಕಾನ್‌ಸ್ಟ್ಯಾಂಟಿನ್, ?ಣ್ಮುಗಂ ವೆಂಕಟೇಶ್, ರೋಜೇರಿಯೋ ರಾಮೊಸ್, ಡ್ಯಾನಿ ಡಿಗನ್ ತಂಡದ ತರಬೇತುದಾರರಾಗಿ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರಾಗಿ ಭಾರತೀಯ ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ನೀರೆರೆದು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
    ಭವಿ?ದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ತಂಡ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವತ್ತ ಭರವಸೆಯ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಹಾಕತೊಡಗಿದೆ. ೧೯೫೦-೬೦ರ ಸುವರ್ಣ ಕ್ಷಣಗಳು ಮರುಕಳಿಸಲೆಂದು ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ಹಾರೈಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
    ಬಿಲಿಯರ್ಡ್ಸ್, ಸ್ನೂಕರ್  ಬಿಲಿಯರ್ಡ್ಸ್, ಸ್ನೂಕರ್ ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ತಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲರ ನೆನಪಿನಂಗಳಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗುವ ಹೆಸರು ಪಂಕಜ್ ಆಡ್ವಾಣಿ ಎಂಬ ಬೆಂಗಳೂರು ಯುವಕನದು. ಬೆಂಗಳೂರು ಮೂಲದ ಪಂಕಜ್ ಆಡ್ವಾಣಿ ೧೮ರ ಹರೆಯದಲ್ಲಿ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಸ್ನೂಕರ್ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗ ಗೇಲಿ ಮಾಡಿದವರೇ ಹೆಚ್ಚು. ಆದರೆ ೨೦೦೩ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೨೫ರಂದು ಚೀನಾದ ಜಿಯಾಂಗ್‌ಮೆನ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಐಟಿಎಸ್‌ಎಫ್ ವಿಶ್ವ ಸ್ನೂಕರ್ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಘಟಾನುಘಟಿಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಟ್ರೋಫಿ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಹಿಡಿದಾಗ ಗೇಲಿ ಮಾಡಿದವರೆಲ್ಲ ತಬ್ಬಿಬ್ಬು. ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಪಂಕಜ್ ಆಡ್ವಾಣಿ ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ.

    ಬಿಲಿಯರ್ಡ್ಸ್ ಮತ್ತು ಸ್ನೂಕರ್ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಪರಿಣತಿ ಸಾಧಿಸಿರುವ ಪಂಕಜ್ ೨೦೦೫, ೨೦೦೮ ಮತ್ತು ೨೦೧೨ – ಹೀಗೆ ನಿರಂತರ ೩ ಬಾರಿ ವಿಶ್ವಮಟ್ಟದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗಳಿಸಿ ಹ್ಯಾಟ್ರಿಕ್ ಸಾಧಿಸಿದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಕನ್ನಡಿಗ. ಸ್ನೂಕರ್‌ನ ಎರಡೂ ಫಾರ್ಮ್ಯಾಟ್ ಹಾಗೂ ಇಂಗ್ಲಿ? ಬಿಲಿಯರ್ಡ್ಸ್‌ನ ಎರಡೂ ಪ್ರಾಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗಳಿಸಿದ ಏಕೈಕ ಆಟಗಾರ ಆತನೊಬ್ಬನೇ. ೨೦೧೭ರ ಫೆಬ್ರುವರಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಕಾಟ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್‌ನ ಗ್ಲಾಸ್ಗೋವ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಶ್ವ ತಂಡ ಬಿಲಿಯರ್ಡ್ಸ್ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ರೂತೇಶ್ ಶಹಾ, ದೇವೆಂದ್ರ ಜೋಶಿ ಮತ್ತು ಅಶೋಕ್ ಶಾಂಡಿಲ್ಯ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗೆದ್ದುಕೊಂಡರು.
    ಒಟ್ಟಾರೆ ಪಂಕಜ್ ಆಡ್ವಾಣಿ ಇದುವರೆಗೆ ಗಳಿಸಿದ್ದು: ೧೬ ಜಾಗತಿಕ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು, ೬ ಏ? ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು, ೨ ಏ?ನ್ ಗೇಮ್ಸ್ ಪದಕಗಳು, ೧ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯನ್ ಓಪನ್ ಹಾಗೂ ೨೯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು. ೫೪ ಚಿನ್ನದ ಪದಕಗಳನ್ನು ಇದುವರೆಗೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ಜೋಳಿಗೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.

    ಚೆಸ್ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್‌ಮಾಸ್ಟರ‍್ಸ್
    ವಿಶ್ವನಾಥನ್ ಆನಂದ್ ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್‌ಮಾಸ್ಟರ್ (ಜಿ.ಎಂ.) ಪಟ್ಟ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ೧೯೮೮ರಲ್ಲಿ. ೨೦೦೦ ಇಸವಿಯಲ್ಲಿ ಫಿಡೆ ವಿಶ್ವ ಚಾಂಪಿಯನ್, ೨೦೦೭ ಮತ್ತು ೨೦೦೮ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಚೆಸ್ ಚಾಂಪಿಯನ್. ಆ ಬಳಿಕ ೨೦೧೦, ೨೦೧೨, ೨೦೧೩ ಮತ್ತು ೨೦೧೪ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಚೆಸ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಪಟ್ಟವನ್ನು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ.
    ಇದೀಗ ಕರ್ನಾಟಕದ ತೇಜ್ ಕುಮಾರ್ ಸೇರಿದಂತೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ೪೯ ಚೆಸ್ ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳು ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್‌ಮಾಸ್ಟರ್ ಪಟ್ಟ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹಂತ ತಲಪುವುದು ಅಂದುಕೊಂಡ? ಸುಲಭವೇನಲ್ಲ. ಅಪಾರ ತಾಳ್ಮೆ, ವಿಶೇ? ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ, ಕೌಶಲ, ಚುರುಕುತನವನ್ನು ಅದು ಬೇಡುತ್ತದೆ. ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್ ಮಾಸ್ಟರ್ ಪಟ್ಟಕ್ಕೇರಲು ೨೫೦೦ ಇಎಲ್‌ಓ ಪಾಯಿಂಟ್‌ಗಳು ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅದರ ಜತೆಗೆ ಮೂರು ಜಿ.ಎಂ. ನಾರ್ಮ್ಸ್‌ಗಳೂ ಬೇಕು. ಪುರು?ರ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಭಿಮನ್ಯು ಪುರಾಣಿಕ್, ಆರ‍್ಸನ್ ಚೋಪ್ರ, ಎಸ್.ಎಲ್. ನಾರಾಯಣನ್, ವಿದಿತ್ ಸಂತೋ? ಗುಜರಾತಿ, ವಿ?ಪ್ರಸನ್ನ, ಗಗಾರೆ ಶಾರ್ದೂಲ್ ಮೊದಲಾದವರು; ಮಹಿಳೆಯರ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಿನಿ ರಾವುತ್, ನಾಡಿಗ್ ಕೃತ್ತಿಕಾ, ಮೀನಾಕ್ಷಿ ಸುಬ್ಬರಾಯನ್, ಹಂಪಿ ಕೋನೇರು ಮೊದಲಾದವರು ಗ್ರ್ಯಾಂಡ್‌ಮಾಸ್ಟರ್‌ಗಳಾಗಿ ಭಾರತದ ಕೀರ್ತಿ ಪತಾಕೆ ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ. ೧೦ರ ಹರೆಯದ ಆರ್. ಪ್ರಜ್ಞಾನಂದ ಅತ್ಯಂತ ಕಿರಿಯ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಚೆಸ್ ಮಾಸ್ಟರ್ ಆಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ್ದಾನೆ.

    ದೀಪಾ ಕರ್ಮಾಕರ್ ಸಾಧನೆ
    ರಿಯೋ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳು ಜಿಮ್ನಾಸ್ಟಿಕ್ಸ್ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆದು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದು ಭಾರತದ ಪಾಲಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ. ಆಕೆಯೇ ತ್ರಿಪುರಾ ರಾಜ್ಯದ ಅಗರ್ತಲಾ ಮೂಲದ ೨೩ರ ಹರೆಯದ ದೀಪಾ ಕರ್ಮಾಕರ್.

    ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ೧೧ (೧೯೫೨ರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು, ೧೯೫೬ರಲ್ಲಿ ಮೂವರು ಹಾಗೂ ೧೯೬೪ರಲ್ಲಿ ಆರು ಮಂದಿ) ಪುರು? ಜಿಮ್ನಾಸ್ಟಿಕ್ಸ್ ಪಟುಗಳು ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಮಹಿಳಾಪಟುವೊಬ್ಬರು ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ಗೆ ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆದಿದ್ದು ಇದೇ ಮೊದಲು. ಆಗೆಲ್ಲ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ಅರ್ಹತಾಸುತ್ತಿನ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಈಗಿನ? ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಸಾಕ?. ಪೈಪೋಟಿ ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು. ಇಂತಹ ಪೈಪೋಟಿಯ ಯುಗದಲ್ಲೂ ದೀಪಾ ಕರ್ಮಾಕರ್ ಜಿಮ್ನಾಸ್ಟಿಕ್ಸ್ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆದು, ಪ್ರೊಡುನೋವಾ ಎಂಬ ಜಿಮ್ನಾಸ್ಟಿಕ್ಸ್ ನೆಗೆತಗಳಲ್ಲೇ ಅತಿ ಕ್ಲಿ?ಕರ ಹಾಗೂ ಕಲಾತ್ಮಕವೆನಿಸಿದ ಮಾದರಿ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ್ದಳು. ಕೂದಲೆಳೆ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಕಂಚಿನ ಪದಕವಂಚಿತಳಾದಳು. ಆದರೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ ಮೊದಲ ಬಾರಿಯೇ ಈ ಪರಿಯ ಆಕೆಯ ಸಾಧನೆ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಅಪರಿಮಿತ ಸಂತಸ ಉಂಟುಮಾಡಿತ್ತು. ಪದಕ ಸಿಕ್ಕದಿದ್ದರೂ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಿಂದ ಮರಳಿದಾಗ ಆಕೆಗೆ ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಭಾರೀ ಸನ್ಮಾನ, ಪುರಸ್ಕಾರ ದೊರೆಯಿತು. ಬರೋಬ್ಬರಿ ೫೨ ವ?ಗಳ ಬಳಿಕ ಭಾರತ ಜಿಮ್ನಾಸ್ಟಿಕ್ಸ್ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ದಾಖಲೆಗೆ ದೀಪಾ ಭಾಜನರಾದರು.

    ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿಪುಲ ಅವಕಾಶ
    ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಿಪುಲ ಅವಕಾಶಗಳು ತೆರೆದಿವೆ. ಆದರೆ ಇದುವರೆಗಿನ ಸಾಧನೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂತಹದ್ದಲ್ಲ. ದಕ್ಷಿಣ ಕೋರಿಯಾ, ಯುನೈಟೆಡ್ ಅರಬ್ ಎಮಿರೇಟ್ಸ್ (ಯುಎಇ), ಕಜಕಿಸ್ತಾನ, ಹಾಂಕಾಂಗ್, ಜಪಾನ್ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಭಾರತದ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳದು ಸಾಧಾರಣ ಮಟ್ಟ. ಆ ದೇಶಗಳ ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳು ಹೊಂದಿರುವ? ಪ್ರಾವೀಣ್ಯ ಮತ್ತು ವೃತ್ತಿಕೌಶಲ ಭಾರತದ ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲ. ಆ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಷ್ಟು ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ಟೂರ್ನಿಗಳು, ತರಬೇತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಆಸಕ್ತರನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಸೌಲಭ್ಯ ನೀಡುವ ಪರಿಪಾಟಿ ಇಲ್ಲಿಲ್ಲದಿರುವುದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.

    ಆದರೂ ನಿರಾಶೆಯ ಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲ. ೨೦೧೬ರಲ್ಲಿ ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಏ?ಕಪ್ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ೨ನೇ ಸ್ಥಾನ ಲಭಿಸಿತ್ತು. ೫ ಚಿನ್ನ, ೪ ಬೆಳ್ಳಿ ಹಾಗೂ ೭ ಕಂಚು – ಒಟ್ಟು ೧೬ ಪದಕಗಳು ಭಾರತದ ಪಾಲಾಗಿದ್ದವು. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಹಾಂಕಾಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಏ?ಕಪ್ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ದೊರಕಿದ್ದು – ೧೧ ಚಿನ್ನ, ೪ ಬೆಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ೩ ಕಂಚು – ಒಟ್ಟು ೧೮ ಪದಕಗಳು. ೨೦೧೬ರಲ್ಲಿ ಡೆಬೊರಾ ಹೆರಾಲ್ಡ್ ೩ ಚಿನ್ನ ಹಾಗೂ ೧ ಬೆಳ್ಳಿ ಪದಕ ಗಳಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಭಾರತದ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ಆಶಾಕಿರಣವಾಗಿ ಹೊಮ್ಮಿದ್ದಳು. ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಾಧಕಿ ಕೆಝಿಯಾ ವರ್ಗೀಸ್ ಪ್ರಯತ್ನ ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತಾದರೂ ಆಕೆ ಪಡೆದಿದ್ದು ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಾನ.
    ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮತ್ತು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟಗಳಲ್ಲಿ ತಲಾ ೮ ಪದಕ ಜಯಿಸಿರುವ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕೃ? ನಾಯ್ಕೋಡಿ, ಸಂದೇಶ ಉಪ್ಪಾರ, ಸಂತೋ? ಇವರೆಲ್ಲ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಆಶಾಕಿರಣಗಳು. ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳಿಗೆ ಪಟಿಯಾಲಾದಲ್ಲಿರುವ ನ್ಯಾಶನಲ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಸ್ಪೋರ್ಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಗುಣಮಟ್ಟದ ತರಬೇತಿ ದೊರೆತಿರುವುದು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಈ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ವಿಪುಲ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದೆ.

    ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಕನಸು ನನಸಿಗಾಗಿ ಪೋ?ಕರನ್ನೇ ನೋಡದ ಡೆಬೋರಾ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಕೂಟದಲ್ಲಿ ಪದಕ ಗೆಲ್ಲುವ ಆಕಾಂಕ್ಷೆ, ಕನಸು ಯಾರಿಗಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಹೇಳಿ. ಪದಕದ ಗೆಲವಿಗಾಗಿ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ಪಡುವ ಪರಿಶ್ರಮ ಅಂಥಿಂಥದ್ದಲ್ಲ. ಭಾರತದ ಅಗ್ರಮಾನ್ಯ ಮಹಿಳಾ ಸೈಕ್ಲಿಸ್ಟ್ ಡೆಬೋರಾ ಹೆರಾಲ್ಡ್ ತನ್ನ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್ ಪದಕದ ಕನಸನ್ನು ನನಸಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಳೆದ ನಾಲ್ಕು ವ?ಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಪೋ?ಕರನ್ನೇ ನೋಡಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ನೀವು ನಂಬಲೇಬೇಕು.

    ಹೌದು, ೨೦೧೩ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ಮನೆಬಿಟ್ಟು ದೆಹಲಿಯ ಇಂಡಿಯನ್ ಒಳಾಂಗಣ ಕ್ರೀಡಾಂಗಣಕ್ಕೆ ಡೆಬೋರಾ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ಅಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದಳು. ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಆಕೆಯ ಗಮನವೆಲ್ಲ ಕೇವಲ ಸೈಕ್ಲಿಂಗ್ ಅಭ್ಯಾಸದತ್ತಲೇ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತ. ದೂರವಾಣಿಯ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಪೋ?ಕರೊಡನೆ ಆಗಾಗ ಕುಶಲೋಪರಿ. ಮನೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೋಗಿಲ್ಲ. ೨೦೨೦ರ ವೇಳೆಗೆ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ಗೆ ಅರ್ಹತೆ ಗಿಟ್ಟಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇ?ಲ್ಲ ಕಸರತ್ತು. ಇನ್ನು ೨-೩ ವ?ಗಳ ಕಾಲ ತನ್ನ ಪೋ?ಕರನ್ನು ಭೇಟಿಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಆಕೆಯ ಸಂಕಲ್ಪ.

    ಡೆಬೋರಾ ಮೂಲತಃ ಅಂಡಮಾನ್‌ನ ನಿವಾಸಿ. ೨೦೦೪ರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಸುನಾಮಿ ದುರಂತದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದಳು. ಸಮುದ್ರz ಅಲೆಗಳ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದ ಡೆಬೋರಾ ಮರವೊಂದನ್ನೇರಿ ಐದು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಬರೀ ಎಲೆಗಳನ್ನೇ ತಿಂದು ಬದುಕಿ ಉಳಿದಿದ್ದಳು. ಅಲೆಗಳ ಹೊಡೆತದ ತೀವ್ರತೆ ಇಳಿದ ಮೇಲೆಯೇ ಡೆಬೋರಾ ಮರದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದಿದ್ದಳು.

    ಟೆನಿಸ್ ದಿಗ್ಗಜರು
    ಮಹಿಳೆಯರ ಡಬಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಾನಿಯಾ ಮಿರ್ಜಾಗೆ ಈಗಲೂ ವಿಶ್ವದ ರ‍್ಯಾಂಕಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ನಂ. ೧ನೇ ಸ್ಥಾನ. ಮಾರ್ಟಿನಾ ಹಿಂಗಿಸ್ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯನ್ ಓಪನ್ ಸರಣಿ ಗೆದ್ದಿರುವುದು, ಇವಾನ್ ಡಾಡಿನ್ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ಓಪನ್ ಮಿಕ್ಸೆಡ್ ಡಬಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ರನ್ನರ್-ಅಪ್ ಆಗಿದ್ದು ಈ ಸಾಲಿನ ಆಕೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಸಾಧನೆಗಳು.

    ೪೩ರ ಹರೆಯದಲ್ಲೂ ಲಿಯಾಂಡರ್ ಪೇಸ್ ಅವರದು ಕುಗ್ಗದ ಉತ್ಸಾಹ. ತಗ್ಗದ ಶಾರೀರಿಕ ದೃಢತೆ. ಈ ಇಳಿವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಪೇಸ್ ಈ ವ? ಫ್ರೆಂಚ್ ಓಪನ್ ಮಿಶ್ರ ಡಬಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಟೆನಿಸ್ ದಂತಕಥೆ ಮಾರ್ಟಿನಾ ಹಿಂಗಿಸ್ ಜೊತೆಗೂಡಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಮುಡಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದು ಆತನ ಸಾಧನೆಗೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿ. ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕಿರಿಯ ಟೆನಿಸ್ ಆಟಗಾರರಿಗೆ ಲಿಯಾಂಡರ್ ಪೇಸ್ ಈಗಲೂ ಒಬ್ಬ ರೋಲ್ ಮಾಡೆಲ್. ಹಲವು ಟೆನಿಸ್ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿಗೆ ಪೇಸ್ ಪ್ರೇರಣಾಸ್ರೋತವಾಗಿದ್ದಾರೆ.

    ಗಾಲ್ಫ್: ಮಹಿಳಾ ಪ್ರತಿಭೆ
    ೧೮ರ ಹರೆಯದ ಅದಿತಿ ಅಶೋಕ್ ೨೦೧೬ರ ಹೀರೋ ವುಮೆನ್ಸ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಓಪನ್ ಮತ್ತು ಖತಾರ್ ಲೇಡೀಸ್ ಓಪನ್ ಪಂದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿ ಇತಿಹಾಸ ಬರೆದರು. ರಿಯೋ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಈಕೆಗೆ ಪದಕ ದೊರಕಲಿಲ್ಲ. ಆದರೇನು, ಈಕೆಯ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾತ್ರ ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು. ಇದೀಗ ಅದಿತಿ ಎಲ್‌ಪಿಜಿಎ ಟೂರ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಆಡಲು ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆದಿರುವುದು ಆಕೆಯ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ.
    ಕಿಕ್‌ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಕಿಶೋರಿ ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರ ಮೂಲದ ತಜಮುಲ್ ಇಸ್ಲಾಂ ಎಂಬ ಕಿಶೋರಿಗೆ ಈಗಿನ್ನೂ ೮ರ ಹರೆಯ. ಮೂರ್ತಿ ಚಿಕ್ಕದಾದರೂ ಕೀರ್ತಿ ದೊಡ್ಡದು ಎಂಬ ಲೋಕೋಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಕೆ ನಿಜಗೊಳಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಈ ವ? ಇಟಲಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಶ್ವ ಕಿಕ್‌ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಶಿಪ್ ಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ತಜಮುಲ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಆಗಿ ಹೊಮ್ಮಿದ್ದಾಳೆ. ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಮಹಿಳೆಯರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ದುಸ್ಸಾಧ್ಯ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ ತಜಮುಲ್‌ಳ ಈ ಸಾಧನೆ ದೇಶದ ಎಲ್ಲ ಯುವತಿಯರಿಗೆ ಒಂದು ಮೇಲ್ಪಂಕ್ತಿಯಾಗಬಲ್ಲದು. ಗುರಿಯನ್ನು ಬೆಂಬತ್ತಿದರೆ ಮನದೊಳಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಕನಸನ್ನು ನನಸುಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಜಮುಲ್ ಇಸ್ಲಾಂ ರವಾನಿಸಿದ್ದಾಳೆ.

    ರಿಯೋ ಪ್ಯಾರಾಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್
    ೨೦೧೬ರಲ್ಲಿ ರಿಯೋ ಡಿ ಜನೈರೋದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪ್ಯಾರಾಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಸಾಧನೆ ಕಡಮೆಯದೇನಲ್ಲ. ಪ್ಯಾರಾ – ಅಥ್ಲೆಟ್‌ಗಳು ದೇಶದ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದು ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಅಂಶ. ಜಾವೇಲಿನ್ ಎಫ್೪೬ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ದೇವೆಂದ್ರ ಝಜಾರಿಯಾ – ಚಿನ್ನ, ಹೈಜಂಪ್ ಟಿ ೪೨ನಲ್ಲಿ ಮರಿಯಪ್ಪನ್ ತಂಗವೇಲು – ಚಿನ್ನ, ಶಾಟ್‌ಪುಟ್ ಎಫ್ ೫೩ರಲ್ಲಿ ದೀಪಾ ಮಲಿಕ್ – ಬೆಳ್ಳಿ ಹಾಗೂ ಹೈಜಂಪ್ ಟಿ ೪೨ರಲ್ಲಿ ವರುಣ್ ಸಿಂಗ್ ಭಾಟಿಯಾ – ಕಂಚು ಪದಕ ಪಡೆದು ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕುಗ್ಗಿಹೋಗಿದ್ದ ಭಾರತದ ಮಾನವನ್ನು ಪ್ಯಾರಾ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಿಗ್ಗಿಸಿದರು.

    ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟದ ಟಾಪ್‌ಟೆನ್ ಕ್ರೀಡಾ ಸಾಧಕರು : ಅಭಿನವ ಬಿಂದ್ರಾ, ಗಗನ್ ನಾರಂಗ್, ಓಂಕಾರ್ ಸಿಂಗ್, ವಿಜಯ್‌ಕುಮಾರ್ (ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಶೂಟಿಂಗ್ ಪ್ರತಿಭೆಗಳು); ಯೋಗೇಶ್ವರ ದತ್ತ (ಫ್ರೀಸ್ಟೈಲ್ ರೆಸ್ಲರ್); ಗುರುಪ್ರೀತ್ ಸಿಂಗ್ (ಶೂಟಿಂಗ್); ಶರತ್ ಕಮಲ್ (ಟೇಬಲ್ ಟೆನಿಸ್); ಹರ್‌ಪ್ರೀತ್ ಸಿಂಗ್ (ಶೂಟಿಂಗ್); ಸುಶೀಲ್‌ಕುಮಾರ್ (ಫ್ರೀಸ್ಟೈಲ್ ರೆಸ್ಲರ್) ಮತ್ತು ಅಮಿತ್ ಕುಮಾರ್ ದಹಿಯಾ (ಕುಸ್ತಿ ಪಟು).

    ಕೊನೆ ಮಾತು:
    ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ/ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿದ, ಮಿಂಚುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಭೆಗಳು ಇವೆಲ್ಲ. ಇನ್ನು ರಾಜ್ಯ, ಜಿಲ್ಲೆ, ತಾಲ್ಲೂಕು, ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಅಗಣಿತ ಕ್ರೀಡಾ ಪ್ರತಿಭೆಗಳಿವೆ. ಆಗಾಗ ಅವರೆಲ್ಲ ಸುದ್ದಿ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಸೂಕ್ತ ತರಬೇತಿ, ಅಗತ್ಯ ಸವಲತ್ತು, ಅವಕಾಶ ಒದಗಿಸಿದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಕ್ರೀಡಾ ಕ್ಷಿತಿಜ ಇನ್ನ? ಪ್ರಕಾಶಿಸಿ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಭಾರತದತ್ತ ಬೆರಗುಗಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚರಿಯೇನಿಲ್ಲ. ’ಫುಟ್‌ಬಾಲ್ ಆಡಿದರೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುವಿರಿ’ ಎಂದು ವಿವೇಕಾನಂದರು ಅಂದು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದೀತು.

    ಆ ದಿನಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯೋಣ.

    ಭಾರತ ಕ್ರೀಡಾ ಕ್ಷಿತಿಜದ ಹೊಳಹುಗಳು

  • ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಭವಿಷ್ಯ ಅದರ ತರಗತಿ ಕೊಠಡಿಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಮಾತು ಪ್ರಸಿದ್ಧವೇ ಇದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಜನಾಂಗವಾದ ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳ ಗರಡಿಮನೆಗಳು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆಗೆ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ? ದೇಶದ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆ ಎಂದರೆ ಅಷ್ಟಕ್ಕಷ್ಟೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಹಣದ ಕೊಯ್ಲು ಮಾಡುವ ಇಲಾಖೆ ಅಲ್ಲ; ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಖರ್ಚಿನ ಬಾಬತ್ತು. ಕೇಂದ್ರವಿರಲಿ ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರಗಳಿರಲಿ; ಸಂಪುಟದ ೩-೪ ಸ್ಥಾನಗಳೊಳಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೋ ಬರುತ್ತದೆ, ಅಷ್ಟೆ. ಒಂದು ಹೋಲಿಕೆ ಕೊಡುವುದಾದರೆ ಹಣ ತರುವ ಅಬಕಾರಿ ಇಲಾಖೆಗೆ ಇರುವ ಕಿಮ್ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆಗಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಸಂಪುಟ ರಚನೆಯಾದಾಗ ಜನ ಹಣಕಾಸು ಮಂತ್ರಿ ಯಾರು, ಗೃಹಸಚಿವ ಯಾರು ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆಯೇ ಹೊರತು ವಿದ್ಯಾಮಂತ್ರಿ ಯಾರೆಂದು ಕೇಳುವವರು ಇಲ್ಲವೆಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಅವರೇನಾದರೂ ಇಲಾಖೆಯವರು ಅಥವಾ ಶಾಲಾ ಶಿಕ್ಷಕರಾದರೆ ಕೇಳಬಹುದೇನೋ! ಅದೇ ರೀತಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆ ಅಲಕ್ಷಿತವಾದುದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಏಳು ವ?ಗಳ ಹಿಂದೆ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಂಡ ಶಿಕ್ಷಣದ ಹಕ್ಕು-ಕಾಯ್ದೆ-೨೦೦೯ನ್ನು ಕೂಡ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ನೀಡಬಹುದು. ಜಾರಿಗೊಂಡ ಬಹುತೇಕ ವ?ದೊಳಗೆ ಇದೊಂದು ದೋ?ಪೂರ್ಣ ಶಾಸನ, ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಗುರಿಯತ್ತ ಇದು ಹೋಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದರೂ ಅದನ್ನು ವಜಾಗೊಳಿಸುವ ಅಥವಾ ಕನಿ?ಪಕ್ಷ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಪುನರ್ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಯಾರಿಂದಲೂ ನಡೆದಿಲ್ಲ; ಸರ್ಕಾರಿ, ಖಾಸಗಿ ಎಂದು ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಾ ಅದು ಮುಂದುವರಿದಿದೆ.

    ಆರರಿಂದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ವರೆಗಿನ ಮಕ್ಕಳ ಉಚಿತ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯ ಶಿಕ್ಷಣದ ಬಗೆಗಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು (Right To Education – RTE) ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸುವಾಗ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಅಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಡಾ| ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗ್ ಅವರು “ಗಂಡು, ಹೆಣ್ಣು ಎಂಬ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ದೇಶದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವಿಗೂ ಶಿಕ್ಷಣದ ಬೆಳಕು ತಾಗಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯನು ಉತ್ತಮ ಭವಿ?ದ ಬಗ್ಗೆ ಕನಸು ಕಾಣಬೇಕು; ಮತ್ತು ಅದರಂತೆ ಜೀವಿಸಬೇಕು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಏಳು ವ?ಗಳ ಅನಂತರ ಈಗ ಅನ್ನಿಸುವುದೆಂದರೆ ಇದು ಕನಸಿನ ಸಾಕಾರಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಹಗಲುಗನಸಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ. ಶಾಸನವು ದೇಶದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣದ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪರಿಹಾರ ಆಗುವ ಬದಲು ಅದೇ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದೆ. ಕೆಳ ಆದಾಯದವರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ಅವಕಾಶವನ್ನು ನೀಡುವ ಬದಲು ಅದನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಿದೆ; ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಏರಿಸುವ ಬದಲು ಅದರ ಕುಸಿತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ; ಮತ್ತು ಲೈಸೆನ್ಸ್ ರಾಜ್‌ಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ಇನ್ನಷ್ಟು ಭ್ರಷ್ಠಾಚಾರಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದೆ.

    ದೋಷಪೂರ್ಣ ಶಾಸನ
    ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆ ಒಂದು ದೋಷಪೂರ್ಣ ಶಾಸನ ಎಂಬುದು ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅದರ ಪರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವರಿಗೂ ಈಗ ಯಾವುದೇ ಉತ್ಸಾಹ ಉಳಿದಿಲ್ಲ; ಕಾಯ್ದೆಯ ಕಳಪೆ ಅನು?ನವು ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಉಲ್ಬಣಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೂಲಸವಲತ್ತು, ಶಿಕ್ಷಕ-ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಅನುಪಾತ, ಶಿಕ್ಷಕರ ಅರ್ಹತೆ, ವೇತನ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಮುಂತಾದ ಅಂಶಗಳಿಗೆ ನೀಡುವಷ್ಟು ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನು ಅದು ಶಿಕ್ಷಣದ ನಿಜವಾದ ಗುಣಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಶಿಕ್ಷಣದ ಲೈಸೆನ್ಸ್- ಕೋಟಾ ರಾಜ್ಯವು ಅಂತ್ಯವಾಗಬೇಕಿದ್ದಾಗ ಅದು ಆ ಪಿಡುಗಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡಿದೆ.

    ಈಗ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದು ಅದು ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸಾಧನೆ ಎನ್ನುವವವರಿದ್ದಾರೆ. ಅದರೆ ನಿಜ ಸಂಗತಿ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಒಂದರಿಂದ ಎಂಟನೇ ತರಗತಿ ವಯೋಮಾನದ ಮಕ್ಕಳ ಶಾಲಾ ಪ್ರವೇಶಾತಿ (ಸೇರ್ಪಡೆ) ೨೦೦೮ರ ಹೊತ್ತಿಗೇ ಶೇ. ನೂರರಷ್ಟಿತ್ತು. ೨೦೧೪-೧೫ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅದು ಶೇ. ೯೬.೯ ಇತ್ತು. ಕಳೆದ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಶಾಲಾ ಪ್ರವೇಶಾತಿ ಹೆಚ್ಚಿದುದರಲ್ಲಿ ಆರ್‌ಟಿಇ ಪಾತ್ರವಿಲ್ಲ; ಬದಲಾಗಿ ಜನರಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತಿನ ಹೆಚ್ಚಳ, ಶಿಕ್ಷಣದ ಬಗೆಗಿನ ಜಾಗೃತಿ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಸಿಯೂಟ, ಸರ್ವಶಿಕ್ಷಣ ಅಭಿಯಾನ ಮುಂತಾದವು ಕಾರಣ. ಇನ್ನು ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಅನುತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸದಿರುವ ಇಂದಿನ ವಿದ್ಯಮಾನವೂ ಕಾರಣ ಎನ್ನಬಹುದು. ಹಿಂದೆ ಆರಂಭದ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತೀರ್ಣರಾದ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳು ಶಾಲೆಯನ್ನೇ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು.

    ಆದರೆ ಹಾಜರಾತಿ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ೨೦೧೬ರ ಶಿಕ್ಷಣದ ವಾರ್ಷಿಕ ವಿದ್ಯಮಾನದ ವರದಿ (Annual
    Status of Education Report – ASER) ಪ್ರಕಾರ ಮಕ್ಕಳ ಹಾಜರಾತಿ ಇಳಿದಿರುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ೨೦೦೯ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯದ್ದು ಶೇ. ೭೪.೩ ಇದ್ದರೆ, ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯದ್ದು ಶೇ. ೭೭ ಇತ್ತು. ೨೦೧೬ರಲ್ಲಿ ಇವು ಅನುಕ್ರಮವಾಗಿ ಶೇ. ೭೧.೪ ಮತ್ತು ೭೩.೨ ಇದ್ದವು. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಇಳಿಕೆಯಾದದ್ದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಐದನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದು ಎರಡನೇ ತರಗತಿಯ ಪುಸ್ತಕ ಓದಬಲ್ಲವರು ೨೦೧೦ರಲ್ಲಿ ಶೇ. ೫೩.೭ ಇದ್ದರೆ ೨೦೧೬ರಲ್ಲಿ ಅದು ಶೇ. ೪೭.೮ಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿತ್ತು. ಎಂಟನೇ ತರಗತಿಯವರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಆ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇ. ೮೩.೫ರಿಂದ ೭೩.೧ಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿತ್ತು. ಗಣಿತದಲ್ಲೂ ಅದೇ ಕಥೆ. ೨೦೧೦ರಲ್ಲಿ ಐದನೇ ತರಗತಿಯ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಶೇ. ೩೨.೨ರಷ್ಟು ಜನ ಭಾಗಿಸುವ ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡಬಲ್ಲವರಾಗಿದ್ದರೆ, ೨೦೧೬ರಲ್ಲಿ ಅದು ಶೇ. ೨೯.೮ಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿತ್ತು. ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಮಾತಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡುವಾಗ ಇದು ಎಂತಹ ಉಜ್ಜ್ವಲ ಭವಿಷ್ಯ?

    ಅನುತ್ತೀರ್ಣತೆ ಇಲ್ಲ!
    ಇದರ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ ೧೬ರ ಪ್ರಕಾರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಅನುತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಅವಕಾಶ ಇಲ್ಲದಿರುವುದೆಂದು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅದg ಪ್ರಕಾರ ಒಂದರಿಂದ ಎಂಟನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಯಾರನ್ನೂ ಫೇಲ್ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ. ಪಾಸು-ಫೈಲಿನ ವಾರ್ಷಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಬದಲಾಗಿ ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರ ಸಮಗ್ರ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ (ಸಿಸಿಇ) ಇರುತ್ತದೆ; ಅಂದರೆ ಇಡೀ ವ? ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಎಂದರ್ಥ. ಮಗುವಿಗೆ ಕಲಿತದ್ದನ್ನೇ ಮತ್ತೆ ಕಲಿಯುವ (ರೆಪಿಟಿ?ನ್) ಒತ್ತಡ ಇರಬಾರದೆಂದು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಪಾಸುಮಾಡುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ತಂದರು. ಇದು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಕೇಂದ್ರಿತ ನೀತಿಯಾಗಿದ್ದು ಇದರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಸಮೀಕ್ಷೆ ಇರುತ್ತದೆ; ಉತ್ತರದಾಯಿತ್ವ (ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ) ಶಿಕ್ಷಕರದ್ದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಫೇಲ್‌ಮಾಡುವುದು ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಿಯಾಗಿ ಸಿಸಿಇ ಇದೆ. ಆದರೆ ದುರದೃ?ವೆಂದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇದು ಕೇವಲ ಕಾಗದದ ಮೇಲೆ ಉಳಿಯಿತು. ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಸಿಸಿಇ ವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ತರಬೇತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಪರಿಣಾಮವೆಂದರೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಕಲಿಕೆಯ ಮಟ್ಟ ಹೇಗೇ ಇರಲಿ; ಪಾಸು ಮಾಡಿಸುತ್ತಾ ಹೋಗುವುದು ಎಂದಾಯಿತು. ಶಿಕ್ಷಕರ ಉತ್ತರದಾಯಿತ್ವ ಇನ್ನಷ್ಟು ದುರ್ಬಲವಾಯಿತು.

    ಫೇಲ್‌ಮಾಡದಿರುವ ಕಾರಣ ಉಂಟಾದ ಸಮಸ್ಯೆ ಆರ್‌ಟಿಇ ಜಾರಿಗೆ ಬಂದ ಎರಡೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂತು. ೨೦೧೨ರಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣಕೇಂದ್ರದ ಸಲಹಾ ಮಂಡಳಿ(ಸಿಎಬಿಇ)ಯ ಉಪಸಮಿತಿ ಇದನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿತು; ಅನುತ್ತೀರ್ಣ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು ಮತ್ತು ಪ್ರೊವಿಜನಲ್ ಪ್ರೊಮೋಶನ್‌ಗಳ ಮಿಶ್ರಣ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಸಲಹೆ ನೀಡಿತು. ಆದರೆ ೨೦೧೫ರ ಸಿಎಬಿಇ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರಾಜ್ಯಗಳ ಶಿಕ್ಷಣಸಚಿವರು ಪ್ರೊವಿಜನಲ್ ಪ್ರೊಮೋಶನ್ ಬೇಡ ಎಂದರು. ರಾಜಸ್ಥಾನ ಸರ್ಕಾರ ಅನುತ್ತೀರ್ಣತೆ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತಂದಿತಾದರೂ ಕೇಂದ್ರ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ (ಎಚ್‌ಆರ್‌ಡಿ) ಇಲಾಖೆ ಅದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ; ಶಿಕ್ಷಣವು ಸಹವರ್ತಿ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕಾರಣ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರದ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಅಗತ್ಯ.

    ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಶಾಲೆಗೆ ವಿಶೇಷ ಹಕ್ಕು

    ಹಿಂದೂಗಳು ನಡೆಸುವ ಶಾಲೆಗಳಿಗಿಲ್ಲದ ಅನೇಕ ಹಕ್ಕುಗಳು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗಿದ್ದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಹೀಗಿವೆ:

    1.  ಸಂವಿಧಾನವು ಜಾರಿಯಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಮುನ್ನವೇ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಶಿಕ್ಷಣಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಕೂಡ ಸಂವಿಧಾನದ ೩೦(೧)ನೇ ವಿಧಿಯ ರಕ್ಷಣೆಯಿದೆ.
    2. ಒಂದು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಭಾರತದ ಓರ್ವ ನಾಗರಿಕನೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿರಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಾಸವಿರುವ ಓರ್ವ ವಿದೇಶೀ ಪ್ರಜೆಯು ಸ್ಥಳೀಯ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ನೆರವಿನಿಂದ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರೆ ಸಾಕು.
    3.  ಸಿದ್ಧಿರಾಜ್ ಭಾಯಿ ಮತ್ತು ಗುಜರಾತ್ ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರಗಳ ನಡುವಣ ದಾವೆಯಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ಸಂವಿಧಾನದ ೩೦(೧)ನೇ ವಿಧಿಯನ್ವಯ ನೀಡಿದ ಹಕ್ಕು ನೈಜವಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಬಾರದು ಎಂದು ಹೇಳಿತ್ತು. ಈ ತೀರ್ಪು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ಪೂರ್ಣಾಧಿಕಾರವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲವಾದರೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು. ಸರ್ಕಾರ ಒಂದು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದಾದರೆ ಅದರ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಎರಡು ?ರತ್ತುಗಳು ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತವೆ : ಎ) ನಿಯಮಗಳು ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಿರಬೇಕು; ಮತ್ತು ಬಿ) ನಿಯಮವು ಸಂಸ್ಥೆಯ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿದ್ದು, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಸಮುದಾಯದ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಅದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು.
    4. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಬೋಧನೆಯ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶವಿರುತ್ತದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಸಂರಕ್ಷಣೆಗೆ ಅದು ಅಗತ್ಯ. ಸರ್ಕಾರ ಒಂದು ಭಾಷಾಮಾಧ್ಯಮವನ್ನು ವಿಧಿಸಿದರೂ ಕೂಡ ಅವರ ಸಮುದಾಯದ ಭಾಷೆಯ ಕಲಿಕೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿರಬೇಕು.
    5. ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮಾನ್ಯತೆ/ಸಂಯೋಜನೆಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಇತರರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರ ವಿಧಿ ೩೦(೧)ರ ಅನ್ವಯ ಅವರಿಗೆ ಲಭ್ಯವಾದ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವಂತಹ ?ರತ್ತುಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸುವಂತಿಲ್ಲ.
    6. ಸಂಸ್ಥೆಯೇ ತನ್ನನ್ನು ಬೇಷರತ್ತಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಸುವ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಸರ್ಕಾರವು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಿಲ್ಲ. ಅವರದೇ ಆಡಳಿತವಿದ್ದರೆ ಉತ್ತಮವೆಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪುಗಳು ಹೇಳಿವೆ.
    7. ಶಿಕ್ಷಕರ ನೇಮಕಾತಿಯೂ ಅವರ ಸೇವಾಸೌಲಭ್ಯ ಮತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಣಗಳೂ ಆ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲಿನ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಶಿಕ್ಷಕರ ಸೇವಾ ಭದ್ರತೆ, ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿರಬೇಕು. ಶಾಲೆಯ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಉನ್ನತಿಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾದ ಅಂಶಗಳು ಧರ್ಮನಿರಪೇಕ್ಷತೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆ.
      ಮೇಲಿನ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಕ್ರೈಸ್ತ, ಮುಸ್ಲಿಂನಂತಹ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಮತ್ತು ಹಿಂದೂಗಳು ನಡೆಸುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಒಂದೇ ಧರ್ಮನಿರಪೇಕ್ಷ (ಸೆಕ್ಯುಲರ್) ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಸರ್ಕಾರ ಅವುಗಳನ್ನು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.

    ಈಗ ಆ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಆರ್‌ಟಿಇಗೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತರಲಾಗಿದ್ದು, ಎಷ್ಟನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಅನುತ್ತೀರ್ಣತೆ ಇಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರಗಳು ನಿರ್ಧರಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ; ಆದರೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತಂದ ರಾಜ್ಯಗಳು ರಾಜಸ್ಥಾನ, ದೆಹಲಿ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶಗಳು ಮಾತ್ರ. ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ಓದಿನ ಪರಿಣಾಮ(ಲರ್ನಿಂಗ್ ಔಟ್‌ಕಮ್)ವನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುತ್ತೇವೆ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಸಾಧನೆಗೆ ಶಿಕ್ಷಕರನ್ನು ಉತ್ತರದಾಯಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಕೇಂದ್ರ ಮಾನವಸಂಪನ್ಮೂಲ ಸಚಿವ ಜಾವಡೇಕರ್ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತುಂಬ ನಿರಾಶಾದಾಯಕವಿದೆ. ಖಾಸಗಿ, ಸರ್ಕಾರಿ ಎರಡೂ ಶಾಲೆಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟ ತೀರಾ ಕುಸಿದಿದೆ. ಸಮೀಕ್ಷೆಯೊಂದರ ಪ್ರಕಾರ, ೨೦೦೯ರಲ್ಲಿ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಫಲಿತಾಂಶದಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ೭೩ ಅಥವಾ ೭೪ನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿತ್ತು. ಉಚಿತ ಶಿಕ್ಷಣ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಸೃಷ್ಟಿಶೀಲತೆ ಹಾಗೂ ಅನ್ವೇಷಣೆಗಳನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ ಬದಲು ಪುಸ್ತಕದ ಬದನೆಕಾಯಿ ರೀತಿಯ ಶಿಕ್ಷಣ, ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳ ದುಃಸ್ಥಿತಿ, ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಸ್ಪರ್ಧೆ, ವಾಣಿಜ್ಯೀಕರಣ, ಟ್ಯೂಶನ್-ಕೋಚಿಂಗ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಉತ್ತಮ ಶಿಕ್ಷಕರ ಅಭಾವ, ಮೀಸಲಾತಿ, ಅಂಕಗಳಿಗೆ ಅತಿಯಾದ ಪ್ರಾಧಾನ್ಯ ಮುಂತಾದವು ದೇಶದ ಶಿಕ್ಷಣವ್ಯವಸ್ಥೆಗಂಟಿದ ದೋಷಗಳೆನಿಸಿವೆ.

    ಅರ್ಹ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬೇಕು
    ಶಿಕ್ಷಣಪದ್ಧತಿಯನ್ನೇನೋ ರೂಪಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ಅರ್ಹರಾದ ಶಿಕ್ಷಕರಿಲ್ಲದೆ ಅದರ ಅನು?ನ ಅಸಾಧ್ಯ. ಆರ್‌ಟಿಇಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ವಿದ್ಯಾರ್ಹತೆ, ವೇತನ ಎಲ್ಲ ಅಂಶಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಅದರ ಅನು?ನದಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳೇ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿವೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳ ಶಿಕ್ಷಕರೇ ಆ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅರ್ಹರಿಲ್ಲ. ೨೦೧೫ರೊಳಗೆ ಸರಿಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿ ನೀಡಿದ್ದರು. ಹಲವು ರಾಜ್ಯಗಳು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸೇವಾ ಸವಲತ್ತು ಇಲ್ಲ ಎಂದವು. ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ನಾಲ್ಕುವರ್ಷ ಕಾಲಾವಕಾಶ ನೀಡಿದರು.

    ಹೀಗಿರುವಾಗ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ-ಶಿಕ್ಷಕ ಅನುಪಾತಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಹತ್ತ್ವವಿಲ್ಲ. ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಗೆ ೩೦:೧ ಹಾಗೂ ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕಕ್ಕೆ ೩೫:೧ ಅನುಪಾತ ಇರಬೇಕೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈಗ ಒಟ್ಟಾರೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕದಲ್ಲಿ ೨೪:೧ ಮತ್ತು ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕದಲ್ಲಿ ೨೭:೧ ಇದೆ. ಶೇ. ೨೬ರ? ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ೩೦ಕ್ಕಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಮತ್ತು ಶೇ. ೧೩ ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕದಲ್ಲಿ ೩೫ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಈ ಅನುಪಾತಕ್ಕಿಂತ ಶಿಕ್ಷಕರ ಅರ್ಹತೆ ಮುಖ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು. ಅದಲ್ಲದೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳು ಇದರಲ್ಲೂ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿವೆ. ಶಿಕ್ಷಕ/ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಅನುಪಾತ ಒಟ್ಟು ಸರಾಸರಿಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಇದೆ; ಮತ್ತು ದೇಶದ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳ ಶಿಕ್ಷಕರಲ್ಲಿ ಶೇ. ೬೦ರ? ಜನ ಗುತ್ತಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿದ್ದು, ಕಡಮೆ ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ದುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

    ಇಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರದ ದ್ವಂದ್ವನೀತಿ ಕೂಡ ಇದೆ. ಖಾಸಗಿ ಅನುದಾನರಹಿತ ಶಾಲೆಯವರು ಸರ್ಕಾರ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಸಂಬಳ ನೀಡಬೇಕು. ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸವಲತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೆ ಸರಿಪಡಿಸಲು ಸಮಯ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಖಾಸಗಿಯವರು ತಪ್ಪಿದರೆ ಅವರಿಗೆ ಸಮಾಜಕಂಟಕರೆಂಬ ಪಟ್ಟ ನೀಡಿ ಶಾಲೆ ಮುಚ್ಚಲು ಆದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ವಿಶೇ?ವಾಗಿ ಆರ್ಥಿಕ ದುರ್ಬಲರೇ ಅಧಿಕವಾಗಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿರುವ ಖಾಸಗಿ ಅನುದಾನರಹಿತ ಶಾಲೆಗಳು ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಬೃಹನ್ಮುಂಬಯಿ ನಗರಪಾಲಿಕೆ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಕೊಳೆಗೇರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆ ಇಲ್ಲ. ಶಾಲೆ ಬಿಡುವ (ಡ್ರಾಪ್‌ಔಟ್) ಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ; ಖಾಸಗಿ ಅನುದಾನರಹಿತ ಶಾಲೆಗಳು ಕ?ದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೂಲಸವಲತ್ತು ನೀಡಲು ಅಸಾಧ್ಯ; ಆ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ನಿಯಮ ಸಡಿಲಿಸಬೇಕು; ಆದರೆ ಯಾರೂ ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ದೂರಲಾಗಿದೆ.

    ಶಾಲೆಗಳ ಮೂಲಸವಲತ್ತು ಸುಧಾರಣೆ ಅದದ್ದು ಆರ್‌ಟಿಇಯ ಒಂದು ಸಾಧನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶೌಚಾಲಯ ಇಲ್ಲದ ಶಾಲೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಇಳಿಯಿತು. ಹೆಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಶೌಚಾಲಯ, ನೀರಿನ ಸೌಕರ್ಯ ಇದೆಲ್ಲ ಆಯಿತು. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಶಾಲೆಗೆ ಮಾನ್ಯತೆ ಸಿಗಬೇಕಾದರೆ ಸವಲತ್ತು ಇರುವುದು ಕಡ್ಡಾಯ. ಆದರೆ ಈ ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ದ್ವಂದ್ವನೀತಿ ಇದೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಬೇರೆಯದೇ ನಿಯಮಗಳು. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಶಿಕ್ಷಣಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ. ಬಿಗಿನಿಯಮದಿಂದಾಗಿ ದೇಶದ ಬಹಳ? ಕಡೆ ಅನುದಾನರಹಿತ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳು ಮುಚ್ಚಿವೆ. ಅದರಿಂದಾಗಿ ಬಡವರನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ ಶಾಲೆಗಳು ಇಲ್ಲವಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶಿಕ್ಷಣ ಎನ್ನುವ ಆರ್‌ಟಿಇಯ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೇ ಭಂಗ ಬಂತು. ಅದಲ್ಲದೆ ನಗರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯು ಹೊಂದಿರುವ ಸ್ಥಳಾವಕಾಶ, ಆಟದ ಬಯಲು ಮುಂತಾದ ನಿಯಮಗಳ ಪಾಲನೆ ಅಸಾಧ್ಯವೆನಿಸಿದೆ; ಎಷ್ಟು ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ತರಗತಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಜಾಗವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

    ಅದೇ ವೇಳೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಈ ನಿಯಮಗಳಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕಾರಿಡಾರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ಲಾಸ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸರಿಯಾದ ಶೌಚಾಲಯ, ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಇಲ್ಲದ ಶಾಲೆಗಳು ಎ? ಇವೆ. ೨೦೧೫ರಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಗಳ ಮೂಲ ಸವಲತ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ದೆಹಲಿ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಾನವಹಕ್ಕು ಆಯೋಗವು ನೋಟಿಸ್ ನೀಡಿತ್ತು.

    ಶೇ. ೨೫ ಸೀಟಿನ ಸಮಸ್ಯೆ
    ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳು ತಮ್ಮ ಪಾಲಿನ ಶೇ. ೨೫ರ? ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶದ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ದುರ್ಬಲ ಕುಟುಂಬಗಳ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು; ಅದರ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಭರಿಸುತ್ತದೆ – ಎಂಬುದು ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಯ ಒಂದು ನಿಯಮ. “ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರ ಕೊಡುವ ಹಣ ತೀರಾ ಕಡಮೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ಬರುವ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ನೋಡಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಕಡಮೆಯದನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಶಾಲೆಯ ಜಾಗ, ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಾಣ, ಮೂಲಸವಲತ್ತಿನ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಶಾಲೆಯವರು ಆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಚಿತವಾಗಿ ಪುಸ್ತಕ, ಸಮವಸ್ತ್ರ ನೀಡಬೇಕು. ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಗುವಿಗೆ ಸರ್ಕಾರ (ತಿಂಗಳಿಗೆ) ೧,೬೯೦ ರೂ. ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಖರ್ಚು ಸುಮಾರು ೩,೦೦೦ ರೂ. ಆಗುತ್ತದೆ; ಹರ‍್ಯಾಣಾ ಸರ್ಕಾರ ಮೊದಲು ಆ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಣ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಿ ಈಗ ಕೇವಲ ೫೦೦ ರೂ. ನೀಡುತ್ತಿದೆ” ಎಂಬ ದೂರು ಶಾಲೆಗಳ ಕಡೆಯಿಂದ ಬಂದಿದೆ; ಮತ್ತು “ಅನುದಾನರಹಿತ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸರ್ಕಾರ ಈ ರೀತಿ ಆರ್‌ಟಿಇ ಹೊರೆಯನ್ನು ಹೇರುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ? ಮಕ್ಕಳು ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗೆ ಬದಲಾಗಿ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಸರ್ಕಾರ ಆ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಡಬೇಕಲ್ಲವೇ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೂಡ ಬಂದಿದೆ.

    ಪಾವತಿ ಸಮಸ್ಯೆ
    ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗುವ ಕಾರಣ ಸರ್ಕಾರ ತುಂಬುವ ಹಣವನ್ನು ಪ್ರತಿವ? ಪರಿ?ರಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಒತ್ತಾಯವೂ ಇದೆ. ರಾಜಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಅದು ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ದೆಹಲಿ ಸರ್ಕಾರವು ಬೇಡಿಕೆ ಬಂದು ಎರಡು ವ?ಗಳ ಅನಂತರ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿತು. ಹಣ ತುಂಬುವ ವಿ?ಯದಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆಯ ನಡುವೆ ತಿಕ್ಕಾಟ ಇರುವುದು ಸತ್ಯ. “ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಗೆ ಬರುವ ಮಕ್ಕಳು ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವಂಥವರು. ಆ ಶಾಲೆಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟ ಕಳಪೆಯಾದ ಕಾರಣ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಈಗಾಗಲೆ ನಾವು ಕೆಳವರ್ಗದವರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬಡಮಕ್ಕಳ ಹೇರಿಕೆ ಸರಿಯಲ್ಲ” ಎಂಬ ವಾದ ಬಹಳ? ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಶೇ. ೨೫ ಸೀಟುಗಳ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ (ಸರ್ಕಾರ ನೀಡುತ್ತದೆಯಾದರೂ) ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಉಳಿದ ಶೇ. ೭೫ರಷ್ಟು ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹೊರೆ ಬರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಒಂದು ವಾದವೂ ಇದೆ.

    ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಆರ್‌ಟಿಇಯಿಂದ ಬೇರೆಯದೇ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಸಮಸ್ಯೆ ಉಂಟಾಗಿರುವುದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಶೇ. ೨೫ರ? ಸೀಟುಗಳನ್ನು ಸಮಾಜದ ದುರ್ಬಲವರ್ಗದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮೀಸಲಿಡುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರಾಜ್ಯಸರ್ಕಾರ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿತ್ತು. ಆಗ ಆಂಗ್ಲಮಾಧ್ಯಮದ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಪಡೆಯಲು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಪಡೆಯುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಮೆಯಾಯಿತು. ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನೇ ತರಗತಿಗೆ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆಯುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಲಾ ೧೧,೮೪೮ ರೂ.ಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಪಾವತಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ಖಾಸಗಿಯವರೇನೂ ಆ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಚಿತವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರೂ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ತಾರತಮ್ಯ ಎಸಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ದೂರುಗಳು ಬಂದಿವೆ. ನಿಯಮ ಏನೇ ಇರಲಿ, ಮಕ್ಕಳ ನಡುವೆ ತಾರತಮ್ಯ ಎಸಗುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಆಕ್ಷೇಪಾರ್ಹ; ಇದು ಸಮಾನತೆ, ಸಾಮಾಜಿಕನ್ಯಾಯಗಳ ಮೂಲ ಆಶಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದದ್ದು. ಈಗ ರಾಜ್ಯದ ಶಿಕ್ಷಣಸಚಿವ ತನ್ವೀರ್ ಸೇಠ್ ಅವರು, ಕಾಯ್ದೆಯ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸುವುದಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಂಡು ಮಕ್ಕಳ ಹಿತಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದಿರಲೆಂದು ಆಶಿಸೋಣ

    ಲಂಚ – ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ
    ಯಾವುದೇ ಕಾಯ್ದೆಯು ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಇಳಿಯತ್ತಲೇ ಅಪಸವ್ಯಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮಾಮೂಲು. ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗೆ ದುರ್ಬಲವರ್ಗದ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರವೇಶದಿಂದಲೇ ಅದು ಆರಂಭಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಕಲಿ ಆದಾಯ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ವಂಚನಾಜಾಲಗಳೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಉತ್ತಮವೆನ್ನುವ ಶಾಲೆಗಳು ಕೂಡ ಅದರಲ್ಲಿ ಶಾಮೀಲಾಗಿ ನಕಲಿ ದುರ್ಬಲವರ್ಗದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸೀಟುಕೊಟ್ಟು ಸರ್ಕಾರದ ಹಣವನ್ನು ಲಪಟಾಯಿಸುತ್ತವೆ. ಬೆಂಗಳೂರು ಮುಂಬಯಿಯಂತಹ ಮಹಾನಗರಗಳಲ್ಲೂ ಆ ಸಮಸ್ಯೆ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದಿತ್ತು.

    ದುರ್ಬಲವರ್ಗದ ಮಕ್ಕಳು ತಮಗೆ ಸೀಟು ನೀಡಿದ ಶಾಲೆ ಬೇಡವೆಂದು ಅಧಿಕ ಶುಲ್ಕದ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸೀಟು ಬೇಕೆನ್ನುವುದು ಈಚಿನ ಒಂದು ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಎನ್ನಲಾಗಿದೆ. ಶಾಲೆಯಿಂದ ಹೊರಗಿರುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನೆರವಾಗುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆ ಬಂತು. ಆದರೆ ಈಗ ಸಮೀಪದ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆ ಅಥವಾ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುವ ಬದಲು ದುಬಾರಿ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಮಾಧ್ಯಮದ ಹಂಬಲ ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಕೂಡ ಬೀರಿ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ. (ಶೇ. ೨೫ ಸೀಟಿನ ಬಗ್ಗೆ) ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಹಣ ತುಂಬುವ ಬದಲು ಆ ಹಣದಿಂದ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳನ್ನು ಉತ್ತಮ ಪಡಿಸಬಹುದಲ್ಲವೆ? ಆ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡಮಾಧ್ಯಮ ಶಾಲೆಗಳ ಉಳಿವಿಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬಹುದಲ್ಲವೆ? – ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಈಗ ಮುಂದೆಬಂದಿವೆ. ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ಶಾಲೆಗಳಿದ್ದು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಏಳು ಗುಣಮಟ್ಟದ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅವುಗಳಿಗೇ ಬೇಡಿಕೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಉಳಿದ ೧೩ ಶಾಲೆಗಳ ಸೀಟು ತುಂಬುವುದಿಲ್ಲ; ಮುಂದಿನ ಐದು ವರ್ಷ ಆ ಸೀಟುಗಳು ಖಾಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ – ಎಂಬುದೊಂದು ದೂರು.

    ಸರ್ಕಾರದ ಹಣ ಪಾವತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಳಂಬವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿತಿಂಗಳು ಖರ್ಚುಮಾಡಬೇಕು; ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರದ ಪಾವತಿ ಬರುವುದು ವ?ದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ (ಕೆಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ) ವ?ಕ್ಕೆ ಎರಡು ಸಲ. ಪೇಪರ್‌ವರ್ಕ್ ತುಂಬ ಇರುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಏನೇನೋ ತಗಾದೆ ತೆಗೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕೊಡಬೇಕಾದ ಹಣವನ್ನು ಏಕಪಕ್ಷೀಯವಾಗಿ ಕಡಮೆಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವು ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಎರಡು ವ?ವಾದರೂ ಸರ್ಕಾರದ ಹಣ ಬಾರದಿರುವ ನಿದರ್ಶನಗಳಿವೆ ಎಂದು ಅರೋಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ರೀತಿಯನ್ನು ಕಂಡವರಿಗೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾರಣದಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆಯಲ್ಲಿ ಭ್ರ?ಚಾರ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ದುರ್ಬಲವರ್ಗದ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರವೇಶಾತಿ, ಶಾಲೆಯ ಮೂಲಸವಲತ್ತು ಇತ್ಯಾದಿ ನಿಯಮಗಳ ಪಾಲನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಇಲಾಖೆಯವರ ಕೃಪಾಕಟಾಕ್ಷ ಅನಿವಾರ್ಯ. ಪೇಪರ್‌ವರ್ಕ್, ಸಲ್ಲಿಸುವ ದಾಖಲೆ – ಇವೆಲ್ಲ ಭ್ರ?ಚಾರದ ಕೂಪಗಳಾಗಿ ರೂಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ.

    ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಶಾಲೆಯ ಮಾನ್ಯತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಲಂಚ ನೀಡಿದರೆ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸವಲತ್ತುಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಲಂಚ ಕೊಡದಿದ್ದರೆ ಎಲ್ಲ ಸವಲತ್ತುಗಳಿದ್ದರೂ ಮಾನ್ಯತೆ (ರೆಕಗ್ನಿಶನ್) ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹರ‍್ಯಾಣಾದಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳಿಯ ಸಣ್ಣ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಒಂದೆರಡು ಲಕ್ಷ ರೂ. ಇದ್ದರೆ ಗುರುಗ್ರಾಮ, ಫರೀದಾಬಾದ್‌ನಂತಹ ನಗರದ ಶಾಲೆಗಳ ಮಾನ್ಯತೆಗೆ ೫-೧೦ ಲಕ್ಷ ರೂ. ಕಕ್ಕಬೇಕು.

    ತಮಿಳುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಬಿಎಸ್‌ಇಯಿಂದ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆಯಲು ಅವಶ್ಯವಾದ ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆಯ ನಿರಾಕ್ಷೇಪ ಪತ್ರ(ಎನ್‌ಓಸಿ)ಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ೪೦ ಲಕ್ಷ ರೂ. ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿದೆಯಂತೆ; ಇದೇ ಕಂಟ್ರೋಲ್-ಲೈಸೆನ್ಸ್ ರಾಜ್. ಶಿಕ್ಷಣದ ಖಾಸಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸ್ಥಾಪಿತ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳು ಆರ್‌ಟಿಇ ಕೆಳಗೆ ಲಾಭದ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿವೆ. ಇದು ತುಂಬ ಹಾನಿಕರ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ರದ್ದುಪಡಿಸಿ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ನೀಡಬೇಕೆಂಬ ಕೂಗು ಬಲವಾಗುತ್ತಿದೆ. ರಾಜ್ಯಗಳು ತಮಗೆ ಹೊಂದುವ ಕಾನೂನನ್ನು ರಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು; ಇದು ಸಹವರ್ತಿ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕಾರಣ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರ ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಕು; ಏನಿದ್ದರೂ ಆರ್‌ಟಿಇ ಅದರ ಇಂದಿನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರಲೇಬಾರದು ಎಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ.

    ವಜಾವೇ ಸೂಕ್ತ
    ವಿಷಯದ ತಜ್ಞರಾದ ಲೋಕಸತ್ತಾ ಚಳವಳಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಸುಧಾರಣಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನಗಳ ಪ್ರವರ್ತಕ ಡಾ| ಜಯಪ್ರಕಾಶ ನಾರಾಯಣ್ ಅವರು, ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಯಲ್ಲಿ ದೋಷಗಳು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ಕಾರಣ ಅದನ್ನು ವಜಾಮಾಡುವುದೇ ಪರಿಹಾರ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. “ಅದು ಕೇವಲ ಶಾಲೆಗಳ ಭೌತಿಕ ಮೂಲಸವಲತ್ತುಗಳಿಗೆ ಒತ್ತುನೀಡುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಅಲಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಅದರದ್ದು ದಾರಿತಪ್ಪಿದ ಆದರ್ಶವಾದ. ಎಲ್ಲ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳು, ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಅನುತ್ತೀರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದು – ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅದು ಕೈಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಒತ್ತಡ ಇರಬಾರದೆಂಬುದು ಸರಿ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿ ಫೇಲ್ ಮಾಡುವುದು ಸಲ್ಲದು. ಮುಂದಿನ ತರಗತಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಗುವಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಇರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಕೂಡ ನಿಜ. ಆದರೆ ಸೂಕ್ತ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನವೇ ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಬೇಕೆನ್ನುವುದು ತೀರಾ ಅಪಾಯಕಾರಿ” ಎಂದವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ (ನೋಡಿ – ’ಸ್ವರಾಜ್ಯ’ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆ, ಮೇ ೨೦೧೭) ಈ ಬಗೆಯ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಇಡೀ ದೇಶದ ಮೇಲೆ ಹೇರುವ ಮೂಲಕ ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಎಸಗಿರುವ ಹಾನಿಯನ್ನು ಅಳೆಯಲು ವರ್ಷಗಳೇ ಬೇಕಾಗಬಹುದು; ಇದೊಂದು ರೀತಿ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲುಚಪ್ಪಡಿ ಎಳೆದಂತೆ ಎಂದೂ ಹೇಳಬಹುದು.

    ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ನಾರಾಯಣ್ ಅವರು ಮುಂದುವರಿದು, “ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆಯೋಗದ ಕೆಳಗೆ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವುದೇ ತಪ್ಪು. ನಾವು ಜಿಲ್ಲಾಮಟ್ಟ ಅಥವಾ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಟ್ಟದತ್ತ ಹೋಗಿ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ (ಚಿuಣoಟಿomಥಿ) ಹೊಂದಬೇಕು. ಭಾರತಸರ್ಕಾರ ಮಟ್ಟದ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸುವುದರಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣದ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ – ಎಂದಿದ್ದಾರೆ.

    ಯುಪಿಎ ಸರ್ಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಜಾರಿಗೊಂಡ ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆ ಸಮಾಜವನ್ನು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಮತ್ತು ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರು ಎಂದು ಒಡೆದು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ವಿಶೇಷ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಯೇ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಸವಲತ್ತನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕಗೊಳಿಸಿದೆ; ಆ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಯನ್ನು ತರಲಾಗಿದೆ.

    ಮತೀಯ ತಾರತಮ್ಯ
    ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನದ ೩೦ನೇ ವಿಧಿಗೆ ತಪ್ಪು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮಾಡಿ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ನಡೆಸುವ ಶಿಕ್ಷಣಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ೩೦ನೇ ವಿಧಿಗೆ ಅರ್ಥೈಸಲಾಗಿದೆ. ಮುಖ್ಯನ್ಯಾಯಾಧೀಶ ನ್ಯಾ| ರಮೇಶ್ಚಂದ್ರ ಲಹೋಟಿ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದ ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್ ಪೀಠವು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಸಂಸ್ಥೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪರಿಶೀಲಿಸಿತು. ಇದು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ನೀಡಿದ ವಿಶೇಷ ಅಧಿಕಾರವೇ ಅಥವಾ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡಬಾರದೆನ್ನುವುದು ಈ ವಿಧಿಯ ಉದ್ದೇಶವೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿದ ಪೀಠ, ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಅಥವಾ ಹೊಸ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಬಾರದು; ಅವರಿಗೆ ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡಬಾರದು ಎನ್ನುವ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ನೀಡಿತು. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ (ಮತೀಯ ಅಥವಾ ಭಾ?) ತಮಗೆ ಇ?ವಾದ ಶಿಕ್ಷಣಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ನಡೆಸುವ ಹಕ್ಕಿದೆ; ಆದರೆ ಇತರ ವಿಧಿಗಳಿಗೆ ಅದು ಬಾಧಕವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಕಾರಣದಿಂದ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ನಡೆಸುವ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಮೆಡಿಕಲ್ ಕಾಲೇಜುಗಳಿಗೆ ಕೂಡ ಇತರರಿಗಿರುವ ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಅಂದರೆ ನ್ಯಾ| ಲಹೋಟಿ ಪೀಠದ ಪ್ರಕಾರ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಬಗ್ಗೆ ತಾರತಮ್ಯ ಸಲ್ಲದು.

    ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಇತರ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳು ಹಾಗೂ ಸರ್ಕಾರಗಳು ೩೦ನೇ ವಿಧಿಯ ತಪ್ಪು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದಿವೆ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ದೇಶದ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಇತರರಿಗಿಲ್ಲದ ವಿಶೇ? ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಅಸಂಗತ; ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿರಲಿ ಅಥವಾ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಿರಲಿ ಯಾವುದೇ ಗುಂಪಿಗೆ ತಾರತಮ್ಯ ಸಲ್ಲದು. ಅದರಿಂದ ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯಕ್ಕೆ ಭಂಗ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ದು?ರಿಣಾಮಕ್ಕೆ ದಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಜ್ಞರು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ್ದಾರೆ.
    ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರದ್ದೇ ಅಥವಾ ಇತರರದ್ದೇ ಎಂಬುದನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಶಿಕ್ಷಣಸಂಸ್ಥೆಗಳ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆಯೋಗ(ಎನ್‌ಸಿಇಎಂಐ) ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆರ್‌ಟಿಇ ಪ್ರಕಾರ ಇದರಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಸದಸ್ಯರು ಇರಲು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಅದರೆ ಒಬ್ಬ ಕ್ರೈಸ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅಂತಹ ಸಂಸ್ಥೆ ಸಂವಿಧಾನಬದ್ಧ ಎನಿಸಬಹುದೆ? – ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮುಂದೆಬಂದಿದೆ. ಸಮಾಜವನ್ನು ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಮತಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಒಡೆಯುವುದೇ ತಪ್ಪು ಮತ್ತು ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಅದರ ಹಿಂದೆ ರಾಜಕೀಯ ಉದ್ದೇಶವಿರುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸುವುದು ಅದಕ್ಕಿಂತ ತಪ್ಪು. ಅದರಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮೇಲೆ ದು?ರಿಣಾಮವಾಗುತ್ತದೆ.

    ವಿಕೃತ ಸೆಕ್ಯುಲರಿಸಂ
    ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ನಡೆಯುವ ತಾರತಮ್ಯ ಒಂದೆರಡಲ್ಲ. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯ ನಡೆಸಲು ಅವಕಾಶವಿದೆ; ಆದರೆ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಿಂದೂ ಧಾರ್ಮಿಕ-ದತ್ತಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ಅಡಿಗಡಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಸಂಸ್ಥೆಗ ಸುದ್ದಿಗೇ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ನಾವು ಕಾಣುವ ಧರ್ಮ- ನಿರಪೇಕ್ಷತೆಯ ವಿಕೃತ ಸ್ವರೂಪ.
    ಮತೀಯ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಹೊರತಾದ ದತ್ತಿ(ಚಾರಿಟಿ)ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಬ್ರಿಟಿ?ರ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಆ ರೀತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ದತ್ತಿಸಂಸ್ಥೆಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಅವರು ಉದಾರ ಶಾಸನಗಳನ್ನು ತಂದಿದ್ದರು. ಸಂಘ-ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಜನರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಸೊಸೈಟಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರವು ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅಂತಹ ಉದಾರತೆ ಇತ್ತು. ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನದ ವಿಧಿ ೧೯ (೧)(ಸಿ) ಪ್ರಕಾರ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಹಿತ ಎಲ್ಲ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಸಾಮೂಹಿಕ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಅವಕಾಶವಿದೆ. ಜನರು ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹದು. ಇರುವ ಒಂದೇ ನಿರ್ಬಂಧವೆಂದರೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ನೈತಿಕತೆ ಮತ್ತು ರಾ?ದ ಭದ್ರತೆಗಳಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿರಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಜಯಪ್ರಕಾಶ ನಾರಾಯಣ್, ದುರದೃ?ವೆಂದರೆ ಈಗ ಹಲವು ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಚಾರಿಟಿ ಕಮಿ?ನರ್ ಇದ್ದು, ಅವರು ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇದು ತೀರಾ ತಪ್ಪು ಎಂದು ಆಕ್ಷೇಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಬಗ್ಗೆ ತಾವು ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಾದರೂ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಹಣಕ್ಕೆ ತೆರಿಗೆ ರಿಯಾಯಿತಿ ಇಲ್ಲ; ಜೊತೆಗೆ ಸರ್ಕಾರ ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದು ತಪ್ಪು. ತನ್ನ ಶಿಕ್ಷಣಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಉತ್ತಮಪಡಿಸಲು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಅವು ಹಾಳಾಗಿವೆ ಎಂದು ಟೀಕಿಸುವ ಅವರು, ಸಮಾಜದ ದತ್ತಿಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು, ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಗಾ ಇಡಲು, ಅವುಗಳ ದೈನಂದಿನ ವಿ?ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೀರ್ಪುನೀಡಲು ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರ ಕೊಟ್ಟವರು ಯಾರು? ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯು ನೀಡಿದ ಅವಕಾಶದ ದುರುಪಯೋಗ ಮಾಡಿದರೆ ತೆರಿಗೆವಿನಾಯಿತಿ ತೆಗೆಯಲಿ; ಕ್ರಿಮಿನಲ್‌ದಾವೆ ಹೂಡಲಿ. ಸರಿ ಇರುವಾಗ ನಿರ್ಬಂಧ ಹೇರುವುದೇಕೆ? – ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಮತೀಯ ತಾರತಮ್ಯದ ಶಾಸನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರ ಕ್ರಮಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಆಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರೆ.

    ಭಾಷಾ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು
    ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆ ಪ್ರಕಾರ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗಿರುವ ಬಗೆಬಗೆಯ ಸವಲತ್ತುಗಳ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಕೆಲವರು ಭಾ?ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತದಂತಹ ಅಡ್ಡದಾರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಂತಹ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಪಡೆಯುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಯುಪಿಎ ಸರ್ಕಾರ ೨೦೦೪ರಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಲೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಎನ್‌ಸಿಎಂಇಐಗೇ ಮೊರೆಹೊಗಬೇಕು. ಓರ್ವ ಹಿಂದುವನ್ನು ಅದರ ಸದಸ್ಯ ಅಥವಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಆರಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಗಮನಿಸಬೇಕದ ಅಂಶ ಎಂದರೆ, ಬಹಳ? ಸಲ ಭಾ? ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಶಾಲೆ ನಡೆಸುವವರು ಹಿಂದುಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ನೀಡುವವರು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು. ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟಿಗಾಗಿ ಹಿಂದೂಸಂಸ್ಥೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು ಆಯೋಗದ ಮುಂದೆ ಕೈಕಟ್ಟಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು. “ಈ ದೇಶದ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರೇ (ಮುಸ್ಲಿಮರೆಂದು ಓದಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು) ಮೊದಲ ಹಕ್ಕುದಾರರು” ಎಂದಿದ್ದ ಅಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಮನಮೋಹನ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಮಾತು ಇಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ.

    ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಯ ಫಲವಾಗಿ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಶಾಲೆಗಳು ಹುಲುಸಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ೨೦೧೨-೧೩ ಮತ್ತು ೨೦೧೫-೧೬ರ ನಡುವೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಇತರರ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ೨,೭೫೩ರಿಂದ ೨,೮೬೮ಕ್ಕೇರುವ ಮೂಲಕ ಸಣ್ಣಪ್ರಮಾಣದ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡರೆ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಶಾಲೆಗಳು ೧೬೦ರಿಂದ ೩೪೦ಕ್ಕೆ (ಇಮ್ಮಡಿಗೂ ಅಧಿಕ) ಏರಿದವು. ಇದೇ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದರೆ ಏನಾಗಬಹುದು? ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳೇಕೆ ಈ ಕಾನೂನನ್ನು ವಜಾಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಅ? ಸ್ಪ?ವಾಗಿ ಇದೆ; ಯುಪಿಎ ಸರ್ಕಾರ ೨೦೦೫ರಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ೯೩ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಯನ್ನು ತಂದು ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಯ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸಿತು. ಅರ್‌ಟಿಇ ಕೆಳಗೆ ವಿಲಕ್ಷಣವಾದ ವಿಪರ್ಯಾಸಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಂದು ಕ್ರೈಸ್ತ ಅಥವಾ ಮುಸ್ಲಿಂ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ. ೧೦ರ? ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ; ಮತ್ತು ಹಿಂದುಗಳು ನಡೆಸುವ ಒಂದು ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಶೇ. ೧೨ರ? ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ ಎಂದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಶಾಲೆಗಿಂತ ಹಿಂದೂ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಮಕ್ಕಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಶೇಕಡಾವಾರು ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೂ ಇದಕ್ಕೆ ಸವಲತ್ತು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

    ೯೩ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿ
    ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ಮುನ್ನವೇ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಶಿಕ್ಷಣಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ಇತ್ತು. ಆದರೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕಿ ಸೋನಿಯಾಗಾಂಧಿಯವರ ಮುತುವರ್ಜಿಯಿಂದ ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ೯೩ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಯನ್ನು ತಂದರು; ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ತಂದರೆಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ಡಾ| ಟಿ.ಎಂ.ಎ. ಪೈ ಪ್ರತಿ?ನ ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರಗಳ ನಡುವಣ ದಾವೆಯ ತೀರ್ಪು ೨೦೦೨ರಲ್ಲಿ ಬಂತು. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ ನೀಡಿದ ಆ ತೀರ್ಪು ಭಾ? ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಾದ ಹಿಂದುಗಳು ನಡೆಸುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾ ಎಂಬಂತಹ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ನೀಡಿತ್ತು.

    ಮುಂದೆ ಬಂದದ್ದು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್ ಅಕಾಡೆಮಿ ಮತ್ತು ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರಗಳ ನಡುವಣ ಮೊಕದ್ದಮೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ಹೊರತಾದವರಿಗೆ ಸಂವಿಧಾನದ ೩೦ನೇ ವಿಧಿಯ ರಕ್ಷಣೆ ಇಲ್ಲ; ಆ ಇತರರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿತು. ಅದೇ ಸರಣಿಯ ಮೂರನೇ ತೀರ್ಪು (ಇನಾಂದಾರ್ ತೀರ್ಪು) ೨೦೦೫ರ ಆಗಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಂತು; ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರು ಅಥವಾ ಇತರರ ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಾರವು ಪ್ರವೇಶ ಕೋಟಾವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅದರಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಯುಪಿಎ ಸರ್ಕಾರ ಸಂವಿಧಾನ ತಿದ್ದುಪಡಿಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಯಾದ ತಿದ್ದುಪಡಿಯನ್ನು ತಂದಿತು.

    ಮೂರು ತೀರ್ಪುಗಳು
    ಟಿ.ಎಂ.ಎ. ಪೈ ಪ್ರತಿ?ನದ ಮೊಕದ್ದಮೆಯಲ್ಲಿ ಹನ್ನೊಂದು ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳ ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್ ಪೀಠವು, ದೇಶದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಹಕ್ಕಿದೆ ಎಂದು ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡಿತ್ತು. ೯೩ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಆ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನೇ ತನ್ನ ದಾಳಿಯ ಗುರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತು. ಹಿಂದುಗಳ ಅನುದಾನಿತ ಶಾಲೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ; ಅನುದಾನರಹಿತ ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಗಳು ಕೂಡ ದಾಳಿಯ ಗುರಿ ಆದವು. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅದು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.
    ೯೩ನೇ ತಿದ್ದುಪಡಿಯನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಯಿತು. ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೩, ೨೦೧೨ರಂದು ನೀಡಿದ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರೀಂಕೋರ್ಟ್ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಶಿಕ್ಷಣಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಮತ್ತು ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಅನುದಾನಿತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವಿ?ಯದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆ ೨೦೦೯ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿತು. ಆಗ ಯುಪಿಎ ಸರ್ಕಾರ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೆ ಕೇವಲ ಹನ್ನೆರಡು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತಂದಿತು; ಅದರಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನದ ವಿಧಿ ೨೯ ಮತ್ತು ೩೦ರ ಪ್ರಕಾರ ಈ ಕಾಯ್ದೆಯ ಅಂಶಗಳು ಮಕ್ಕಳ ಉಚಿತ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಾಯ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು. ಸದ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿದರೆ ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆ ವಜಾಗೊಂಡರೆ ಮಾತ್ರ ಹಿಂದುಗಳು ನಡೆಸುವ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗಬಹುದು ಎನ್ನಿಸುತ್ತದೆ; ಅದಕ್ಕೆ ಸಂವಿಧಾನದ ತಿದ್ದುಪಡಿಯು ಅಗತ್ಯವಾಗಬಹುದು.

    ಪರಿಹಾರ
    ಇತರ ಕೆಲವು ಪರಿಹಾರಕ್ರಮಗಳು ಕೂಡ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಅಗಬಹುದೆಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡಲಾಗಿದೆ: ೧) ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಅದರ ಅನು?ನಕ್ರಮವನ್ನು ಬದಲಿಸಿ ಆದ? ಕಡಮೆ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಯ ಕೆಳಗೆ ತರಬಹುದು ೨) ಮಹಿಳೆಯರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನೀತಿ-೨೦೧೬ ಈಗ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರದ ಮುಂದಿದೆ; ಅದರ ಮೂಲಕ ನಡೆಸುವ ಟ್ರಸ್ಟ್‌ಗೆ ಅರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆ ಅನ್ವಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮಾಡಬಹುದು. ೩) ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರ ಪಟ್ಟಿಗೆ ನೇಮಕಾತಿ (ಉದಾ – ನಾಸ್ತಿಕರು) ಮೂಲಕ ಎಸ್‌ಸಿಎಂಇಐಯನ್ನು ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಆ ಸಂಸ್ಥೆ ನೀಡುವ ಎಲ್ಲ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್‌ಗಳು ಡಿಜಿಟಲ್‌ಗೆ ಅಳವಡಿಸಿದರೆ ಪಾರದರ್ಶಕತೆ ಬಂದು ಭ್ರ?ಚಾರ ದೂರವಾಗಬಹುದು. ೪) ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಓಬಿಸಿ, ಇಬಿಸಿ, ಎಸ್‌ಸಿ, ಎಸ್‌ಟಿಗಿಂತ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸವಲತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಸರಿಪಡಿಸಿ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ತರಬಹುದು. ೫) ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತಂದು ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳಿಗೆ ಅನುಕೂಲ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ೬) ಶಾಲೆಗಳ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ನಿಯಮವನ್ನು ಸಡಿಲಗೊಳಿಸಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ಸಿಬಿಎಸ್‌ಇ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಶಾಲಾ ಬೋರ್ಡ್‌ಗಳ ನಡುವೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯುಂಟಾಗಿ ಅದರಿಂದ ಅನುಕೂಲವಾಗಬಹುದು. ೭) ಸಂವಿಧಾನಕ್ಕೆ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತಂದು ಎಲ್ಲ ಮತಧರ್ಮದವರ ಶಿಕ್ಷಣಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸಮಾನಗೊಳಿಸಬಹುದು.

    ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇದೀಗ ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆ ತಾರತಮ್ಯಗಳ ಆಗರವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಪರಿಶಿ? ಜಾತಿಯವರಿಗಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡ ಮೊತ್ತದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿವೇತನ ಮತ್ತು ಸವಲತ್ತು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು ದೊಡ್ಡ ವಿಪರ್ಯಾಸವೇ ಸರಿ. ಆರ್‌ಟಿಇ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆಗಳ ಮುಚ್ಚುವಿಕೆಯೂ ವೇಗವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅದರ ಇನ್ನೊಂದು ಆಘಾತಕಾರಿ ಅಪಾಯವೆಂದರೆ ಕನ್ನಡ ಸೇರಿದಂತೆ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾ?ಗಳಿಗೆ ಹೊಡೆತ. ನರೇಂದ್ರ ಮೋದಿ ಅವರ ನೇತೃತ್ವದ ಎನ್‌ಡಿಎ ಸರ್ಕಾರವು ಈಗಾಗಲೆ ಸಾಧನೆಗಳ ಹಲವು ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟಿದೆ. ಆರ್‌ಟಿಇ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಪರಿಹಾರವು ಅದರ ಮುಂದಿನ ಮೈಲಿಗಲ್ಲಾಗಲೆಂದು ಆಶಿಸೋಣ.

    ಶಿಕ್ಷಣ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆಯ ಸಿಕ್ಕು-ಬಿಕ್ಕುಗಳು

  • ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಖರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾಭಾವನೆಯ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗೂ ಹಿಂದೂಧರ್ಮದ ಅನನ್ಯತೆಗೂ ಎಲ್ಲ ಜೀವನಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಾರತೀಯತೆ ಹೊಮ್ಮಬೇಕೆಂಬ ನಿಲವಿಗೂ ಅಪೂರ್ವ ದೋಹದ ನೀಡಿದವರು ಸೋದರಿ ನಿವೇದಿತಾ. ಹತ್ತು-ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಅಲ್ಪ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ನವೋತ್ಥಾನಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ನಿವೇದಿತಾರಿಂದ ದೊರೆತ ಪ್ರಸ್ಫುರಣವು ಭಾರತದ ಈಚಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಸುವರ್ಣಖಚಿತ ಪರ್ವ. ಈ ವರ್ಷ (೨೦೧೭) ನಿವೇದಿತಾರವರ ೧೫೦ನೇ ಜನ್ಮವರ್ಷಪರ್ವ. ಅದರ ನಿಮಿತ್ತ ನಿವೇದಿತಾರವರ ಜೀವನಗಾಥೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಮಜಲುಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವ ಈ ಲೇಖನಮಾಲೆ.

    ನಿವೇದಿತಾರವರನ್ನು ಹಿಂದುತ್ವದ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಕ ಪ್ರತಿಪಾದಕರಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಶ್ರೇಣಿಯವರೆಂದು ವರ್ಣಿಸುವುದು ರೂಢಿ. ಈ ವರ್ಣನೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಮಾತ್ರವೂ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲ. ಆ ಸಂಧಿಕಾಲದಲ್ಲಿ – ಎಂದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲ ದಶಕದಲ್ಲಿ – ಉಜ್ಜ್ವಲ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದಿಗಳೆನಿಸಿದ್ದ ಅಥವಾ ಹಿಂದೂಧರ್ಮದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಪ್ರತಿಪಾದಕರೆನಿಸಿದ್ದ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಧಾರ್ಮಿಕಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಬೇರೆಲ್ಲ ನಾಯಕರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಖರವಾಗಿಯೂ ಏರುದನಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಮಾತನಾಡಿದವರು ನಿವೇದಿತಾ (೨೮.೧೦.೧೮೬೭-೧೩.೧೦.೧೯೧೧). ಆಮೇಲಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಚಲನೆಗೊಂಡ ’ಆಕ್ರಾಮಕ ಹಿಂದೂಧರ್ಮ’ (’ಅಗ್ರೆಸಿವ್ ಹಿಂಡೂಯಿಸಂ’) ಎಂಬ ಪದಪುಂಜವನ್ನು ಟಂಕಿಸಿದವರೇ ನಿವೇದಿತಾ. ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜದ ಮಾನಸಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಈ ನಿರ್ಣಾಯಕ ತಿರುವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರು ದೈವನಿರ್ದಿಷ್ಟರಾಗಿದ್ದರೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಮುಖ್ಯ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ: ನಿವೇದಿತಾರವರ ಸಕ್ರಿಯತೆ ಕೇವಲ ಭಾ?ಣ-ಬರಹಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಶ್ರೀ ಅರವಿಂದರಂತಹ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಾದಿಗಳಿಂದ ಅವನೀಂದ್ರನಾಥ ಠಾಕೂರರಂತಹ ಕಲಾವಿದರವರೆಗೆ, ವಿಜ್ಞಾನಿ ಜಗದೀಶಚಂದ್ರ ಬೋಸ್‌ರವರಿಂದ ಕವಿ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಭಾರತಿಯವರವರೆಗೆ ಆ ಪೀಳಿಗೆಯ ಮುಂಚೂಣಿಯ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾಭಿಮುಖ ಸಾಧಕರನ್ನೆಲ್ಲ ಉದ್ದೀಪಿಸಿದವರು ನಿವೇದಿತಾ. ಇದನ್ನು ನೆನೆಯುವಾಗ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋದ್ಯಮದ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಿವೇದಿತಾರವರಿಂದ ಸಂದ ಕೊಡುಗೆಯ ಬಗೆಗೆ ಈಚಿನ ಪೀಳಿಗೆಗಳ ಪರಿಜ್ಞಾನವು ಅಪರ್ಯಾಪ್ತವೆನಿಸುತ್ತದೆ.

    ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವಾಗ ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಎಲಿಜಬೆತ್ ನೊಬಲ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರೀಮಂತವೂ ಪ್ರಭಾವಿಯೂ ಆಗಿದ್ದ ತಾಯ್ನೆಲವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಗೂಡಾಗಿದ್ದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬಂದದ್ದೇ ಒಂದು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾ ಪ್ರಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಅವರು ನೀಡಿದ ಅವಿಸ್ಮರಣೀಯ ತಿರುವು ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಕ. ಅವರ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಸ್ಫುರಣವನ್ನು ಬಿತ್ತಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದವರು ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು. ಸ್ವಾಮಿಜೀ ವರ್ಷಗಳುದ್ದಕ್ಕೂ ನೀಡುತ್ತಬಂದಿದ್ದ ಆವಾಹನೆಗೆ ಆ ಪೀಳಿಗೆಯ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ತೇಜೋಮಯವಾಗಿ ಸ್ಪಂದಿಸಿದವರು ನಿವೇದಿತಾ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾರಸ್ಪರಿಕತೆಯೂ ಇದ್ದಿರಬೇಕು. ಜಗದ್ಧಿತನದ ಯಾವ ಪ್ರಣಾಳಿಕೆಯನ್ನು ನಿವೇದಿತಾ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೋ ಅದನ್ನೇ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಉಚ್ಚಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಖಂಡಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾರತೊಡಗಿದ್ದರು. ಈ ವೈಶಿ?ವೇ ಅವರೆಡೆಗೆ ನಿವೇದಿತಾರನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದಿರಬೇಕು.

    ಭಾರತದೊಡನೆ ತಾದಾತ್ಮ್ಯ
    ಭಾರತೀಯ ಜನಮಾನಸದೊಡನೆ ತಾದಾತ್ಮ್ಯ ಏರ್ಪಟ್ಟರೆ ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗಳು ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದಾವು – ಎಂಬುದು ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಮಾತು. ಈ ತಥ್ಯವನ್ನು ಆರಂಭದಿಂದಲೇ ಗ್ರಹಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ತಮ್ಮನ್ನು ಅಣಿಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡವರು ನಿವೇದಿತಾ. ಸ್ಪಂದನಶೀಲ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಪುರಾಣಾದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ದೈನಂದಿನ ಜನಜೀವನ ರೀತಿನೀತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಎಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾದ ಅರ್ಥವಂತಿಕೆ ತೋರಬಹುದು – ಎಂಬುದನ್ನು ನಿವೇದಿತಾರವರ ಭಾಷಣ-ಬರಹಗಳಲ್ಲಿ ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು.

    ಒಟ್ಟಾರೆ ನಿರುತ್ಸಾಹಕರ ಪರಿಸರ ಹರಡಿದ್ದಾಗ ಈ ನಾಡಿನ ಉಜ್ಜ್ವಲ ಭವಿತವ್ಯದ ಪ್ರತೀಕವು ನಿವೇದಿತಾರಿಗೆ ಕಂಡದ್ದು ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ. ಭಾರತದ ಆಗಿನ ಬಾಹ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಒಂದ? ಆಯಾಸ ಕಾಣುವಂತಿದ್ದರೂ ಒಳಗಡೆ ತಾರುಣ್ಯವೂ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಂತಿಕೆಯೂ ಅಂತರ್ವಾಹಿನಿಯಾಗಿ ಇದೆಯೆಂದು ದೇಶವಿದೇಶ ವೇದಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಉದ್ಘೋಷವು ನಿವೇದಿತಾರವರ ಮೇಲೆ ಗಾಢ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತು. ಆದರೆ ಭಾರತದ ಪುನರುತ್ಥಾನವು ಒಂದೆರಡು ತಲೆಮಾರುಗಳವರ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆಂದೂ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ವಾಸ್ತವಪ್ರಜ್ಞೆಯೂ ನಿವೇದಿತಾರವರಿಗೆ ಮಹತ್ತ್ವದ್ದಾಗಿ ಕಂಡಿರಬೇಕು.

    ಸಹಜಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕಿ ಬೇರೊಂದು ಚಿಂತನರೀತಿಯನ್ನು ಒಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಯಾರಿಗೂ ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಇನ್ನು ದೂರದ ದೇಶದಿಂದಲೂ ಭಿನ್ನ ಪರಿಸರದಿಂದಲೂ ಬಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಈ ಸ್ವಶಿಕ್ಷಣ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ಲೇಶಕರವೆನಿಸುತ್ತದೆಂದು ಹೇಳುವ ಆವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲ. ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳಂತಹ ಸಾಧಕಿಗೂ ಇದು ಸುಗಮವಾಗಿದ್ದಿರಲಾರದು. ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಆಕೆ ಶೀಘ್ರಾತಿಶೀಘ್ರ ತಮ್ಮ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಜ್ಜುಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಆತುರವೂ ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರಿಗೆ ಇದ್ದಿತು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ೧೮೯೫-೯೬ರ ಆ ದಿನಗಳು ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳ ಪಾಲಿಗೆ ತೀಕ್ಷ್ಣಪರೀಕ್ಷಣೆಯ ಕಾಲ ಆಗಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ಈ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾದರೆಂಬುದೂ ವಾಸ್ತವವೇ.

    ನಿವೇದಿತಾರವರು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗಿನಿಂದ ಅವರ ದೇಹಾವಸಾನದವರೆಗಿನ ಅವಧಿ ಕೇವಲ ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟರದು. ಅಷ್ಟು ಕಡಮೆ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಷ್ಟು ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಜನಜಾಗೃತಿಯ ಹರಿಕಾರರಾದರೆಂಬುದು ಒಂದು ಅದ್ಭುತವೆಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು. ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ಚೇತರಿಕೆಯ ಉದ್ದೀಪನ, ಪ್ರಖರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾಭಾವದ ಪ್ರತಿಪಾದನೆ, ಹಿಂದೂಧರ್ಮದ ಅನನ್ಯತೆಯ ಪ್ರಸಾರ, ದೇಶಭಕ್ತ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರ ಸಂಘಟನೆ, ಕಲೆಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವನಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯತೆ ಬಿಂಬಿತವಾಗಬೇಕೆಂಬ ನಿಲವಿನ ಪ್ರಸಾರ, ಹಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯರ ಅನುಪಮ ಸಾಧನೆಗೆ ವಿದೇಶಗಳ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆದದ್ದು, ಹಲವು ಪಥದರ್ಶಕ ಬರಹಗಳು, ರಾಜಕೀಯ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸಭರಿತ ಹೊಸ ಮಂಡನರೀತಿಯ ಪ್ರವರ್ತನೆ; – ಹೀಗೆ ಆ ಹಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ನವೋತ್ಥಾನದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ನಿವೇದಿತಾರವರಿಂದ ದೊರೆತ ಅಗ್ನಿಸದೃಶ ಪ್ರಸ್ಫುರಣವು ಭಾರತದ ಈಚಿನ ಇತಿಹಾಸದ ಒಂದು ಸುವರ್ಣಖಚಿತ ಪರ್ವ.

    ಹಿನ್ನೆಲೆ, ಬೋಧಕವೃತ್ತಿ ಗಾಢ ನೈತಿಕ-ಧಾರ್ಮಿಕ ಮನೋಧರ್ಮದ ತಂದೆ ಸ್ಯಾಮ್ಯುವಲ್ ನೊಬಲ್ ೩೪ರ ಅಲ್ಪವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಧನರಾದ ಬಳಿಕ ಹ್ಯಾಲಿಫಾಕ್ಸ್‌ನ ಮಿಷನರಿ ಶಾಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದು ಸ್ವಪ್ರವೃತ್ತಿಗನುಗುಣವಾಗಿ ಕೆಜ್ವಿಕ್ ಎಂಬೆಡೆ ಶಿಕ್ಷಕಿಯಾದದ್ದು, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗದ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅತೃಪ್ತಿಯಿಂದಾಗಿ ಮೂರೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನೆಗೆಲಸದ ತರಬೇತಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಅನಾಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಬೋಧಕಿಯಾದದ್ದು, ಒಂದು ವರ್ಷ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಆಕೆಯ ಕೌಶಲದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಳಕೆಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡೀತೆನಿಸಿದ ರೆಕ್ಸ್‌ಹಮ್ ಗಣಿಪ್ರದೇಶದ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯಾಧ್ಯಾಪಿಕೆಯಾಗಿಯೂ ಜೊತೆಜೊತೆಗೇ ತನ್ನ ಅಭಿರುಚಿಯದಾದ ದೀನರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡದ್ದು, ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯೋಗಶೀಲತೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಗೋಚರಿಸಿದಾಗ ಡಿ-ಲ್ಯೂ ಎಂಬಾಕೆಯ ಸಹಕಾರದೊಡನೆ ಲಂಡನ್ನಿನ ವಿಂಬಲ್ಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಸ್ವತಂತ್ರ ಶಾಲೆಯನ್ನು ತೆರೆದದ್ದು, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ತರುವಾಯ ೧೮೯೫ರಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಪ್ರಯಾಸದಿಂದ ರಸ್ಕಿನ್ ಸ್ಕೂಲ್ ಎಂಬ ಶಾಲೆಯನ್ನು ವಿಂಬಲ್ಡನ್ನಿನಲ್ಲಿಯೆ ಆರಂಭಿಸಿದುದು; – ಈ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಕಾರ್ಯಾವಳಿಗಳಿಂದಾಗಿ ಸ್ವತಂತ್ರಚಿಂತನೆ- ಬರಹಗಳಲ್ಲದೆ ಐರ್ಲೆಂಡಿನ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಗಾಗಿ ಹತ್ತಾರೆಡೆ ನಡೆದಿದ್ದ ಆಂದೋಲನಗಳ ಪರಿಚಯದಿಂದಾಗಿ ಒಂದಷ್ಟುಮಟ್ಟಿನ ರಾಜಕೀಯ ಜಾಗೃತಿ – ಇಷ್ಟು ಅನುಭವ ಶೇಖರಣೆ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಭೇಟಿಗೆ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿಯೆ ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ನೊಬಲ್‌ಗೆ ಆಗಿದ್ದಿತು.

    ಒಂದುಕಡೆ ಪ್ರೇರಣೆಯ ಮತ್ತು ಸ್ಫುರಣೆಯ ಔಜ್ಜ್ವಲ್ಯ, ಇನ್ನೊಂದುಕಡೆ ಆತ್ಯಂತಿಕ ಸ್ಪಂದನಶೀಲತೆ – ಇವು ಮೇಳವಿಸಿದಾಗ ಎಂತಹ ಪವಾಡ

    ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸೋದರಿ ನಿವೇದಿತಾರವರ ಜೀವಿತ ಘಟನಾವಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಿದರ್ಶನ ದುರ್ಲಭ. ಇದು ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರ ಪ್ರಭಾವದ ಪ್ರಖರತೆ, ನಿವೇದಿತಾರವರ ಆಂತರಂಗಿಕ ಸಚೇತನತೆ -ಎರಡನ್ನೂ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಪಡಿಸುತ್ತದೆ; ಎಷ್ಟುಮಟ್ಟಿಗೆ ಎಂದರೆ ನಿವೇದಿತಾರವರ ಜನನ ಆಗಿದ್ದುದೇ ಭಾರತದ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ಪರಿಭಾವಿಸುವಂತೆ ಆಯಿತು.

    ಸ್ವಾಮಿಜೀ ದರ್ಶನ
    ಭಾರತೀಯೇತರ ಮೂಲದವರಾಗಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾರತದೊಡನೆ ನಿವೇದಿತಾ ಅವರಲ್ಲಿ ಏರ್ಪಟ್ಟ ಐಕಾತ್ಮ್ಯ ಅನಿತರಸಾಧಾರಣವಾದುದು. ಆಕೆಯ ಬದುಕಿನ ಆರಂಭಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಮಟ್ಟಿನ ಧರ್ಮಪ್ರವಣತೆಯಾಗಲಿ ಸೇವಾಭಿಮುಖತೆಯಾಗಲಿ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದವೆನ್ನಲು ಪುರಾವೆ ದೊರೆಯದು. ಆದರೆ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಅಮೆರಿಕದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ ಮೂರುತಿಂಗಳ ಕಾಲ ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವ್ಯವಿದ್ದಾಗ (೧೮೯೫) ಘಟಿಸಿದ ಅವರ ಭೇಟಿಯೂ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಓಜಃಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ವೇದಾಂತದರ್ಶನವೂ ನಿವೇದಿತಾರವರನ್ನು (ಆಗ ಅವರು ಇನ್ನೂ ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಎಲಿಜಬೆತ್ ನೊಬಲ್) ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನಂತೆ ಸೆಳೆದವು. ಹಾಗೆ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ಕುತೂಹಲವು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆಸ್ಥೆಯ ಸ್ವರೂಪ ತಳೆಯಿತು. ಸ್ವಭಾವತಃ ವೈಚಾರಿಕ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯವಳಾಗಿದ್ದ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳ ಪ್ರಶ್ನೆ-ಶಂಕೆಗಳಿಗೆ

    ಲ್ಲ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ನೀಡಿದ ಸೋಪಪತ್ತಿಕ ಸಮಾಧಾನ ಆಕೆಯ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ದೃಢಿ?ಗೊಳಿಸಿತು. ತಾತ್ಪರ್ಯವೆಂದರೆ – ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ನೊಬಲ್ ಯಾವುದೋ ಆವೇಶಕ್ಕೋ ಭಾವತೀವ್ರತೆಗೋ ಸಿಲುಕಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ-ರಾಷ್ಟ್ರಕ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಮುಖಮಾಡಿದವರಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ತೆರಳುವ ಆಕೆಯ ನಿರ್ಧಾರವು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಅಂತರ್ಮಥನದ ಫಲವಾಗಿ ಮೈತಳೆದದ್ದು. ಅದಾದ ಮೂರೇ ವ?ಗಳಲ್ಲಿ (೧೮೯೮ ಜನವರಿ ಅಂತ್ಯ) ಕೋಲ್ಕತಾ ತಲಪಿದರು. ಆಕೆ ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರ ಅನುಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದುದು, ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ವ್ರತ ಸ್ವೀಕಾರ, ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸದ ಗಾಢ ಅಧ್ಯಯನ – ಎಲ್ಲವೂ ಅತ್ಯಂತ ಸಹಜವೆಂಬಂತೆ ನಡೆಯಿತು.

    ಪರೀಕ್ಷಕ ಬುದ್ಧಿ
    ಪೂರ್ವಯೌವನದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಸಾಮಾನ್ಯಮಟ್ಟದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಒಲವು ಇದ್ದವಳಾದರೂ ರೂಢಿಗತ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೂ ಅವಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದಿತು. ಅನೇಕ ಧರ್ಮಸಂಬಂಧಿತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಗತಾನುಗತಿಕ ಸಮಾಧಾನಗಳು ಅವಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಕವೆನಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಕ್ರಮಕ್ರಮೇಣ ಅತೃಪ್ತಿಯೂ ಚಡಪಡಿಕೆಯೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು; ಆದರೆ ಧಾರ್ಮಿಕತೆ ತನಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯವೆಂಬ ದೃಢಮನಸ್ಕತೆಯೂ ಇದ್ದಿತು. ದೈವದಲ್ಲಿ ದೃಢವಿಶ್ವಾಸ, ಪ್ರಾಶ್ನಿಕ ಬುದ್ಧಿವೃತ್ತಿ, ಅಂತರ್ಮಥನ – ಇವು ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೇ ಸಾಗಿದ್ದವು. ಸಮನ್ವಯ ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
    ಹೀಗಿದ್ದಾಗ ದೈವಿಕವಾಗೆಂಬಂತೆ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌

    ಳ ಬೋಧಕರೊಬ್ಬರ ಮೂಲಕ ಗಣ್ಯರೊಬ್ಬರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂಸಂನ್ಯಾಸಿಯೊಬ್ಬರ ಪ್ರವಚನ ಏರ್ಪಟ್ಟಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಯಿತು. ಆ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ಆಗಲೇ ಅವಳು ಅವರಿವರಿಂದ ಕೇಳಿದ್ದಳು. ಹೀಗೆ ಯಾವುದೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಆ ಪ್ರವಚನಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದಳು. ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿದ್ದವರು ಹದಿನೈದಿಪ್ಪತ್ತು ಜನ ಇರಬಹುದಷ್ಟೆ. ಸುಗಂಧಭರಿತ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆರಂಭಗೊಂಡಿತು.

    ಮೊದಲಿಗೆ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳ ಗಮನ ಸೆಳೆದದ್ದು ಆ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯ ಪ್ರಶಾಂತ ಮುಖಭಾವ ಮತ್ತು ತನಗೆ ಸುತ್ತಲ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳ ಸಂಪೃಕ್ತಿಯೇ ಇಲ್ಲವೆಂಬಂತಹ ಒಂದು ಬಗೆಯ ನಿರ್ಲಿಪ್ತಿ. ಅಲ್ಲೊಂದು-ಇಲ್ಲೊಂದು ಸಂಸ್ಕೃತ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಉದ್ಧೃತ ಮಾಡಿ ಸ್ಫುಟವೂ ಆಕರ್ಷಕವೂ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಆತ ವಿವರಣೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದುದೂ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಸರಳವಾಗಿ ಆದರೆ ಕಾವ್ಯಮಯವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದೂ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆಕರ್ಷಿಸಿತು. ಪ್ರವಚನ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಅವರ್ಣನೀಯ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಏರ್ಪಟ್ಟ ಅನುಭವವಾಯಿತು.

    ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳಲ್ಲಿ ಅವಳಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಮೊದಲಿಗಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಅವಾಂತರವೆಲ್ಲ ಅಣಗಿ ನೆಮ್ಮದಿ ತಲೆದೋರಿತ್ತು. ತನ್ನಲ್ಲಿ ಮನೆಮಾಡಿದ್ದ ಶಂಕೆಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಊಹಿಸಿದ್ದರೆಂಬಂತೆ ಅವರಿಂದ ಸಮಾಧಾನಕಾರಕ ವಿವರಣೆಗಳು ಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದವು. ತಂಡದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬಿಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಹುರುಳಿಲ್ಲದವೆನಿಸಿತು.

    ಅಯಸ್ಕಾಂತಸದೃಶ ಆಕರ್ಷಣೆ
    ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಆ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯು ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದ ಪ್ರಭಾವ, ಆತನ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ, ಆತ ಶ್ರೀರಾಮಕೃಷ್ಣ ಪರಮಹಂಸರೆಂಬ ಸಿದ್ಧಪುರುಷರ ಶಿಷ್ಯರೆಂಬುದು, ಹಿಂದೂಧರ್ಮದ ಪ್ರಖರ ಪ್ರತಿಪಾದಕರೆಂಬುದು – ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ಪ್ರವಚನಗಳ ವರದಿಗಳು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗತೊಡಗಿದವು.

    ಪ್ರವಚನಗಳಲ್ಲದೆ ಒಂದೆರಡು ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಭೇಟಿಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶವಾದಾಗ ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಹಲವು ತೀಕ್ಷ್ಣರೂಪದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಲ್ಲಿನ ಖಚಿತತೆಯನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಅವಕ್ಕೆ ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದರು. ಅವರ ವಿಶಾಲ ಅಧ್ಯಯನವೂ ವಿಶ್ಲೇ?ಣಕೌಶಲವೂ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚುಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರತೊಡಗಿದವು. ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳಂಥವರ ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗೆ ರೂಪಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಆ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರಿಗೆ ಪರಿಚಿತವೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆ ಸಂವಾದಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಪಾರಿಭಾಷಿಕತೆಯ ಮೊರೆಹೊಗದೆ ನೇರವಾಗಿಯೂ ಅನುಭವಾಧಾರಿತವಾಗಿಯೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಆಕೆಗೆ ಹಿಡಿಸಿತು.

    ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಬಗೆಗೆ ಆಪ್ತತೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದ ಪ್ರಮುಖ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಆತ್ಮೋತ್ಕರ್ಷಪಥದ ಬಗೆಗೆ ಇದ್ದ ಕ್ಲೇಶಪ್ರಜ್ಞೆಯು ದೂರಗೊಂಡದ್ದು, ಔನ್ನತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದುದು ಸ್ವಯಮನುಶಾಸನ ಮಾತ್ರವೆಂಬ ಭರವಸೆ ಮೂಡಿದುದು; ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವೆಂಬುದು ಶ್ರದ್ಧೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಸರ? ಎಂಬ ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರ ಬೋಧೆ. ಇದರ ಮನವರಿಕೆಯಾದಂತೆ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳಿಗೆ ತಾನು ಮಾನಸಿಕ ಸಂಕೋಲೆಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಳಾಗುತ್ತಿರುವ ಭಾವನೆ ಉಂಟಾಗತೊಡಗಿತು. ಪ್ರಶ್ನೆ-ಸಮಾಧಾನಗಳೂ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದವು.

    ಬೋಧನೆಯ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಸಾಧನೆಯೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ನಿದರ್ಶನಕ್ಕೆ: ’ನಿಮ್ಮ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಅಮನಸ್ಕಗೊಳಿಸಿ ಧ್ಯಾನಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿ’ ಎಂದು ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದರು. ಇಂತಹ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಅನುಯಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚೇತನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸತೊಡಗಿದವು. ಸತ್ಯವೆಂಬುದು ಸ್ವಯಂಭುವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಅನ್ಯ ಅವಲಂಬನೆಯ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲದ್ದು, ಸ್ವಯಂ ತೇಜೋಮಯವಾದದ್ದು – ಎಂಬ ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರ ಸ್ಫುಟೀಕರಣವು ನೇರವಾಗಿ ಅನುಯಾಯಿಗಳ ಹೃದಯವನ್ನೇ ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು. ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳಿಗಂತೂ ಧರ್ಮ-ಅಧ್ಯಾತ್ಮಗಳ ಬಗೆಗೆ ತಾನು ಹಿಂದೆ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದುದಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವೇ ಆದ ಚಿತ್ರ ಎದುರಾಯಿತು.

    * * * * *

    ಅದಾದ ಎಂಟೊಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಆ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನೆದು ನಿಕಟವರ್ತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ (೧೯೦೪) ನಿವೇದಿತಾ ಹೀಗೆಂದಿದ್ದರು: “ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಲಂಡನ್ನಿಗೆ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಭೇಟಿ ಆಗಿರದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ತಡಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆನೇನೋ! ನಾನು ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದಕ್ಕಾಗಿಯೋ ಕಾದಿರುವೆನೆಂಬ ಭಾವನೆಯೇನೋ ನನ್ನೊಳಗೆ ಇದ್ದಿತು. ನಾನು ಎದುರುನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ನಿಧಿ ನನಗೆ ಪ್ರಾಪ್ತವಾದದ್ದು ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರಲ್ಲಿ.”

    ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿದ್ದ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಹಂತಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಗಮನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ತಾವು ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಬಲ್ಲವಳು ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಎಂದು ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ತೋರಿದ ಮೇಲೂ ಅವರು ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳನ್ನು ತಮ್ಮ ’ಶಿಷ್ಯ’ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಲು ಆತುರಪಡಲಿಲ್ಲ. ಶಿಷ್ಯತ್ವವು ಶುದ್ಧಾಂಗವಾಗಿ ಆಕೆಯಿಂದಲೇ ಚಿಮ್ಮಲಿ – ಎಂದು ಕಾದಿದ್ದರು. ಅದು ಹಾಗೆ ಚಿಮ್ಮುತ್ತದೆಂಬ ವಿಶ್ವಾಸವೂ ಅವರಿಗೆ ಇದ್ದಿತು.

    ೧೮೯೫ರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಅಮೆರಿಕಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ಈಗ ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ತನ್ನ ಅಷ್ಟು ಸಮಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ- ಮಂಥನಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಿರಿಸಿದಳು. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಅನುವಾದಗಳ ನೆರವಿನಿಂದ ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ಉಪನಿ?ತ್ತುಗಳು ಮೊದಲಾದ ವಾಙ್ಮಯದ ಆಳವಾದ ಪರಿಶೀಲನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಳು.

    * * * * *

    ಮನೆತನ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಸರ
    ನಿವೇದಿತಾರವರ ಮನೆತನವೇ ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ಮತ್ತು ಸುಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯದಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲದೆ ಅವರ ಬಾಲ್ಯದ ಕಾಲವು ಐರ್ಲೆಂಡಿನ ಸ್ವಾಯತ್ತತಾ ಸಂಘ? ಅತ್ಯಂತ ಚೇತಃಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದ ಕಾಲವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ’ಸಿನ್‌ಫೇನ್’ ಸಂಘಟನೆಯ ಗುಪ್ತಶಾಖೆಗಳು ಐರ್ಲೆಂಡಿನಾದ್ಯಂತ ಸಕ್ರಿಯಗೊಂಡಿದ್ದವು. ಅದೇ ಕಾಲಖಂಡದಲ್ಲಿ ಎಂದರೆ ೧೯ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಾವೇಶದ ಆಧುನಿಕತೆಯ ಹೆದ್ದೆರೆ ವಿಜೃಂಭಿಸಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಶಿಕ್ಷಣವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲ ಜೀವನಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನೂತನತೆಯ ಉರುಬು ಇದ್ದಿತು; ಎ?ಮಟ್ಟಿಗೆ ಎಂದರೆ ವಿಜ್ಞಾನಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಲೇ ಜೊತೆಜೊತೆಗೆ ಅದನ್ನು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆಯಾಮದೊಡನೆ ಸಂಲಗ್ನಗೊಳಿಸಬೇಕಾದುದರ ಆವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ಮನಗಂಡಿದ್ದ ಏಕೈಕ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯ ಸಮನ್ವಯಕಾರರಾಗಿ ಹೊಮ್ಮಿದ್ದವರು ವಿವೇಕಾನಂದರು  ಮಾತ್ರ. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಅಂತರ್ವಾಹಿನಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಭಾರತದ ಅನನ್ಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಯ ಬಗೆಗೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ವಿದ್ವದ್‌ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ್ದ ಪರಿಜ್ಞಾನ.

    ಈ ಜಾಗತಿಕ ಪರಿಸರದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವಳಲ್ಲದೆ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರತಿಭಾವಂತಳೂ ಸಂವೇದನಶೀಲಳೂ ಆಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳ ಓಜಃಪೂರ್ಣ ವಿಕಸನವೂ ಒಂದು ಚೋದಕ ಮೀಟುಗೋಲಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತೆಂದೇ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಮೀಟುಗೋಲು ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದುದು ವಿವೇಕಾನಂದರ ರೂಪದಲ್ಲಿ. ಅದೊಂದು ದೈವಾದಿಷ್ಟ್ಯವೆಂದೇ ಎನಿಸುವ ಗುರು-ಶಿಷ್ಯ ಸಮಾಗಮ. ದೈವವಶಾತ್ ಉದ್ಯೋಗನಿಮಿತ್ತ ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಲಂಡನ್ನಿಗೆ ಬಂದು ಸೇರಿದ್ದ ಅನಂತರದ ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲಿ ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರವಚನಗಳು ವ್ಯಾಪಕ ಪ್ರಚಾರ ಪಡೆದಿದ್ದವು. ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ನೊಬಲ್ ವಿವೇಕಾನಂದರ ಬೋಧನೆಗಳ ವೈಜ್ಞಾನಿಕತೆಯಿಂದಲೂ ಅನುಭವಗಾಢತೆಯಿಂದಲೂ ಕ್ರಮೇಣ ಪ್ರಭಾವಗೊಂಡದ್ದು, ಆಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನ ನಾಯಕತ್ವಗುಣಗಳಿದ್ದುದನ್ನು ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಗುರುತಿಸಿದುದು, ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಸಾಮಾನ್ಯ ಗುರು-ಶಿ? ಬಾಂಧವ್ಯ ಏರ್ಪಟ್ಟದ್ದು – ಇವೆಲ್ಲ ಇತಿಹಾಸ.

    ಜಿಜ್ಞಾಸು ಪ್ರವೃತ್ತಿ
    ಮುಖ್ಯಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ನಾವೀನ್ಯದ ಕಾರಣದಿಂದಲೋ ಅವಿಚಾರೋತ್ಸಾಹದಿಂದಲೋ ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರ ಬಳಿಸಾರಿದವಳಲ್ಲ. ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರೂ ಒಬ್ಬ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಭಕ್ತೆ ಸಿಕ್ಕಿದಳೆಂದು ಏಕಾಏಕಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದವರಲ್ಲ. ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಮೇಲೇಯೇ ಪರಸ್ಪರ ವಿಶ್ವಾಸವೂ ಅಂಗೀಕಾರವೂ ಏರ್ಪಟ್ಟದ್ದು. ಮೊದಮೊದಲಿಗೆ ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರ ಬೋಧೆಗಳು ಸರಳವೆನಿಸಿದರೂ, ಚಿಂತಿಸುತ್ತಹೋದಂತೆ ಅವುಗಳ ಗಹನತೆ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳಿಗೆ ಮನವರಿಕೆಯಾಯಿತು. ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರ ಮೆಚ್ಚಿಕೆಗೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಪಾತ್ರವಾದದ್ದು ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳ ಜಿಜ್ಞಾಸು ಪ್ರವೃತ್ತಿಯೇ.

    `ತಾವು ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದು ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿಗೇನೋ ಹಿಡಿಸಿದೆ, ಆದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಆಂತರಂಗಿಕ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆಯೆಂದು ನಾನು ಹೇಳುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ’ ಎಂದು ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದು ವಿವೇಕಾನಂದರಿಗೆ ಹ?ವನ್ನೇ ತರುತ್ತಿತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಭಾವೀ ಶಿ?ರಿಂದ ಅಪೇಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಇಂತಹ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನೇ. ಯಾರೇ ಹೇಳಿದುದನ್ನೂ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಯೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಿರಿ – ಎಂದೇ ಅವರು ಪದೇಪದೇ ಒತ್ತಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದುದು. ಅವರಾದರೋ ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳಾದ ಶ್ರೀರಾಮಕೃ?ರನ್ನು ಹೀಗೆ ಪರೀಕ್ಷಣೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದ್ದವರೇ.

    ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳಿಗೆ ತಾನು ಉತ್ಕಟವಾಗಿ ಅರಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕರು ವಿವೇಕಾನಂದರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಗೋಚರಿಸಲು ತಡವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮರುವ? (೧೮೯೬) ಲಂಡನ್ನಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಪ್ರವಚನಗಳಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಭಾಗವಹಿಸುವ ವೇಳೆಗೆ ಈ ತರುಣಿಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವುದು ಒಂದು ಅಗ್ನಿಪುಂಜವೇ ಎಂಬುದು ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಖಾತರಿಯಾಗಿತ್ತು.

    ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯ ಬಗೆಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಏಳ್ಗೆ, ಶಿಕ್ಷಣಪದ್ಧತಿಯ ಉನ್ನತೀಕರಣ ಮೊದಲಾದ ವಿ?ಯಗಳ ಬಗೆಗೂ ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರ ಪ್ರವಚನಗಳು ನಡೆದಿದ್ದವು. ಅವರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಘನೀಕೃತವಾಗಿದ್ದ ಭಾವತೀವ್ರತೆಯೂ, ಜಗತ್ತಿನ ಶ್ರೇಯದ ಸಾಧನೆಯ ಬಗೆಗೆ ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ಆವೇಶವೂ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳನ್ನು ಅಯಸ್ಕಾಂತದಂತೆ ಸೆಳೆದವು.

    * * * * *

    ನಿವೇದನೆ
    ತಮ್ಮ ಉದಾತ್ತ ಜೀವನಲಕ್ಷ್ಯದ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನಿಂದಾದ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬಯಸುವೆ – ಎಂದು ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರಿಗೆ ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಮಾತುಕೊಟ್ಟಿದ್ದುದು ಮೊದಲಿಗೆ ಆವೇಶಪ್ರೇರಿತವಾಗಿದ್ದಿರಲೂಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದೇ ನನ್ನ ಜೀವನಪಥ ಆಗಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹರಳುಗಟ್ಟಿತು.

    ೧೮೯೭ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿಜೀ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮರಳಿದಾಗ ಅವರಿಗೆ ಲಭಿಸಿದ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಸ್ವಾಗತವೂ ಅದು ನೂತನ ಅಧ್ಯಾತ್ಮಕ್ರಾಂತಿಗೆ ನಾಂದಿಯಾದದ್ದೂ ಈಗ ಇತಿಹಾಸ.

    ತಾನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಲಸೆಬರುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿದರಾದರೂ ವ್ಯವಹಾರಪ್ರಜ್ಞೆ ಇದ್ದ ಸ್ವಾಮಿಜೀಯವರು ಆಕೆಗೆ ಇನ್ನ? ಅಂತರ್ಮಥನಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಾಗಲೆಂಬ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದೇ ಆಕೆ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಮಾನವಸೇವೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಇದೆಯೆಂದು ಆಕೆಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದರು. ಆದರೆ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳ ಮನೋನಿಶ್ಚಯವೇ ಗೆದ್ದಿತು. ಇನ್ನಷ್ಟು ಪತ್ರವ್ಯವಹಾರ ನಡೆದ ಮೇಲೆ ಹಡಗಿನಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗರೆಟ್ ಭಾರತವನ್ನು ತಲಪಿದುದು ೧೮೯೮ರ ಜನವರಿ ೨೮ರಂದು.

    (ಸಶೇಷ)

    ಗುರುಸನ್ನಿಧಿಯ ಬಳಿಸಾರಿದ `ನಿವೇದಿತೆ’

  • ಆರಂಭದ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ನೀಡಿಕೆ ಐಚ್ಛಿಕ ಎಂಬ ಘೋಷಣೆ ಇದ್ದರೂ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಸೇವೆಗಳ ಲಭ್ಯತೆಗೆ ಅದನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವ  ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ೨೦೧೧ರಿಂದಲೇ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಆಗಿನ ಯು.ಪಿಎ. ಸರ್ಕಾರದ ಪೂರ್ಣ ಮದ್ದತು ಇದ್ದಿತು.

    ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಪ್ರಜೆಯ ಖಾಸಗಿತನವೆಂಬುದು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳ ಪರಿಧಿಗೆ ಒಳಪಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಕಳೆದ (೨೦೧೭) ಆಗಸ್ಟ್ ೨೪ರ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪು ದೂರಗಾಮಿ ಪರಿಣಾಮದ್ದಾಗಿದೆ. ಖಾಸಗಿತನವೆಂಬುದು ಪ್ರಜೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿಘನತೆಯ ಮತ್ತು ನಿಸರ್ಗಸಿದ್ಧ ಆಯ್ಕೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಅಂಶವೇ ಆಗಿದೆಯೆಂಬುದು ತೀರ್ಪಿನ ಹೃದ್ಭಾಗ. ಖಾಸಗಿತನವು ಸಂವಿಧಾನದ ೨೧ನೇ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಂಥಸ್ಥಗೊಂಡಿರುವ ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹಾಗೂ ಸಂವಿಧಾನದ ಮೂರನೇ ಖಂಡದಲ್ಲಿ (Part-III) ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿರುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಮುಖ್ಯನ್ಯಾಯಾಧೀಶ ಜೆ.ಎಸ್. ಖೇಹರ್ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯ ೯ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಪೀಠವು ಅಭಿಮತ ನೀಡಿರುವುದು ದೇಶದ ಜನತೆಯ ಕೃತಜ್ಞತೆಗೆ ಅರ್ಹವಾಗಿದೆ. ಖಾಸಗಿತನವೆಂಬುದು ಕೇವಲ
    ಸಂವಿಧಾನದ ಒಂದು ನಿರ್ಮಿತಿಯಲ್ಲವೆಂದೂ, ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಸಿದ್ಧ ಬದುಕುವ ಹಕ್ಕಿನ ಮತ್ತು ವ್ಯಕ್ತಿಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಅಂಶವಾಗಿದೆ ಎಂದೂ, ಆ ನೈಸರ್ಗಿಕ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸಂವಿಧಾನವು ಅನುಮೋದನಪೂರ್ವಕ ಉಚ್ಚರಿಸಿದೆಯ? ಎಂದೂ ತೀರ್ಪು ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಿಸಿದೆ. “ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಜೆಗೆ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಇರಲೇಬೇಕಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸಲಾಗದ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕನ್ನು ಸಂವಿಧಾನವು ಅನುಮೋದಿಸಿದೆಯ?” ಎಂಬ ತೀರ್ಪಿನ ಮಾತುಗಳು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿವೆ. ಆದರೆ ಇತರ ಮೂಲಭೂತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಗಳಂತೆಯೇ ಖಾಸಗಿತನದ ಹಕ್ಕು ಕೂಡಾ ಅನಿರ್ಬದ್ಧವಲ್ಲ ಎಂಬ ಟಿಪ್ಪಣಿಯೂ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಯಾವುದೇ ’ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು’ ಅನಿರ್ಬದ್ಧವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಆಧುನಿಕ ನ್ಯಾಯವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಆಧಾರಸಂಹಿತೆಯ ಸ್ವೀಕೃತ ತತ್ತ್ವವೇ ಆಗಿದೆ.

    ಮಹತ್ತ್ವದ ತೀರ್ಪು
    ಇದೀಗ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿರುವ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಗರ್ಭಪಾತ; ದಯಾಮರಣ; ಆಹಾರದ ಆಯ್ಕೆ (ಗೋಮಾಂಸ ಭಕ್ಷಣ ಇತ್ಯಾದಿ); ಸಲಿಂಗ ಕಾಮ; ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇವೆಗಳಿಗಾಗಿಯೂ ಅಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು ಕೋರುವುದು; ಗೂಗಲ್, ಫೇಸ್‌ಬುಕ್, ಊಬರ್ ಮೊದಲಾದ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಂದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಾಹಿತಿಯ ಬಳಕೆ; ಆಪ್ ಕೂಡ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಖಾಸಗಿ ಮಾಹಿತಿ ಕೋರುತ್ತಿರುವುದು; ದೂರವಾಣಿಯ ಕದ್ದಾಲಿಕೆ; – ಮೊದಲಾದ ನಾಲ್ಕಾರು ವ್ಯವಹಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಿನ ತೀರ್ಪು ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಲಿದೆ ಎಂದು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು. ಎಲ್ಲ ದೃಷ್ಟಿಗಳಿಂದಲೂ ಈಗಿನ ತೀರ್ಪು ತುಂಬಾ ಮಹತ್ತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ.

    ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಆಗಸ್ಟ್ ೨೪ರ ತೀರ್ಪು ಸಂವಿಧಾನದ ಮೂಲ-ಆಧಾರ ಸಂರಚನೆಯನ್ನು ಕುರಿತ ಕೇಶವಾನಂದಭಾರತಿ ಮೊಕದ್ದಮೆಯ ತೀರ್ಪಿನಷ್ಟು ಮಹತ್ತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹಲವರು ಪರಾಮರ್ಶಕರು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ (’ಡೆಕ್ಕನ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್’ ಸಂಪಾದಕೀಯ, ೨೬-೮-೨೦೧೭).

    ಹಾಲಿ ತೀರ್ಪಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಹಲವು ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳ ತೀರ್ಪುಗಳೂ ಸರ್ಕಾರೀ ಆದೇಶಗಳೂ ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮರುವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಪಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ.

    ಆರಂಭದಿಂದಲೂ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಆಕ್ಷೇಪಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿದ್ದುದನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬಹುದು. ಅಧಿಕೃತ ಪೌರತ್ವದ ಗುರುತಿನ ಲಾಂಛನವಾಗಿ ಆಧಾರ್ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ, ಹಲವು ಸರ್ಕಾರೀ ಯೋಜನೆಗಳ ಕಾರ್ಯಾನ್ವಯದಲ್ಲಿ ಆಧಾರ್ ಪ್ರಯೋಜನಕರವಾಗಿದೆ – ಮೊದಲಾದ ವಾದಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ನೆಲೆಯವೇನಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಯಾವುದೋ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಮೂಲದಲ್ಲಿಯೇ ದೋಷಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದರೆ ಅದರಿಂದ ಯಾರಿಗೋ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಿದೆಯೆಂಬ ಸಂಗತಿಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲಾಗದು. ಈ ಭೂಮಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೂ ಕೂಲಂಕಷ ಪರೀಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತದೆ. ೨೦೧೨ರ? ಹಿಂದಿನಿಂದಲೇ ಆಧಾರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕತೆಯನ್ನು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಗಿದೆ.

    ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಈ ತೀರ್ಪಿಗೆ ನಿಮಿತ್ತವಾದವು ಇದೀಗ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿಯೆನಿಸಿರುವ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ವ್ಯವಹಾರಗಳಿಗೆ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುತ್ತ ಸಾಗಿರುವ ಸರ್ಕಾರೀ ಧೋರಣೆಯ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕತೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ದಾಖಲೆಯಾಗಿದ್ದ ೨೦ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಮೊಕದ್ದಮೆಗಳು.

    ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಪ್ರಾಂಗಣದಲ್ಲಿ
    ಉದ್ದಿಷ್ಟ ಆಧಾರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಪ್ರಜೆಯ ಖಾಸಗಿತನ ಮೊದಲಾದ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗುತ್ತದೆಂದು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮೊತ್ತಮೊದಲಿಗೆ ೨೦೧೨ರಲ್ಲಿಯೆ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದವರು ಕರ್ನಾಟಕದ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ನಿವೃತ್ತ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾದ ಕೆ.ಎಸ್. ಪುಟ್ಟಸ್ವಾಮಿ ಅವರು. ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಕೆ.ಎಸ್. ಪುಟ್ಟಸ್ವಾಮಿ ಅವರು (ಜನನ: ೮-೨-೧೯೨೬) ಈಗ ೯೧ ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ವೃದ್ಧರು; ೧೯೭೦ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಉಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರಾಗಿದ್ದವರು; ಕೇಂದ್ರ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನ್ಯಾಯಾಧಿಕರಣದ ಮೊದಲ ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿದ್ದವರು (೧೯೮೬). ಅವರು ದಶಕಗಳುದ್ದಕ್ಕೂ ಸಮಾಜಹಿತ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರು; ’ಇಂಡಿಯನ್ ಲಿಬರಲ್ ಗ್ರೂಪ್’ ಸಂಘಟನೆಯ ಬೆಂಗಳೂರು ಘಟಕದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು.

    ನ್ಯಾ|| ಕೆ.ಎಸ್. ಪುಟ್ಟಸ್ವಾಮಿಯವರೊಡನೆ ಸಹ- ಮನವಿದಾರರಾಗಿದ್ದವರು ಮ್ಯಾಕ್ಸೇಸೇ ಪ್ರಶಸ್ತಿಪುರಸ್ಕೃತ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾದ ಬೆಜವಾಡ ವಿಲ್ಸನ್. ಹಿಂದಿನ ಒಂದೆರಡು ಪ್ರಸಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಂದರ್ಭವಶದಿಂದ ಅಸಮರ್ಪಕ ತೀರ್ಪು ಹೊರಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ (ಉದಾ: ತುರ್ತುಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಕಾಲದ ADM Jabalpur vs Shivakant Shuklaಮೊಕದ್ದಮೆ) ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೇರ್ಪಡಿಸಲು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶ ಒದಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಅವಕಾಶವನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನವಿಯ ಮೂಲಕ ಈಗ ಒದಗಿಸಿದವರು ನ್ಯಾ|| ಕೆ.ಸ್. ಪುಟ್ಟಸ್ವಾಮಿ.

    ನ್ಯಾ|| ಪುಟ್ಟಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಮಂಡಿಸಿದ ಆಧಾರಪೂರ್ಣ ವಾದವನ್ನು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಆಗಸ್ಟ್ ೨೪ರ ತೀರ್ಪು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಂತಾಗಿದೆ.

    ಆಧಾರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಶಿಷ್ಟ ಪರಿಮಿತಿಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿ ಅತಿವ್ಯಾಪ್ತಿಯದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅರಂಭದಿಂದ ಸಮಾಜವನ್ನೂ ಸರ್ಕಾರವನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತ ಬಂದ ಹಿರಿಯರಾದ ನ್ಯಾ|| ಪುಟ್ಟಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ವಂದನೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

    ಯು.ಪಿ.ಎ. ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮಂಡಿತವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ National
    Identification Authority of India Bill 2010 ಮಸೂದೆಯನ್ನು ಸಂಸದಂಗೀಕಾರವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಕಾರ್ಯಾನ್ವಯಗೊಳಿಸಲು ಆಧಾರ್ ಆದೇಶ ಹೊರಟಿದೆಯೆಂದೂ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಸಂವಿಧಾನದ ೨೧ನೇ ವಿಧಿಯನ್ವಯ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳ ಮತ್ತು ವಿಶೇ?ವಾಗಿ ಖಾಸಗಿತನದ ಹಕ್ಕಿನ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದೂ ಮನವಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾ|| ಪುಟ್ಟಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ವಾದಿಸಿದ್ದರು; ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಉದ್ದಿಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಶಿಥಿಲತೆಯಿಂದಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಣೆಯೇ ಇಲ್ಲದೆ ಅಕ್ರಮ ವಲಸಿಗರು ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆಯೆಂದೂ ನ್ಯಾ|| ಪುಟ್ಟಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಶಂಕೆಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು; ಆ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಧಾರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ದಾರಿಮಾಡಲು ಹಿಂದಿನ ಯು.ಪಿ.ಎ. ಸರ್ಕಾರವು ೨೦೦೯ ಜನವರಿ ೨೮ ರಂದು ಹೊರಡಿಸಿದ್ದ ಆದೇಶದ ಸಿಂಧುತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ್ದರು.

    ’ಐಚ್ಛಿಕತೆ’ಯ ಹೊಸಲಿನಿಂದಾಚೆಗೆ
    ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರವು ಆಧಾರ್ ನೋಂದಣಿಯು ಐಚ್ಛಿಕಮಾತ್ರವೆಂದೂ ವಿವಾಹ ದಾಖಲಾತಿ, ಸಂಬಳಸಾರಿಗೆ ವಿತರಣೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಬೇರೆಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆಬೇರೆ ನಿಯಮಗಳು ಅನುಸರಣೆಯಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಆಧಾರ್ ಸುವ್ಯವಸ್ಥಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಸರ್ಕಾರವು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದೆಯೆಂದೂ ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿತ್ತು.

    ೨೦೧೩ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೩ರಂದು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು “ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂದು ಸರ್ಕಾರದ ಯಾವುದೇ ಅಂಗವು ಸುತ್ತೋಲೆ ಕಳಿಸಿದರೂ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಯಾವೊಬ್ಬ ಪ್ರಜೆಗೂ ತೊಂದರೆಯಾಗಬಾರದು” ಎಂದೂ ಅಕ್ರಮವಲಸಿಗರಿಗೆ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ನೀಡಿಕೆಯನ್ನು ಸರ್ವಥಾ ಪ್ರತಿಬಂಧಿಸಬೇಕೆಂದೂ ತೀರ್ಪನ್ನು ಘೋಷಿಸಿತ್ತು.
    ಅದಾದ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ತರುವಾಯ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರವು ಎಲ್.ಪಿ.ಜಿ. (ಅಡಿಗೆ ಅನಿಲ) ಸಬ್ಸಿಡಿ ವಿತರಣೆಗೆ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ನೋಂದಣಿ ಅನುಕೂಲಕರ ಎಂದು ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದಾಗಲೂ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತನ್ನ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೩ರ ಆದೇಶವನ್ನು ಸ್ಥಿರೀಕರಿಸಿತು; ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿತು.

    ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗದಂತೆ ಆಧಾರ್‌ಗಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಗೊಂಡ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂಬ ಸರ್ಕಾರದ ಹೇಳಿಕೆ ಬುಡವಿಲ್ಲದ್ದು. ಖಾದಿ ಆಯೋಗ, ಕೇರಳದ ಪಿಂಚಣಿ ವಿಭಾಗ, ಝಾರ್ಖಂಡದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಭದ್ರತಾ ನಿರ್ದೇಶನಾಲಯ, ತೆಲಂಗಾಣದ ಹಿಂದುಳಿದ ವರ್ಗಗಳ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಇಲಾಖೆ, ಬಿಹಾರದ ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಕಲ್ಯಾಣ ಇಲಾಖೆ – ಮೊದಲಾದ ಅನೇಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಆಧಾರ್-ಸಂಬಂಧಿತ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಅನಧಿಕೃತವಾಗಿ ಅನ್ಯರ ಕೈಸೇರಿರುವುದು ಸ್ಥಿರಪಟ್ಟಿದೆ.

    ಅಲ್ಲಿಂದೀಚೆಗೆ ಹಲವಾರು ಸರ್ಕಾರೀ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಗೆ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರವು ನಿಗದಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ನಿವೃತ್ತ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿ ಮ್ಯಾಥ್ಯೂ ಥಾಮಸ್ ಎಂಬವರು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

    ಆಧಾರ್ ಮತ್ತು ಜನಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳು
    ಏತನ್ಮಧ್ಯೆ ಎನ್.ಡಿ.ಎ. ಸರ್ಕಾರ ಅಧಿಷ್ಠಿತವಾಗಿದ್ದು ವಿವಿಧ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಿಗೆ ಆಧಾರ್ ಕಡ್ಡಾಯವಲ್ಲವೆಂದು ಸಮಾಧಾನ ನೀಡಿತ್ತು. ಯಾವುದೇ ಸವಲತ್ತಿನ ನೀಡಿಕೆU ಸರ್ಕಾರವು ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡಿನ ಲಭ್ಯತೆಯನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಕಾನೂನುಬಾಹಿರವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ೨೦೧೫ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ನೀಡಿತ್ತು.

    ೨೦೧೫ರ ಜುಲೈ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರವು ಆಧಾರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಜನಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳ ಕಾರ್ಯಾನ್ವಯಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆಂದು ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡಿತ್ತು. ಆ ನಿಲವಿಗೆ ಪೋಷಕವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರವು ಖಾಸಗಿತನದ ಹಕ್ಕು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳ ಪ್ರಾಕಾರಕ್ಕೆ ಒಳಪಡದೆಂಬ ೧೯೫೪ರ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪನ್ನೂ ೧೯೬೩ರ ಅದೇ ಆಶಯದ ಇನ್ನೊಂದು ತೀರ್ಪನ್ನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿತ್ತು.

    ೨೦೧೫ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಆಧಾರ್ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ, ರಿಸರ್ವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್, ಸೆಬಿ ಮೊದಲಾದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದಾಗ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿ ಜನಧನ ಯೋಜನೆ, ಉದ್ಯೋಗ ಭರವಸೆ ಯೋಜನೆ, ಪಿಂಚಣಿ ವಿತರಣೆ, ಪ್ರಾವಿಡೆಂಟ್ ಫಂಡ್ ಮೊದಲಾದ ಯೋಜನೆಗಳ ಅನ್ವಯಕ್ಕೆ ಆಧಾರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಅನುಮೋದನೆ ದೊರೆತಲ್ಲಿ ಬಳಸಬಹುದು ಎಂದು ಕರಾರುಬದ್ಧ ಆದೇಶ ನೀಡಿದರೂ ೨೦೧೩ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೨೩ರ ನಿರ್ದೇಶವನ್ನು ಸರ್ಕಾರವು ಪಾಲಿಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವೆಂದು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿತು.

    ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರೀ ನಡಾವಳಿಯ ಸಿಂಧುತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಜಾಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಅನುಲ್ಲಂಘ್ಯತೆಯ ಒರೆಗಲ್ಲಿಗೆ ಹಚ್ಚಿ ಮಾತ್ರ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದು – ಎಂದು ೯ ಮಂದಿಯ ಪೀಠ ಸದಸ್ಯರಲ್ಲೊಬ್ಬರಾದ ನ್ಯಾ| ಡಿ.ವೈ. ಚಂದ್ರಚೂಡ್ ಸ್ಫುಟೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

    ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ನಿರ್ದೇಶನದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಧಾರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಶಾಸನಬದ್ಧಗೊಳಿಸುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ’ಆಧಾರ್ ಆಕ್ಟ್ ೨೦೧೬’ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ವರ್ಷದ (೨೦೧೭) ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಕಾಯ್ದೆ ತಿದ್ದುಪಡಿಯಲ್ಲಿ ತೆರಿಗೆದಾರರ ’ಪ್ಯಾನ್’ ಕಾರ್ಡನ್ನು ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡಿಗೆ ಸಂಲಗ್ನಗೊಳಿಸತಕ್ಕದ್ದೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಮೊಕದ್ದಮೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಆದಾಯ ತೆರಿಗೆ ಕಾಯ್ದೆ ತಿದ್ದುಪಡಿಯು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತೀರ್ಪಿತ್ತಿತು. ಅನಂತರದಲ್ಲಿ ಮಾಕ್ಸೇಸೇ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಾತ್ರ ಶಾಂತಿಸಿಂಹ ಅವರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ನಾಲ್ಕಾರು ಮಂದಿ ಗಣ್ಯರು ಆಧಾರ್‌ಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ (ಕಲ್ಯಾಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಅನ್ವಯಕ್ಕೆ ಆಧಾರ್ ಕಡ್ಡಾಯವೆಂಬ) ೧೭ ಸರ್ಕಾರೀ ಆದೇಶಗಳ ಸಿಂಧುತ್ವವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಹಲವಾರು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಮನವಿಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

    ಈ ಹಿಂದೆ ಐದು ಮಂದಿ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ನ್ಯಾಯಪೀಠದ ಮುಂದೆ ಆಧಾರ್ ಆಕ್ಟಿನ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕತೆ ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ವಿಷಯವು ಖಾಸಗಿತನವು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು ಆಗಿದೆಯೆ ಎಂಬ ಸಂಕೀರ್ಣ ಅಂಶವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದುದರಿಂದ ವಿಚಾರಣೆ ಮುಂದುವರಿಯಲು ಅವಕಾಶವಾಗದೆ ಅನಂತರ ಒಂಬತ್ತು ಮಂದಿ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ನ್ಯಾಯಪೀಠವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

    ಈ ಹಲವಾರು ಮೊಕದ್ದಮೆಗಳನ್ನು ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿದುದರ ಫಲವಾಗಿಯೆ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ೨೦೧೭ ಆಗಸ್ಟ್ ೨೪ರ ತೀರ್ಪು ಹೊರಬಂದಿರುವುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರದ ಕಡೆಯಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬಂದೀತೆಂದು ಕಾದು ನೋಡಬೇಕಾಗಿದೆ.

    ೯ ಮಂದಿ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶರ ಪೀಠದ ಪರವಾಗಿ ತೀರ್ಪನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದ ನ್ಯಾ|| ಡಿ.ವೈ. ಚಂದ್ರಚೂಡ್ ಅವರು ನೀಡಿರುವ ಈ ವ್ಯಾಖ್ಯೆಯು ಪಥದರ್ಶಕವಾಗಿದೆ:
    “ಸಂವಿಧಾನ ರಚಯಿತರು ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದ ಹಕ್ಕುಗಳ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಈ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಸಂಕುಚಿತಗೊಳಿಸಲಾಗದು. ಸಂವಿಧಾನವು ಒಂದು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗ್ರಂಥಸ್ಥಗೊಂಡಿತು. ಅದರ ರಚಯಿತರ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿಯೂ ಬೇರೆಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಅಸಂಖ್ಯ ಜನರ ವ್ಯಕ್ತಿಘನತೆಯ ಮೇಲೆ ನಡೆದಿದ್ದ ಆಘಾತಗಳ ಪರಿಜ್ಞಾನದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಇದ್ದಿತು. ಈಚಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಎದುರಾಗಿರುವ ಜಟಿಲತೆಗಳು ಆಗ ಅವರ ನೋಟದ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸಂಭವ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿತನದ ಹಕ್ಕಿನ ಪರಿಧಿಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಂಗವು ಪರಿ?ರಿಸುತ್ತ ಹೋಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಆಧಾರವಾಗಬೇಕಾದವು (೧) ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಕಾನೂನು; (೨) ವಸ್ತುನಿ?ವೂ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಲ್ಲದುದೂ ಆದ ಸರ್ಕಾರದ ಆಶಯ; ಮತ್ತು (೩) ಸರ್ಕಾರದ ಗುರಿಯ ಸಾಧನೆಯು ಶಿ? ಪರಿಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರದೆ ಪ್ರಮಾಣಬದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕಾದುದು; – ಇವು.”

    ಇದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆಧಾರ್ ಕುರಿತು ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಹಿನ್ನೆಲೆ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬಹುದು.

    * * * * *

    ’ಮಾನವ ಹಕ್ಕು’
    ಪ್ರಜೆಗಳ ಖಾಸಗಿ ಮಾಹಿತಿಗಳ ದುರುಪಯೋಗವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಯಮಾವಳಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಈಗಾಗಲೆ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಬಿ.ಎನ್. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಅವರ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯ ಹತ್ತು ಮಂದಿ ಸದಸ್ಯರ ಸಮಿತಿಯು ಕಾರ್ಯರತವಾಗಿದ್ದು ಈ ವ?ದ (೨೦೧೭) ಅಂತ್ಯದೊಳಗೆ ತನ್ನ ವರದಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇದೆ.

    ಖಾಸಗಿತನದ ಸುರಕ್ಷಿತತೆಯು ಒಂದು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕು – ಎಂದು ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ಮಾನವ ಹಕ್ಕು ಘೋಷಣೆ (United Nations Declaration of Human Rights) ಅಸಂದಿಗ್ಧವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದೆ:
    “No one shall be subjected to arbitrary interference with his privacy, family, home or correspondence, nor to attacks upon his honour and reputation. Everyone has the right to the protection of the law against such interference
    or attacks.”

    ಆ ಘೋಷಣೆಗೆ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವೂ ಅನುಮೋದನೆ ನೀಡಿ ಸಹಿ ಮಾಡಿದೆ.

    ಸಂಖ್ಯಾಂಕನ
    ಎಲ್ಲ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೂ ಒಂದು ಅನನ್ಯ ರೀತಿಯ (ಎಂದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ) ಗುರುತಿನ ಸಂಖ್ಯೆ ಇರುವುದು ಅಪೇಕ್ಷಣೀಯವೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆಯು ಮೊದಲು ಉದಿಸಿದುದು ೧೯೯೦ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ, ಭಯೋತ್ಪಾದನ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ. ಆ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಜಪೇಯಿ ಸರ್ಕಾರವು ೨೦೦೩ರಲ್ಲಿ Multipurpose National Identity Card (MNIC)  ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿತು. ಆ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಜೆಯ ಹೆಸರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಂಖ್ಯಾಂಕನವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸುವ ಯೋಜನೆಯಷ್ಟೇ ಇದ್ದಿತು. ಆದರೆ ಮರುವರ್ಷ (೨೦೦೪-೦೫) ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಕೇಳದೆಯೇ MNIC ಸಂಖ್ಯೆಯೊಡನೆ ಬಯೋಮೆಟ್ರಿಕ್ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನೂ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗೊಂದಲ ಏರ್ಪಟ್ಟಿತು; ಯಾರು ಅಧಿಕೃತ ನಾಗರಿಕರೆಂಬ ನಿರ್ಣಯವೇ ಗೋಜಲಾಯಿತು. ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಮಗ್ರ ಪರಿಹಾರದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ೨೦೦೮ರಲ್ಲಿ Unique Identification Authority of
    India ಪ್ರಾಧಿಕಾರವನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರಿಂದ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಂಖ್ಯಾಂಕನವೊಂದನ್ನು ಯೋಜನಾ ಆಯೋಗ ಸೂಚಿಸಿತು. National Population Register ದಾಖಲಾತಿಗಳನ್ನು ಆಧಾರ್ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಯೋಜನೆಗೆ ಹೊಂದಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಸಂಪರ್ಕ ಕೊಂಡಿಯಿಂದಾಗಿಯೇ ಆಧಾರ್ ವಿ?ಯದಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿತನದ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಭದ್ರತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ಬಂದಿರುವುದು. ಐನಾತಿ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ – ಯಾವುದೋ ವಿಶಿ? ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಮಾಹಿತಿಯು ಅನಂತರದಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಬೀಸಾಗಿ ಅನ್ಯ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು.

    ಸುರಕ್ಷಿತತೆ ಸಾಧ್ಯವೆ?
    ಈಗಿನ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಸಂಗ್ರಹಗೊಂಡ ಮಾಹಿತಿಯು ಇತರರಿಂದ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಹ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಕೆಗೊಳ್ಳುವುದು ತೀರಾ ಸುಲಭಸಾಧ್ಯ. ಇದನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲಾಗಲಿ ಅಕ್ರಮ ವಲಸಿಗರಿಗೆ ಕಾರ್ಡ್ ನೀಡಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಂಧಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಲಿ ಸರ್ಕಾರವು ಸಮರ್ಪಕ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿರುವಂತೆ ತೋರುತ್ತಿಲ್ಲ.

    ಆರಂಭದ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ನೀಡಿಕೆ ಐಚ್ಛಿಕ ಎಂಬ ಘೋ?ಣೆ ಇದ್ದರೂ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಸೇವೆಗಳ ಲಭ್ಯತೆಗೆ ಅದನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ೨೦೧೧ರಿಂದಲೇ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಆಗಿನ ಯು.ಪಿಎ. ಸರ್ಕಾರದ ಪೂರ್ಣ ಮದ್ದತು ಇದ್ದಿತು. ಎ?ಮಟ್ಟಿಗೆ ಎಂದರೆ ಆಧಾರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ತಾವು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಂಧಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದೇ ಭಾಜಪಾ ವರಿ?ರ ಚುನಾವಣಾ ಪ್ರಚಾರ ನಡೆದಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅನಂತರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತಿರುವುಮುರುವಾಯಿತು.
    ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಗಳನ್ನೂ ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್‌ಗಳನ್ನೂ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡಿನೊಡನೆ ಸಂಬದ್ಧಗೊಳಿಸುವುದು ಅವಶ್ಯವೆಂದು ಈಗಾಗಲೆ ಅಸಂಖ್ಯ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಿಂದಲೂ ಏರ್‌ಟೆಲ್ ಇತ್ಯಾದಿ ಜಾಲಗಳಿಂದಲೂ ಸೂಚನೆಗಳು ಬಂದಿವೆ.

    ಇದು ಎಷ್ಟಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಮರ್ಥನೀಯ? ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನಾಗರಿಕತ್ವಕ್ಕೆ ಪುರಾವೆ ಕೇಳುವುದಷ್ಟೇ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಲೈಸೆನ್ಸ್, ರೇಷನ್ ಕಾರ್ಡ್, ಮತದಾರ ಗುರುತಿನ ಚೀಟಿ, ಪಾಸ್‌ಪೋರ್ಟ್, ಟೆಲಿಫೋನ್ ಬಿಲ್, ವಿದ್ಯುತ್ತಿನ ಬಿಲ್ ಮೊದಲಾದ ನಾಲ್ಕಾರು ಸಾಧನಗಳು ಹಿಂದಿನಿಂದ ಇರಲಿಲ್ಲವೆ? ಅವೆಲ್ಲದರ ಜೊತೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಗುರುತು ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಭಾರವಾಗಿ ಹೇರುವ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಇದ್ದಿತೆ?

    ದಿಕ್ಸೂಚಕ ತೀರ್ಪು
    ನಿಸರ್ಗಲಬ್ಧವಾದ ಖಾಸಗಿತನದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಆಧಾರ್ ಅತಿವ್ಯಾಪಕತೆಯು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಕಾನೂನಿನ ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ವ್ಯಕ್ತಿಗೌರವಕ್ಕೆ ಅವಮಾನಕಾರಿಯೂ ಆಗಿದೆ.
    ಖಾಸಗಿತನವೆಂಬುದು ಪ್ರಜಾಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಒಂದು ಅಂಶ ಮಾತ್ರವೆಂಬ ಮತ್ತು ಅಸ್ಫುಟತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಅದನ್ನು ಮೂಲಭೂತಹಕ್ಕು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗದೆಂಬ ಅಟಾರ್ನಿ-ಜನರಲ್ ಕೆ.ಕೆ. ವೇಣುಗೋಪಾಲ್ ಅವರ ವಾದವನ್ನು ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದೆ.

    Kharak Singh vs State of Uttar Pradesh ಮೊಕದ್ದಮೆಯ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯಭೇದ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದ ನ್ಯಾ|| ಸುಬ್ಬರಾವ್ ಅವರ “ಸಂವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕುರಿತು ಕಂಠೋಕ್ತ ಸೂಚನೆ ಇರದಿದ್ದರೂ ಖಾಸಗಿತನವು ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕೆಂಬುದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಥವೇ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂಬ ನಿಲವನ್ನು ಈಗಿನ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪು ಪುಷ್ಟೀಕರಿಸಿದಂತೆ ಆಗಿದೆ.

    ಖಾಸಗಿತನದ ಹಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಹೊರಟರೂ ಅವು ಸಂವಿಧಾನದ ೨೧ನೇ ವಿಧಿಯ ಪ್ರಾಕಾರದೊಳಗೇ ನಡೆಯಬೇಕಾದುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ.
    ೫೪೭ ಪುಟದಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿರುವ ಈಗಿನ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪು ಭಗವದ್ಗೀತೆ, ಅಮೆರಿಕ ಸಂವಿಧಾನ ಮೊದಲಾದ ಆಕರಗಳನ್ನೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಅಸಂದಿಗ್ಧ ತೀರ್ಪು ದೂರಗಾಮಿ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಬೀರುವಂತಹದಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರದ ಆಡಳಿತಾಂಗವು ಹೇಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕಾದು ನೋಡಬೇಕಾಗಿದೆ.

    ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಹಿಂದಿನ ಮತ್ತು ಇತ್ತೀಚಿನ ತೀರ್ಪಿನ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಆಧಾರ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಂಧಿಸುವ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಬೀಳದು – ಎಂದು ಕೇಂದ್ರಸರ್ಕಾರವೇನೋ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದೆ.

    ಸಂಸದೀಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಸಮಾಜ, ಸರ್ಕಾರ – ಈ ಮೂಲಭೂತ ಘಟಕಗಳ ನಡುವೆ ಇರಬೇಕಾದ ವಿಹಿತ ಸಂಬಂಧಗಳು ಯಾವ ರೀತಿಯವಾಗಿರಬೇಕು, ಅವುಗಳ ಪರಿಧಿಗಳು ಏನಿರಬೇಕು – ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಮೌಲಿಕ ವಿಷಯದ ಬಗೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚಿಂತನೆಗೆ ಈಚಿನ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ತೀರ್ಪು ದಾರಿ ಮಾಡಲಿ – ಎಂದು ಆಶಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.

    ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಹಲವಾರು ಹಕ್ಕುಗಳು ಗ್ರಾಂಥಿಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಿದ್ದರೂ ಅವು ಸ್ವಯಂಸಿದ್ಧ (ಆಟೊಮ್ಯಾಟಿಕ್) ಆಗಿರದೆ ಪ್ರಯತ್ನಸಂಪಾದ್ಯಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಅವುಗಳ ವಾಸ್ತವ ನಿಷ್ಕೃಷ್ಟ ಪರಿಧಿಗಳು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಂದರ್ಭ ವಿವೇಚನೆಗಳ (ಕೇಸ್ ಲಾ) ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪರಿಷ್ಕಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಆಗಸ್ಟ್ ೨೪ರ ವಿಶೇ?ಪೀಠದ ತೀರ್ಪು ಒಂದು ಮೈಲಿಗಲ್ಲು ಎಂದು ಭಾವಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಇದು ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಜೀವಂತಿಕೆಗೆ ನಿದರ್ಶನವೂ ಆಗಿದೆ.

    ಟೆಂಟಿನೊಳಗೆ ಒಂಟೆ: ಆಧಾರ್

ಕಡಲಾಚೆಯಿಂದ ಕರ್ಮಭೂಮಿಗೆ
ಕಡಲಾಚೆಯಿಂದ ಕರ್ಮಭೂಮಿಗೆ

ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಅಪರಿಚಿತವಾಗಿದ್ದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಲಸೆಹೋಗುವ ನಿರ್ಧಾರ ತಳೆಯುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ಲೇಶದ ಸನ್ನಿವೇಶವೇ ಆಗಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ತನ್ನ ಲಕ್ಷ್ಯದ ಬಗೆಗೆ ಮನೋದಾರ್ಢ್ಯ ಇದ್ದುದರಿಂದಲೂ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಎಂದೂ ಹಿಂದೆಗೆಯುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಇರದಿದ್ದುದರಿಂದಲೂ ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಈ ಬಗೆಯ ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು...

ಭಾರತ ಕ್ರೀಡಾ ಕ್ಷಿತಿಜದ ಹೊಳಹುಗಳು
ಭಾರತ ಕ್ರೀಡಾ ಕ್ಷಿತಿಜದ ಹೊಳಹುಗಳು

ಇದೀಗ ಭಾರತದ ಕ್ರೀಡಾಪ್ರತಿಭೆಗಳು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ/ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿರುವುದು ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇನ್ನು ರಾಜ್ಯ, ಜಿಲ್ಲೆ, ತಾಲ್ಲೂಕು, ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಅಗಣಿತ ಕ್ರೀಡಾಪ್ರತಿಭೆಗಳಿವೆ. ಆಗಾಗ ಅವರೆಲ್ಲ ಸುದ್ದಿ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಸೂಕ್ತ ತರಬೇತಿ, ಅಗತ್ಯ ಸವಲತ್ತು, ಅವಕಾಶ ಒದಗಿಸಿದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಕ್ರೀಡಾಕ್ಷಿತಿಜ...

ಶಿಕ್ಷಣ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆಯ ಸಿಕ್ಕು-ಬಿಕ್ಕುಗಳು
ಶಿಕ್ಷಣ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆಯ ಸಿಕ್ಕು-ಬಿಕ್ಕುಗಳು

ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಭವಿಷ್ಯ ಅದರ ತರಗತಿ ಕೊಠಡಿಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಮಾತು ಪ್ರಸಿದ್ಧವೇ ಇದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಜನಾಂಗವಾದ ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳ ಗರಡಿಮನೆಗಳು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆಗೆ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ? ದೇಶದ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ...

ಗುರುಸನ್ನಿಧಿಯ ಬಳಿಸಾರಿದ `ನಿವೇದಿತೆ’
ಗುರುಸನ್ನಿಧಿಯ ಬಳಿಸಾರಿದ `ನಿವೇದಿತೆ’

ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಖರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾಭಾವನೆಯ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗೂ ಹಿಂದೂಧರ್ಮದ ಅನನ್ಯತೆಗೂ ಎಲ್ಲ ಜೀವನಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಾರತೀಯತೆ ಹೊಮ್ಮಬೇಕೆಂಬ ನಿಲವಿಗೂ ಅಪೂರ್ವ ದೋಹದ ನೀಡಿದವರು ಸೋದರಿ ನಿವೇದಿತಾ. ಹತ್ತು-ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಅಲ್ಪ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ನವೋತ್ಥಾನಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ನಿವೇದಿತಾರಿಂದ ದೊರೆತ ಪ್ರಸ್ಫುರಣವು ಭಾರತದ ಈಚಿನ...

ಟೆಂಟಿನೊಳಗೆ ಒಂಟೆ: ಆಧಾರ್
ಟೆಂಟಿನೊಳಗೆ ಒಂಟೆ: ಆಧಾರ್

ಆರಂಭದ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ನೀಡಿಕೆ ಐಚ್ಛಿಕ ಎಂಬ ಘೋಷಣೆ ಇದ್ದರೂ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಸೇವೆಗಳ ಲಭ್ಯತೆಗೆ ಅದನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವ  ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ೨೦೧೧ರಿಂದಲೇ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಆಗಿನ ಯು.ಪಿಎ. ಸರ್ಕಾರದ ಪೂರ್ಣ ಮದ್ದತು ಇದ್ದಿತು. ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಪ್ರಜೆಯ ಖಾಸಗಿತನವೆಂಬುದು...

ಕಡಲಾಚೆಯಿಂದ ಕರ್ಮಭೂಮಿಗೆ
ಕಡಲಾಚೆಯಿಂದ ಕರ್ಮಭೂಮಿಗೆ

ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದ ಮಾರ್ಗರೆಟ್‌ಳಿಗೆ ಪೂರ್ಣ ಅಪರಿಚಿತವಾಗಿದ್ದ ಭಾರತಕ್ಕೆ ವಲಸೆಹೋಗುವ ನಿರ್ಧಾರ ತಳೆಯುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ಲೇಶದ ಸನ್ನಿವೇಶವೇ ಆಗಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಆದರೆ ತನ್ನ ಲಕ್ಷ್ಯದ ಬಗೆಗೆ ಮನೋದಾರ್ಢ್ಯ ಇದ್ದುದರಿಂದಲೂ ಪರಿಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಎಂದೂ ಹಿಂದೆಗೆಯುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಇರದಿದ್ದುದರಿಂದಲೂ ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಈ ಬಗೆಯ ದ್ವಂದ್ವಗಳನ್ನು...

ಭಾರತ ಕ್ರೀಡಾ ಕ್ಷಿತಿಜದ ಹೊಳಹುಗಳು
ಭಾರತ ಕ್ರೀಡಾ ಕ್ಷಿತಿಜದ ಹೊಳಹುಗಳು

ಇದೀಗ ಭಾರತದ ಕ್ರೀಡಾಪ್ರತಿಭೆಗಳು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ/ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿರುವುದು ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇನ್ನು ರಾಜ್ಯ, ಜಿಲ್ಲೆ, ತಾಲ್ಲೂಕು, ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿಯೂ ಅಗಣಿತ ಕ್ರೀಡಾಪ್ರತಿಭೆಗಳಿವೆ. ಆಗಾಗ ಅವರೆಲ್ಲ ಸುದ್ದಿ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆಲ್ಲ ಸೂಕ್ತ ತರಬೇತಿ, ಅಗತ್ಯ ಸವಲತ್ತು, ಅವಕಾಶ ಒದಗಿಸಿದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಕ್ರೀಡಾಕ್ಷಿತಿಜ...

ಶಿಕ್ಷಣ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆಯ ಸಿಕ್ಕು-ಬಿಕ್ಕುಗಳು
ಶಿಕ್ಷಣ ಹಕ್ಕು ಕಾಯ್ದೆಯ ಸಿಕ್ಕು-ಬಿಕ್ಕುಗಳು

ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಭವಿಷ್ಯ ಅದರ ತರಗತಿ ಕೊಠಡಿಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಒಂದು ಮಾತು ಪ್ರಸಿದ್ಧವೇ ಇದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಜನಾಂಗವಾದ ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳ ಗರಡಿಮನೆಗಳು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಶಿಕ್ಷಣ ಇಲಾಖೆಗೆ ಎಷ್ಟು ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನು ನೀಡುತ್ತವೆ? ದೇಶದ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ...

ಗುರುಸನ್ನಿಧಿಯ ಬಳಿಸಾರಿದ `ನಿವೇದಿತೆ’
ಗುರುಸನ್ನಿಧಿಯ ಬಳಿಸಾರಿದ `ನಿವೇದಿತೆ’

ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಮೊದಲ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಖರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತಾಭಾವನೆಯ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಗೂ ಹಿಂದೂಧರ್ಮದ ಅನನ್ಯತೆಗೂ ಎಲ್ಲ ಜೀವನಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಾರತೀಯತೆ ಹೊಮ್ಮಬೇಕೆಂಬ ನಿಲವಿಗೂ ಅಪೂರ್ವ ದೋಹದ ನೀಡಿದವರು ಸೋದರಿ ನಿವೇದಿತಾ. ಹತ್ತು-ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಅಲ್ಪ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ನವೋತ್ಥಾನಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ನಿವೇದಿತಾರಿಂದ ದೊರೆತ ಪ್ರಸ್ಫುರಣವು ಭಾರತದ ಈಚಿನ...

ಟೆಂಟಿನೊಳಗೆ ಒಂಟೆ: ಆಧಾರ್
ಟೆಂಟಿನೊಳಗೆ ಒಂಟೆ: ಆಧಾರ್

ಆರಂಭದ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಆಧಾರ್ ಕಾರ್ಡ್ ನೀಡಿಕೆ ಐಚ್ಛಿಕ ಎಂಬ ಘೋಷಣೆ ಇದ್ದರೂ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಸೇವೆಗಳ ಲಭ್ಯತೆಗೆ ಅದನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವ  ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ೨೦೧೧ರಿಂದಲೇ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ನಡೆದಿವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಆಗಿನ ಯು.ಪಿಎ. ಸರ್ಕಾರದ ಪೂರ್ಣ ಮದ್ದತು ಇದ್ದಿತು. ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಪ್ರಜೆಯ ಖಾಸಗಿತನವೆಂಬುದು...

ಕೊನೆಯ ದಿನ
ಕೊನೆಯ ದಿನ

ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ರಣರಂಗ. ಆ ಸಮರಭೂಮಿಯ ಕೊನೆಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಅಶ್ವಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃ? ತನ್ನ ನಾಲ್ಕೂ ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ಗೂಟಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ. ಕೈದೀಪವನ್ನು ಮೂಲೆಗೆ ಇದ್ದ ಮೊಳೆಗೆ ತೂಗುಹಾಕಿದ. ಎಂದಿನಂತೆ ವಿದಾಯದ ಸಂಕೇತವಾದ ಸೀಟಿಯನ್ನು ತನ್ನ ತುಟಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ತೆಗೆದ. ಆ ವಿಶಿ? ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ...

ತಾಯಿನಾಡು
ತಾಯಿನಾಡು

ನಾಡು ನಮ್ಮದು, ಕರುನಾಡು ನಮ್ಮದು ದಾಸ ಶರಣ ಸಂತ ಕವಿ , ಗುಡಿಯು ನಮ್ಮದು ಕೃಷ್ಣ ತುಂಗೆ ಕಾವೇರಿ ಹರಿವ ಸೊಬಗು ನೋಡಿರಿ ಶಾರದೆ ಚಾಮುಂಡಿ ದುರ್ಗೆ ಹರಸೊ ವರವ ಬೇಡಿರಿ ಗೀತ ನಾಟ್ಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಶಿಲ್ಪ ಶಿಕ್ಷಣಾದಿ ಕಾಶಿಯು ತಾಯ...

ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ
ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ

ಯಾಕೋ ಕಾನ್ವೆಂಟ್ ಬಗ್ಗೆ ಇದ್ದ ಅಭಿಮಾನ ಕಮಲಮ್ಮನವರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಮೆ ಆದ ಹಾಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. “ರೀ ವಿಮಲಮ್ಮ, ನಮ್ಮ ಮೊಮ್ಮಗ ಕಾನ್ವೆಂಟ್‌ಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.” “ಹೌದೇ! ಯಾವಾಗ ಸೇರಿದ? ಯಾವ ಕಾನ್ವೆಂಟ್?” “ಮೊನ್ನೆಯಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾ ಇದ್ದಾನೆ. ಅದೇನೋ ಹೆಸರಪ್ಪ. ನನಗೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ...

ಭವ
ಭವ

ಎಂಥ ಸಂದಿಗ್ಧ! ಗುಂಡಪ್ಪ ಒಳಗೊಳಗೆ ಮಿಡುಕತೊಡಗಿದ. ಗಿರಿ ಏನೇ ಹೇಳಲಿ, ಈಗ ಮನೆಯ ಯಜಮಾನ ಸುಧಿ ಎನ್ನುವುದು ಅಂಗೈ ಹುಣ್ಣಿನಷ್ಟೇ ಸ್ಪಷ್ಟ. ’ನಿಮಗೆ ಹೃದಯವೇ ಇಲ್ಲ’ ಎಂದು ಹೆಂಡತಿಯಿಂದ ಹಂಗಿಸಿಕೊಂಡವನಿಗೆ ಈ ಹಾಳು ಹೃದಯಕಾಯಿಲೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಗಂಟು ಬಿತ್ತೋ? ಎಂಬ ಕಳವಳ...

ವೈಟಿಂಗ್ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ
ವೈಟಿಂಗ್ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ

ನಾನು ಒಳಹೊಕ್ಕಾಗ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಗಡಿಯಾರ ಏಳು ಗಂಟೆ ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ನನಗೆ ಅಪಾಯಿಂಟ್‌ಮೆಂಟ್ ಇದ್ದದ್ದೂ ಏಳುಗಂಟೆಗೇ. ನಾನೇ ಅಂದಿನ ಕೊನೆಯ ಪೇಷೆಂಟ್. ಸಾಲಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿದ್ದ ಆಸನಗಳಲ್ಲೊಂದರಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆ. ಎದುರಿಗಿದ್ದ ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಅಸ್ಪ?ವಾದ ಮಾತುಗಳು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮುಂದಿದ್ದ ಟೇಬಲ್ ಮೇಲೆ ಚಲ್ಲಾಪಿಲ್ಲಿಯಾಗಿ...

ಉತ್ಥಾನ - ಸದಭಿರುಚಿಯ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆ

`ಉತ್ಥಾನ’ : ೧೯೬೫ರಿಂದ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿರುವ ಕನ್ನಡದ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸದಭಿರುಚಿಯ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆ. ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಪ್ರಸರಣ ಇರುವ ಸಂಚಿಕೆಯು ಈಗ ಕ್ರೌನ್‌ ಚತುರ್ದಳ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ೧೧೨ ವರ್ಣಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಲೇಖನ, ನುಡಿಚಿತ್ರ, ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬರಹಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದೆ.  ಸಂಚಿಕೆಯ ಬೆ ಲೆ ೨೦ ರೂ.

Utthana
Kannada Monthly Magazine ​
Utthana Trust
Keshavashilpa, Kempegowda Nagara
Bengaluru - 560019
Karnataka State , INDIA

Phone : 080-26612732
Email : utthana1965@gmail.com

ಉತ್ಥಾನದ ಹೊಸ ಪ್ರಕಟಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮ ಈಮೈಲ್‌ ಅಂಚೆಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯಿರಿ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ನಮ್ಮ ವಾರ್ತಾಪತ್ರಕ್ಕೆ ಉಚಿತವಾಗಿ ಚಂದಾದಾರರಾಗಿ