‘ದ್ವಾತ್ರಿಂಶತ್ ಪುತ್ತಲಿಕಾ ಸಿಂಹಾಸನಮ್’ ಕಥೆಗಳು ವಿಕ್ರಮನನ್ನು ನೋಡಿ ಕಾಮಧೇನು ಆರ್ತನಾದ ಮಾಡಿತು. ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದ ವಿಕ್ರಮನು ಅದನ್ನು ಕೆಸರಿನಿಂದ ಎತ್ತಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದನು. ಆಗಲೇ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಪುನಃ ಭೋಜರಾಜನು ಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಏರಲು ಬಂದಾಗ ಮತ್ತೊಂದು ಗೊಂಬೆಯು ಅವನನ್ನು ತಡೆದು “ರಾಜನ್! ವಿಕ್ರಮನ ಸದೃಶವಾದ ಔದಾರ್ಯಾದಿಗುಣಗಳು ನಿನ್ನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಈ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೋ” ಎಂದಿತು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ಭೋಜರಾಜನು “ಗೊಂಬೆಯೇ, ಅವನ ಔದಾರ್ಯಾದಿ ಗುಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸು”ಎಂದಾಗ ಗೊಂಬೆಯು ಕಥೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಒಮ್ಮೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ […]

ಅಂದಿನ ದಿನಗಳೇ ಅಂಥವು. ಫೋನು-ಮೊಬೈಲ್‌ಗಳಿಲ್ಲದ ಕಾಲ. ಅಂಚೆಯಣ್ಣನೇ ಗತಿ. ಅವನೂ ಹಂಸದಷ್ಟೇ ನಿಧಾನ. ಆಗ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಅತಿಥಿಗಳು ಬಂದರೆ ಮಾಡಲು ವಿವಿಧ ಭಕ್ಷ್ಯಭೋಜ್ಯಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ವಾಡಿಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದುದು ಪುರಿ.. ಖೀರು , ಬಾಸುಂದಿ ಶ್ರೀಖಂಡ.. ಇತ್ಯಾದಿಗಳು. ಆಗ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಕೊಂಡು ತರುವ ಪರಿಪಾಠವಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೆ ಹಾಗೆ ತರುವುದು ತಮಗೆ ತಮ್ಮ ಪಾಕಪ್ರಾವೀಣ್ಯಕ್ಕೆ  ಅವಮಾನವೆಂದು ಹೆಂಗಳೆಯರು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳು… ಮಮ್ಮಾ.. ತೇಜಾ ಮನೇಲಿ ಹಾಲಿನವನೊಬ್ಬ ಕ್ಯಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಹಾಲನ್ನು ಡೈರೆಕ್ಟಾಗಿ ಮನೆಗೇ ತಂದು ಕೊಡ್ತಿದಾನೆ. ನೋ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್.. […]

ಕೋವಿಡ್ ಎರಡನೆಯ ಅಲೆಯು ಸವಾಲೊಡ್ಡಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸಮಾಜ ಸ್ಪಂದಿಸಿದ್ದನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಾಗಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಹಾಸಿಗೆಗಳ  ಕೊರತೆಯಾದಾಗ ಸಮುದಾಯಗಳು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಶಾಲೆಗಳೂ ಸಮುದಾಯ ಭವನಗಳೂ ಮಠಗಳ ಆವರಣಗಳೂ ಕೋವಿಡ್ ಆರೈಕೆಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾದವು. ನೂರಾರು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಸೇವಕರು ನಡೆಸುವ ಸಹಾಯವಾಣಿಗಳು ಕಾರ್ಯಾರಂಭ ಮಾಡಿದವು. ವೈದ್ಯರ ಸಲಹೆ, ಔಷಧ, ಆಮ್ಲಜನಕ ಪೂರೈಕೆ, ಆಂಬುಲೆನ್ಸ್ ಸೇವೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುವವರೆಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಸಹೃದಯರು ನೆರವಿಗೆ ಟೊಂಕ ಕಟ್ಟಿ ನಿಂತರು.ದಾನ ಮತ್ತು ಸೇವೆ – ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೂಲಗುಣಗಳು. ಕೋವಿಡ್ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ […]

ಮರ ಅರಳಿದೆ ಚಿಗುರುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಂಪಾಗಿ ಇನ್ನಿಲ್ಲವೆನ್ನುವಂತೆ ಕೆಂಪು ನೆಲದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದೆ ಮೇಲೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ ಯಾಕೆ ಒಂದು ಹೂವು ! ಗಿಳಿಬಂತು ಆ ಕೆಂಪಿನ ನಡುವಿಗೆ ಇರಬಹುದು ಹಣ್ಣು ಅನೇಕ ದಿನವಿಡೀ ತಿಂದರೂ ಮುಗಿಯವು ಅವು ಎಂದು ಒಳಗೊಳಗೆ ಹಣ್ಣಾಗಿ ಅದು ! ಒಂದೇ ಒಂದು ಹಣ್ಣು ಇರದುದನು ನೋಡಿ ಕಡಿಯಿತು ಗಿಳಿ ಚಿಗುರುಗಳನ್ನು ಚಿಗುರುಗಳು ರಕ್ತದ ಹನಿಗಳಂತೆ ಬಿದ್ದು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಹರಿಯಿತು ಕೆಂಪು ಋತುರಾಜ ನೋಡಿ ಮೈಮುರಿದೆದ್ದ ಆ ಮರ ಹಸಿರಾಗತೊಡಗಿತು ಕೊಂಬೆರೆಂಬೆಗಳು ಕಾಣದಂತಾಗಿ ಇಡೀ ಮರವೇ […]