ಯುಗಾದಿಗೊಂದು ಹಿತವಚನ

ಅರವತ್ತು ವರುಷಗಳ ಚಕ್ರದಲಿ ಬಂದಿದೆ,

ನಲವತ್ತರ ಒಸಗೆಯ ಪರಾಭವ;

ಜಂಭವನು ಮೆಟ್ಟಿ, ಹುಸಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ,

ಒಳಗನ್ನು ಬೆಳಗುವುದು ನಿಜವೈಭವ.

ಬೆಳ್ಳನೆಯ ಬಾನು, ತಣ್ಣನೆಯ ನೆರಳು,

ಬೇವಿಗೂ ಬೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಒಗ್ಗಿರುವ ಕೊರಳು;

ಊರ ದೇಗುಲದಲ್ಲಿ ಪಂಚಾಂಗ ಶ್ರವಣವಿದೆ,

ಬಾಳಿನಂಗಳದಲ್ಲಿ ಭರವಸೆಯ ಬೆಳದಿಂಗಳು.

ಎಳೆಯೆಲೆಯ ತೊನೆದಾಟ, ಹಸಿರು ಹಬ್ಬದ ಮಾಟ,

ಸುತ್ತಲಿನ ಲೋಕದಲಿ ಚೆಲುವ ತೇರು;

ತಳಿರು ತೋರಣದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯಬದುಕಿನ ನಾಕ,

ಒಲವಿನಲಿ ಮೀಯುವುದು ನಮ್ಮ ಊರು.

ಮರಮರದ ಟೊಂಗೆಯಲಿ ಉಲಿವ ಹಕ್ಕಿಯ ಲೋಕ,

ಇಹದ ಪರಿಮಳವ ತರುವ ಝೇಂಕಾರ;

ಪುಣ್ಯವಿದೆ ಬಾಳಿನಲಿ, ಗಣ್ಯವಿದೆ ಲೋಕದಲಿ,

ಶುಭವ ಬಯಸುತ ಬರುವ ಧ್ವನಿಯು ಓಂಕಾರ

ಕಷ್ಟ ಬದುಕಿನ ಭಾಗ, ಇಷ್ಟ ಅರಿವಿನ ಯೋಗ,

ಹಿತವಾಗಿ ಪಿಸುಗುಡುವ ತಂಪು ತೋಪು;

ಹೋದ ಹಬ್ಬದ ನೆನಪು, ಬಂದ ಹಬ್ಬದ ಒನಪು,

ಹದವಾದ ಬಿಸಿಲಿನಲಿ ಒಂದು ಜೋಂಪು.

ಊರ ತೇರಿಗೆ ಇನ್ನು ಎಂಟು ದಿನ ಬಾಕಿ ಇದೆ

ಬೀದಿಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಸವದ ಪರ್ವ;

ಅಂಗಳದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ತಿಂಗಳಿನ ತಣ್ಬೆಳಕು,

ಪರಾಭವದಲಿ ಅಳಿಯಲಿ ನಮ್ಮ ಗರ್ವ.

ಕಾದು ಬೆಂದಿರುವ ನೆಲಕೆ ನಾಲ್ಕು ಹನಿ ಬೀಳಲಿ,

ದಿವ್ಯಮಂಗಲದ ರವ ಕಿವಿ ತುಂಬಲಿ;

ಅನುದಿನವು ಅನುರಾಗ ಎದೆಯನ್ನು ತುಂಬಿರಲಿ

Facebook
X
WhatsApp
Print
Email
Leave A Reply